Rytownik Rembrandt · 1630 -1648
Autoportrety ryte Rembrandta: eksperymentowanie i rozpowszechnianie
Od maleńkiej twarzy, która krzywi się do artysty zainstalowanego przed jego tablicą, Rembrandt czyni akwafortę laboratorium ekspresji - a z własnej twarzy obraz powtarzalny, modyfikowalny i szeroko rozpowszechniony.
Natychmiastowa odpowiedź
Dlaczego Rembrandt sam graweruje?
Ponieważ jego twarz jest modelem zawsze dostępnym, ale także dlatego, że nadruk pozwala mu próbować, korygować i mnożyć obraz Małe ryciny z 1630 roku badają emocje i światło Te z lat 1630-1640 stopniowo buduj tożsamość artysty Każdy wydruk może krążyć daleko od warsztatu; każdy nowy stan płyty może przekształcić dzieło bez zaczynania od zera.
Grawerowanie zajmuje więc inne miejsce niż malarstwo Obraz jest unikalnym obiektem Miedziana płyta może wytworzyć kilka odbitek, na różnych papierach, ze zmiennym tuszem Rembrandt wykorzystuje tę mnogość. Jego grawerowane autoportrety to ćwiczenia, pokazy techniczne, przedmioty kolekcjonerskie i renomowane instrumenty.
Twarz jako laboratorium
1630: grymas do nauki
Pierwsze grawerowane głowy są malutkie, ale ich intensywność jest natychmiastowa Rembrandt podnosi brwi, poszerza oczy, szczypie lub otwiera usta Kontury czapki i ramion można przerwać przed krawędzią: wszystko jest podporządkowany ruchowi twarzy Rijksmuseum podkreśla, że te wyrażenia pojawiają się następnie ponownie w jego scenach narracyjnych.
Niekoniecznie chodzi o wyznania Obrazy te są częścią praktyki studiowania pasji Biograf Karel van Mander już zalecił artystom obserwowanie własnej twarzy w lustrze, aby nauczyć się, jak to zrobić nastroje powrotne Rembrandt dostarcza swojego modelu, ale cel wykracza poza jego tożsamość: złość, zaskoczenie, śmiech lub strach stanowią słownictwo wielokrotnego użytku.
Pozorna prędkość jest myląca Trawienie wymaga serii operacji i przewidywania wydrukowanego wyniku Jednak zgryz chemiczny pozwala na linię bliższą rysunkowi niż tradycyjne grawerowanie dłutem Jest ta elastyczność, która jest odpowiednia dla mobilności brwi, warg i zamków.
Te małe liście nie mówią, co czuł Rembrandt; pokazują, co twarz mogłaby zrobić pod działaniem linii i światła.
Harmonogram
Od ekspresyjnej maski do wizerunku mistrza
W niecałe dwadzieścia lat wyryty autoportret zmienił swoją funkcję, format i ambicję.
Szybkie testy
Odizolowane głowy, rozczochrane włosy, mimika i nagłe oświetlenie: twarz staje się repertuarem efektów.
Cień i akcesoria
Futerkowa czapka, szalik i przyciemniona twarz zmuszają grawera do modulowania kreskowania i przeróbki.
Charakter i prestiż
Szabla, pióro, haftowany płaszcz i parapet wprowadzają autoportret do tradycji portretów dworskich i artystycznych.
Praktykujący
Po historycznym kostiumie Rembrandt pojawia się w pracy, z narzędziem w ręku, w cichym wnętrzu.
Sześć twarzy, sześć decyzji
Galeria eksperymentów
Technika
Jak rodzi się trawienie?
Grawer przykrywa miedzianą płytkę kwasoodpornym lakierem, Końcówką rysuje odkrywając metal Płytka jest następnie zanurzana w kąpieli gryzącej: kwas kopie w odsłoniętych liniach Po oczyszczeniu atrament jest wpychany do wgłębień, powierzchnia wycierana, a następnie mokry papier otrzymuje obraz pod silnym naciskiem prasy.
