Park: krajobraz najbliższy abstrakcji
Ściana liści zajmuje prawie cały plac Niebo znika, jezioro przetrwa tylko poświatą, a drzewa rozpuszczają się w tysiącach dotknięć: Klimt spycha tu krajobraz na skraj abstrakcji.
Krajobraz wciąż czytelny, prawie bez miejsca
Park reprezentuje drzewa Schloss Kammer Park, nad brzegiem Attersee. Klimt przechowuje kilka figuratywnych wskazówek - pnie, żywopłot, ziemię, blask jeziora - ale podporządkowuje je ogromnej powierzchni kolorowych akcentów.
Nie jest to więc abstrakcyjny obraz sensu stricto, Jeśli jednak wyodrębnimy górną część, identyfikacja wzoru staje się prawie niemożliwa: płótno funkcjonuje jako autonomiczne pole zieleni, żółci, fioletów, bieli i czerni.
Jak Klimt sprawia, że krajobraz znika?
Nie tłumi nagle rzeczywistości Stopniowo redukuje informacje, które pozwoliłyby na zlokalizowanie widza w przestrzeni.
Brak górnego otwarcia
Baldachim dotyka wszystkich czterech stron i odmawia jakiegokolwiek prześwitu powietrza lub horyzontu.
Żywopłot tworzy ekran
Ciemnozielona masa zapobiega przedostawaniu się oka do parku i zamienia tło w panel.
Prawie rozpuszczone pnie
Niektóre piony pozostają, ale są pochłaniane przez tę samą sieć kluczy, co arkusze.
Każdy fragment staje się autonomiczny
W niewielkiej odległości kolor nie opisuje już konkretnego liścia: działa jak znak.
Kwadrat dzielony między masę i szczelinę
Baldachim zajmuje prawie cały obraz Na dole cienki poziomy obszar łączy ziemię, odległe pnie i bardzo blade światło pochodzące z jeziora Ta szczelina wystarczy, aby przypomnieć nam, że jesteśmy przed krajobrazem.
Jako nawiasy służą duże drzewo po prawej i jaśniejszy pień po lewej stronie, pomiędzy nimi centralny żywopłot tworzy drugą powierzchnię, ciemniejszą i bardziej zwartą niż liście.
Klucz stopniowo zastępuje arkusz
Powiększenia pochodzą z tego samego pełnego obrazu Pokazują, dlaczego rozpoznawanie parku zależy głównie od dolnego pasma.
Baldachim bez punktów orientacyjnych
Na górze zielone, żółte i fioletowe akcenty unoszą się bez pnia i nieba Wzór staje się prawie nierozstrzygalny.
Nieregularna mozaika
Powtarzanie nigdy nie jest mechaniczne: rozmiar klucza, orientacja i gęstość zmieniają się stale.
Rzeczywistość wraca na dno
Pnie, trawa, żywopłot i czysty pas jeziora przywracają minimalną skalę i głębokość.
Czy Park jest dziełem abstrakcyjnym?
Najdokładniejsza odpowiedź brzmi nie, ale prawie Klimt zaczyna od obserwowanego motywu i zachowuje swoją architekturę; sprawia jednak, że powierzchnia jest wystarczająco autonomiczna, aby obraz mógł być postrzegany jako wydarzenie kolorowe.
Co pozostaje przenośne
Pionowe pnie, poziomy żywopłot, ziemia i przerzedzenie identyfikują zalesiony park.
Która staje się abstrakcyjna
Górna część nie oferuje ani głównego obiektu, ani perspektywy, ani spójnego modelowania: tylko gęstość rytmiczną.
Dlaczego niuanse mają znaczenie
Klimt nie stara się porzucić natury; szuka obrazowego odpowiednika swojej obfitości.
Plac przybliża wszystko do planu
Kwadratowy format nie sugeruje żadnego preferowanego kierunku Nie rośnie w kierunku poziomego chodzenia lub pionowej elewacji Liście mogą zatem rozwijać się jako ciągłe pole.
Klimt użył "wyszukiwarki wzorów", kartonu z kwadratowym otworem, aby odizolować fragment krajobrazu, Tutaj kadrowanie robi więcej niż selekcja: przekształca baldachim w wizualną całość.
Park w MoMA w Nowym Jorku
MoMA zachowuje pracę pod tytułem Park i data "1910 lub wcześniej" Muzeum wymienia olej na płótnie o wymiarach 110,4 × 110,4 cm, pozyskany przy użyciu Funduszu Gertrud A. Mellon, nr obiektu 10.1957.
Zawieszenie nie jest gwarantowane przez cały czas Przed wizytą zapoznaj się z oficjalnym arkuszem, który wskazuje widoki instalacji i udokumentowane okresy wystaw.
Park Schloss Kammer przy Attersee
Klimt malował park otaczający Zamek Kammer podczas swojej kampanii w 1909 roku Jezioro nie jest głównym tematem: pojawia się tylko między pniami, jak odległe światło.
Zamek Kammer
Budynek i jego park zajmują półwysep Klimt wybiera jednak kąt zamknięty, wewnątrz roślinności.
Klimta i Emilie Flöge
Data pokrywa się ze wsią Kammer: wakacje, obserwacja i praca mieszają się wokół jeziora.
