Monet i Joan Mitchell: dwa ogrody, dwie abstrakcje

No Joan Mitchell urodziła się 12 lutego 1925 roku a Claude Monet zmarł 5 grudnia 1926 roku Związek między ich pracami ma charakter retrospektywny i opiera się na historii przyjęcia ostatniego Moneta.

Znała jego twórczość i ewoluowała w kontekście "Monet Revival" lat 50. Monet był jednym z jego współczesnych odniesień, ale Mitchell twierdził, że jest niezależny i jego malarstwo nigdy nie zostało zredukowane do tego wpływu.

Monet mieszkał tam od 1878 do 1881 roku i malował Sekwanę oraz wioskę w znacznym stopniu Mitchell kupił La Tour w 1967 roku, po czym osiadł tam na stałe w 1968 roku, z widokiem na Sekwanę, Lavacourt i dom zamieszkany dawniej przez Moneta.

Monet aktywnie kształtował Giverny jako kompozycję ogrodniczą mającą produkować motywy Posiadłość Mitchell w Vétheuil posiada ogrody, drzewa owocowe i odległe widoki, ale ona pracuje głównie z ich pamiątkowego odcisku.

Nie w historycznym sensie XX-wiecznej abstrakcji Jego późne prace czasami zbliżają się do niemal abstrakcyjnej powierzchni, ale pozostają oparte na obserwowanych motywach: wodzie, odbiciach, kwiatach, gałęziach i moście.

Pracowała głównie w warsztacie wykorzystując zapamiętane pejzaże i uczucia W Vétheuil często malowała nocą w świetle elektrycznym, następnie sprawdzała swoje kolory w świetle dziennym.

Wyrażenie to krążyło w latach 50. w celu opisania malarstwa abstrakcyjnego uważnego na światło, kolor i dotyk. Mitchell uczestniczył w związanych z tym pojęciem wystawach w latach 1957 i 1958.

Możemy ich połączyć Lilie wodne i Agapant od Moneta po kwiatowe obrazy Mitchella, późnojapońskie mosty jego zielonych splotów, tzw Glicyny z jego poliptyków i powierzchni wodnych Rzeka.

Fundacja Louis Vuitton zaprezentowała "Monet - Mitchell" od 5 października 2022 do 27 lutego 2023, z około sześćdziesięcioma pracami, Muzeum Sztuki Saint Louis zaprezentowało następnie wystawę dwudziestu czterech obrazów w 2023, po dwanaście na artystę.

Muzeum Impresjonizmu w Giverny przechowuje Wielka Dolina IX, namalowany w 1983 r. jego prezentacja może się różnić w zależności od zasłon i pożyczek; przed wizytą należy sprawdzić program muzeum.

Zapobiegają one uchwyceniu pracy na raz Widz musi się poruszać, podążać za rytmami i zaakceptować peryferyjne widzenie Krajobraz staje się raczej fizycznym doświadczeniem niż małym oknem z ramką.

Zacznij od dużych Lilie wodne, Agapanthus, Glicyny, Płaczące Wierzby i późne wersje Japoński Most, Są to prace, gdzie kontur, horyzont i głębokość stają się najbardziej niestabilne.