Rembrandt często łączy kilka procesów Sucha igła bezpośrednio nacina miedź i unosi metalową brodę, która trzyma aksamitny atrament, ale dość szybko zużywa się pod prasą Dłuto kopie czystą, trwałą linię. Farbowanie i wycieranie może również pozostawić mniej lub bardziej obecny odcień płyty. Zatem dwa wydruki w tym samym stanie nie zawsze są wizualnie identyczne.
Dodatkowa trudność dotyczy inwersji Drukowany obraz jest odwracany od płyty, Gdy artysta pracuje przed lustrem, ostateczna orientacja wynika z kilku mediacji, Musimy zatem unikać leczenia mechanicznie każda strona twarzy jako absolutne dane anatomiczne.
Od tabliczki do papieru
Cztery etapy, kilka możliwych prac
Narysuj
Końcówka usuwa lakier Gest przypomina rysunek, ale przygotowuje odwróconą matrycę.
Ugryźć
Kwas kopie miedź Dłuższa ekspozycja lub nowy kęs wzmacnia pewne linie.
Edytować
Rembrandt dodaje, kasuje lub przerabia Każda możliwa do zidentyfikowania wersja płyty stanowi stan.
Drukuj
Papier, tusz i wycieranie modyfikują efekt Płyta umożliwia kilka wydruków i szerszą dystrybucję.
Stany
1648: Obraz jest kontynuowany po pierwszym wydrukowaniu
Autoportret przy oknie jest wzorowy Rembrandt pojawia się od przodu, ubrany prosto, narzędzie w dłoni Tablica spoczywa przed nim, podniesiona przez książki lub prześcieradła Światło wpada przez okno i przekształca warsztat w przestrzeń do koncentracji Artysta nie naśladuje już dżentelmena: przedstawia się jako praktykujący przerwany w swojej pracy.
Metropolitan Museum opisuje swoją kopię jako czwarty z dziewięciu stanów British Museum zachowuje kilka etapów: pierwszy stan poprzedza podpis i datę; drugi je dodaje; trzeci szczególnie wzmacnia rękę i prawa strona; w oknie pojawia się wtedy krajobraz Znacznie później pośmiertne retuszowanie dodatkowo zmodyfikowało pewne wrażenia.
Stan nie jest więc zdegradowaną kopią idealnego oryginału Dokumentuje decyzję na tabliczce Ale nie wszystkie retusze są autorstwa Rembrandta: katalogi wskazują kolejne interwencje Rozkład obrazu towarzyszy mu historia materialna, którą należy datować i przypisywać z ostrożnością.
Dyfuzja
Dlaczego grafika poszerza sławę Rembrandta?
Obraz pozostaje powiązany z jego właścicielem i jego miejscem Druk można wydrukować w kilku egzemplarzach, sprzedać, zaoferować, przetransportować i zebrać Twarz malarza krąży wtedy jak podpis wizualny.
Mnożenie to nie oznacza jednolitości Nadruki różnią się w zależności od papieru, tuszu, wycierania i zużycia płyty Kolejne stany tworzą również hierarchię rzadkości, która przyciąga kolekcjonerów. Grawerowany autoportret łączy w ten sposób względną dostępność i rozróżnienie: ta sama kompozycja może być powszechnie znana, podczas gdy wczesne lub szczególnie dobrze narysowane wrażenie pozostaje wyjątkowe.
Rembrandt najpierw podpisał się monogramem "RHL", potem imieniem W XVII-wiecznej Europie ta rozpoznawalna tożsamość towarzyszy jej liściom poza Amsterdamem Obraz siebie staje się formą zdalnej obecności. Czasami przedstawia młodego mężczyznę eksperymentującego, czasem postać w kostiumie, czasem mistrza w pracy.