Otwarcie jeziora
Prawdziwy widok jest rozległy i jasny. Park odwraca to doświadczenie, prawie całkowicie zamykając przestrzeń.
Cztery ścieżki do powierzchni
Park nie jest odosobnionym gestem Klimt nieustannie bada granicę między obserwowaną lokalizacją a organizacją dekoracyjną.
Park
Baldachim staje się kolorową ścianą; głębokość przetrwała tylko w dolnym pasie.
Brzozowy las
Kolorowy grunt i ciasne pnie już ściskają przestrzeń, ale głębokość pozostaje przejezdna.
Attersee
Powierzchnia jeziora wypełnia plac, ale maleńka linia horyzontu nadal nadaje skalę.
Aleja Schloss Kammer
Ścieżka przywraca silną perspektywę, zawartą jednak w dwóch ścianach drzew.
Ogród kwiatowy
Kwiaty zastępują przestrzeń piramidą chromatyczną, bardziej czytelną i jaśniejszą niż baldachim Parku.
| Praca | Graficzny punkt orientacyjny | Przeszkoda na głębokości | Bliskość abstrakcji |
|---|---|---|---|
| Park | Pnie, żywopłot, blask jeziora | Zadaszenie zajmujące prawie cały plac | Bardzo silny |
| Attersee | Horyzont i brzeg | Jednolita powierzchnia wody | Silny |
| Ogród kwiatowy | Zidentyfikowane kwiaty | Żadnego nieba ani ścieżki | Silny |
| Brzozowy las | Kufry i podłoga | Kadrowanie bez nieba | Średni |
| Aleja Kammera | Ścieżka centralna | Zasłony drzew | Słabszy |
Od Kammera do Muzeum Sztuki Nowoczesnej
Datowanie różni się nieznacznie w zależności od katalogu, ale wzór i pierwsza prezentacja są dobrze udokumentowane.
Kampania w Kammer Park
Klimt maluje dwa widoki na park: ten, zdominowany przez drzewa, oraz staw, niemal równie radykalny w swojej bezpośredniej konfrontacji między wodą a liśćmi.
Pierwsza prezentacja w Wenecji
Praca jest pokazywana na IX Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Wenecji, z pejzażami z serii Kammer.
Emilia Flöge
Udokumentowane pochodzenie kojarzy dzieło z Emilie Flöge, najbliższą towarzyszką Klimta i opiekunką ważnej części jego dziedzictwa artystycznego.
Wejście do MoMA
Muzeum w Nowym Jorku nabyło obraz za pośrednictwem funduszu Gertrud A. Mellon Fund i nadało mu numer obiektu 10.1957.
Park i krajobrazy Klimt
Główna praca jest bezpośrednio związana z jej reprodukcją Sąsiednie krajobrazy pozwalają wybierać pomiędzy ścianą liści, strukturalną ścieżką, pionowym lasem i prawie monochromatycznym jeziorem.
Park przy Zamku Kammer
Baldachim przekształcił się w niemal abstrakcyjną mozaikę.
Aleja Schloss Kammer
Wyraźny wyciek zawarty w pniach.
Brzozowy las
Blade pnie i kolorowa gleba liściowa.
Attersee
Jezioro redukuje się do turkusowej wibracji.
Kontynuuj w krajobrazy Klimt
Zrozum wszystko o Park
Kiedy Klimt namalował Park?
Motyw jest powiązany z kampanią w Schloss Kammer Park w 1909 roku. MoMA datuje go na „1910 lub wcześniej", podczas gdy badania Klimta na ogół pamiętają rok 1909.
Gdzie jest dziś The Park?
W Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku, dział Malarstwa i Rzeźby, nr obiektu 10.1957.
Jakie są wymiary stołu?
110,4 × 110,4 cm według MoMA: niemal dokładny kwadrat, format preferowany przez Klimta dla jego krajobrazów.
Czy Park jest abstrakcyjny?
Nie w ścisłym tego słowa znaczeniu, ponieważ drzewa, żywopłot, ziemia i światło jeziora pozostają rozpoznawalne Ale baldachim funkcjonuje niemal jako samodzielne pole kolorowych akcentów.
Jakie miejsce reprezentował Klimt?
Zalesiony obszar parku Schloss Kammer w Schörfling am Attersee w Górnej Austrii.
Dlaczego prawie nie widzimy jeziora?
Klimt wybiera zamknięty punkt widokowy wewnątrz parku Woda świeci tylko między pniami, w cienkim pasie światła na dole.
Kiedy obraz został wystawiony po raz pierwszy?
W 1910 roku na IX Międzynarodowej Wystawie Sztuki miasta Wenecji.
Czy możemy zobaczyć The Park na stałe w MoMA?
Praca należy do kolekcji, ale jej powieszenie może być różne Zapoznaj się z oficjalnym arkuszem przed wizytą.
Dokumenty referencyjne i obrazy
Muzeum Sztuki Nowoczesnej
Data, technika, wymiary, numer obiektu, kredyt akwizycyjny i widoki instalacji.
BadaniaBaza danych Gustava Klimta
Kammer Park, opis listowia, rola żywopłotu i pierwsza wystawa w Wenecji.
Wizerunek publicznyWikimedia Commons
Plik główny 1997 × 2000 px i informacje należące do domeny publicznej.
0 komentarze