Fakty/interpretacje
Co ustalają prace - i co sugerują
Ustalone fakty
- Badane ryciny powstały w latach 1630-1648.
- Pierwsze autoportrety mierzą zaledwie pięć centymetrów.
- Dominuje trawienie, czasami kojarzone z suchą igłą i dłutem.
- Istnieje kilka płyt w kolejnych udokumentowanych stanach.
- Portret z 1648 roku przedstawia Rembrandta przy pracy przy oknie.
- Talerze zostały wyretuszowane lub przedrukowane po jego śmierci.
Ostrożne interpretacje
- Grymasy mogą służyć jako studia ludzkich pasji.
- Kostiumy historyczne pomagają budować tożsamość artystyczną.
- Portret parapetowy z 1639 roku można odczytać jako roszczenie o status.
- Obraz roku 1648 ceni koncentrację i zawód.
- Mnożenie grafik sprzyja rozgłosowi malarza.
- Wygrawerowane wyrażenie nie dowodzi prawdziwego stanu psychicznego Rembrandta.
Porównaj
Cztery drukowane strategie autoportretu
| Praca | Format/techniczny | Problem artystyczny | Efekt publiczny |
|---|---|---|---|
| Kapelusz, szerokie oczy, 1630 | Około 5 × 4,5 cm, trawienie | Napraw natychmiastowe wyrażenie kilkoma liniami | Uderzający, intymny i łatwy w manipulacji obraz |
| Kapelusz i szalik, 1633 | Około 13,3 × 10,4 cm, trawienie | Spraw, aby twarz zanurzona w cieniu była czytelna | Wykazanie mistrzostwa światłocienia |
| Wspierany przez parapet, 1639 | Około 20 × 16 cm, trawienie, sucha i dłuto | Zbuduj szeroki portret inspirowany starymi modelami | Potwierdzenie statusu kulturalnego i zawodowego |
| Przy oknie, 1648 | Około 16 × 13 cm, techniki łączone | Pokaż pracę i przekształć płytę w stany | Pamiętny wizerunek malarza-praktyka |
Metoda czytania
Jak spojrzeć na odbitkę Rembrandta?
Miara
Wyobraź sobie obiekt w jego rzeczywistej skali: niektóre głowy są mniejsze niż dłoń.
Podążaj za liniami
Rozróżnij zarys, równoległe kreskowanie, skrzyżowania i prawie lewe białe obszary.
Przeczytaj światło
Obserwuj, czy cień pochodzi z sieci linii, tonu atramentu, czy kombinacji.
Zidentyfikuj status
Porównaj podpis, tło, akcesoria i gęstość cieni z zapisami muzealnymi.
Spójrz na papier
Marginesy, znak wodny, odcień i tekstura mogą pomóc w datowaniu i zrozumieniu drukowania.
Oddzielny podmiot i funkcja
Zapytaj, czy arkusz jest studium, prestiżowym wizerunkiem czy reprezentacją dzieła.
Zweryfikuj przypisanie
Warsztat lub pośmiertne retuszowanie należy zgłosić bez pomylenia z ręką mistrza.
Porównaj wrażenia
Ta sama płyta może dawać różne efekty w zależności od tuszu, wycierania i zużycia.
Gdzie zobaczyć prace?
Amsterdam, Waszyngton, Nowy Jork i Londyn
Rijksmuseum przechowuje liczne stany małych rycin z lat 1630 -1633 i publikuje szczegółowe ogłoszenia, a także obrazy w domenie publicznej. Narodowa Galeria Sztuki w Waszyngtonie jest w szczególności właścicielem śmiejących się autoportretów, przy ul kapelusz otwarty i kapelusz z ciężkiego futra Metropolitan Museum of Art przechowuje nadruki z szablą, czapką z piór, parapetem, haftowanym habitem i oknem British Museum pozwala porównać kilka stanów portretu 1648.
Prace na papierze są kruche i często pozostają w rezerwie Wzmianka "nie wystawione" nie uniemożliwia ich cyfrowej konsultacji W celu wizyty sprawdź powieszenie lub warunki dostępu do szafki z nadrukiem.
Kolekcja sklepów
Poznaj wszechświat Rembrandta
Sklep nie oferuje obecnie żadnych produktów dokładnie pasujących do żadnej z tych rycin Zamiast tego odkryj ogólną kolekcję Rembrandt, nie prezentując obrazu ani pracy studyjnej jako oryginału ryciny.
Czytaj dalej
Powiązane artykuły
Najczęściej zadawane pytania
Często zadawane pytania
Ile autoportretów grawerowanych wykonał Rembrandt?
Suma różni się w zależności od wybranej definicji, fragmentów, stanów i kwestii atrybucji Katalogi raisonne są bardziej wiarygodne niż izolowana figura; najważniejsze jest odróżnienie kompozycji od nowego stanu tej samej płyty.
Jaka jest różnica między trawieniem a grawerowaniem dłutem?
W trawieniu artysta rysuje lakier, a kwas kopie metal Dłutem bezpośrednio nacina płytę ostrym narzędziem Rembrandt czasami łączy te procesy z suchą igłą.
Dlaczego pierwsze autoportrety są tak małe?
Mały format ułatwia szybkie testowanie i skupia uwagę na oczach, ustach i efektach świetlnych, sprawia również, że arkusz jest łatwy w obsłudze i zbieraniu.
Czy grymasy pokazują osobiste emocje Rembrandta?
Nic tego nie dowodzi Funkcjonują przede wszystkim jako badania ludzkiej ekspresji i jako demonstracje zdolności linii do przekształcania twarzy.
Czym jest drukowane "stan"?
To możliwa do zidentyfikowania wersja tabliczki Jeśli artysta doda podpis, wzmocni cień lub zmieni tło przed narysowaniem nowych arkuszy, powstaje nowy stan.
Czy wszystkie wrażenia tego samego stanu są takie same?
Nr Papier, atrament, wycieranie, nacisk i zużycie płyty mogą powodować zauważalne różnice między dwoma wydrukami.
Czy płyty zostały wydrukowane po śmierci Rembrandta?
Tak, niektóre przeszły pośmiertne wydruki i retusz Arkusze te należy odróżnić od starych druków wykonanych pod kontrolą lub w czasie artysty.
Gdzie można pobrać bezpłatne obrazy tych odbitek?
Rijksmuseum, Narodowa Galeria Sztuki i Metropolitan Museum of Art oferują obrazy należące do domeny publicznej wielu dzieł wraz z warunkami korzystania.
Główne źródła
Instytucje i katalogi, z którymi się konsultowano
- Rijksmuseum - 10 rzeczy, które warto wiedzieć o rycinach Rembrandta : tablica, stany, techniki i autoportret w pracy.
- Rijksmuseum - Autoportret w czapce, szerokooki i z otwartymi ustami, 1630.
- Rijksmuseum - Autoportret w czapce z ciężkiego futra, 1631.
- Rijksmuseum - Autoportret w czapce i szaliku, 1633.
- Metropolitalne Muzeum Sztuki - Autoportret oparty na kamiennym parapecie, 1639.
- Metropolitalne Muzeum Sztuki - Autoportret Trawienie w oknie, 1648.
- Muzeum Brytyjskie - zawiadomienie P,1855,0414.260: pierwszy stanRysunek autoportretowy przy oknie, 1648.
- National Gallery of Art, Waszyngton - zapisy autoportretów z lat 1630, 1631 i 1633, z wymiarami, stanami i obrazami w domenie publicznej.
Numery statusów mogą się różnić w zależności od cytowanego katalogu i tego, czy w zestawieniu uwzględniono zmiany pośmiertne. Przypisywanie i interwencje innych rąk są wskazane po udokumentowaniu.
0 komentarze