Rembrandt • portret religijny • 1661

Św. Bartłomiej: apostoł bez aureoli

Mężczyzna wkłada podbródek w dłoń i trzyma krótki nóż Nic z triumfującego świętego: Rembrandt przekształca atrybut męczeństwa w cichą, niemal codzienną obecność.

olej na płótnie86,7 × 75,6 cmMuzeum J. Paula Getty’ego
Św. Bartłomiej z Rembrandt, portret apostoła namalowany w 1661 roku w Muzeum Getty'ego
Rembrandta, Święty Bartłomiej, 1661, olej na płótnie, Muzeum J. Paula Getty'ego, Los Angeles, 71.PA.15.

Natychmiastowa odpowiedź: nóż identyfikuje Bartłomieja, tradycyjnie kojarzonego z męczeństwem przez skórowanie, Ale Rembrandt nie ilustruje tortur Maluje zamyślonego, prosto ubranego mężczyznę, którego święta tożsamość wynika z dyskretnego atrybutu THE obraz funkcjonuje zatem zarówno jako obraz apostolski, jak i portret psychologiczny i możliwy portret historyczny.

1661podpis i data w sieci
86,7×75,6centymetry, format środkowego ciała
1 nóżdecydujący indeks ikonograficzny
2 wersje1657 w San Diego, 1661 w Los Angeles

Zidentyfikuj świętego

Dlaczego Barthélemy trzyma nóż?

Ewangelie synoptyczne wymieniają Bartłomieja wśród Dwunastu, nie wspominając o jego męczeństwie Późniejsza tradycja chrześcijańska przypisuje mu kilka misji i kilka form śmierci Flaying stał się najbardziej znaną wersją na Zachodzie; nóż jest atrybutem wizualnym.

To rozróżnienie ma znaczenie: nóż nie jest historycznym dowodem wydarzenia opisanego w Biblii Jest to kod ikonograficzny opracowany przez tradycję Na płótnie Getty'ego obiekt wydaje się krótki, ciężki i natychmiastowy rozpoznawalny Wygląda bardziej jak prawdziwe narzędzie niż bohaterska broń.

Rembrandt integruje go z portretem, nie wymachując nim Barthélemy trzyma rączkę prawej ręki, podczas gdy ciemne ostrze odchodzi w pobliżu dolnej krawędzi.Niebezpieczeństwo istnieje, ale pozostaje powściągliwe. Obiekt nadaje świętemu imię i wprowadza myśl o śmierci, nie przekształcając obrazu w krwawą scenę.

Nóż opowiada o braku tortur; ręka na brodzie opowiada o człowieku, który to rozważa.

W jego ramach w Rijksmuseum wystawiano św. Bartłomieja z 1661 roku
Płótno z 1661 r. sfotografowane na wystawie: ciasny format nadaje świętemu obecność gościa siedzącego przed nami.
Pełna reprodukcja św. Bartłomieja Rembrandta z 1661 r
Model jest oprawiony w środek ciała, bez aureoli, architektury i biblijnego krajobrazu.

Twarz

Portret psychologiczny przed obrazem oddania

Lewa ręka podtrzymuje podbródek Gest należy do słownictwa refleksji, ale Rembrandt unika eleganckiej pozy nadwornego filozofa Palce zapadają się w policzek, nadgarstek wydaje się ciężki, głowa lekko pochylona Ciało myśli tak samo jak twarz.

Oczy tak naprawdę nie spotykają się z oczami widza Ich kierunek pozostaje trudny do ustalenia: Barthélemy zdaje się patrzeć poza pomieszczenie, być może raczej w stronę myśli niż przedmiotu. Ta nieokreśloność wywołuje wrażenie o świadomości w pracy "Melancholijny", "poważny" lub "zrezygnowany" są możliwymi odczytaniami, a nie diagnozami.

Brak aureoli jest niezbędny Płaszcz i koszula nie szukają starożytnej egzotyki Święty przypomina człowieka poznanego w XVII wieku w Amsterdamie Rembrandt przybliża w ten sposób historię sakralną do codziennego doświadczenia: starość, zmęczenie, decyzję i śmiertelność.

Materia i światło

Późny styl: grubość twarzy, oszczędność ciała

Ukierunkowane impasto

Czoło, nos, ucho i dłonie otrzymują grube dotyki Światło nie zakrywa postaci: wydaje się być złapane w materiale obrazowym.

Szczuplejszy tułów

Ubranie i niektóre cienie są traktowane bardziej lekko Ta różnica grubości koncentruje obecność na głowie i obu rękach.

Paleta zachowana

Brązowe, ochrowe, ciepłe czernie i biaława zmniejszają efekt dekoracyjny Uchwyt i ostrze stają się czytelne bez spektakularnego metalicznego połysku.

Późny rachunek Rembrandta nie jest prostym relaksem Chętnie rozprowadza precyzję Krawędź rękawa może się rozpuścić, podczas gdy staw palcowy otrzymuje decydujący dotyk Z daleka pojawia się postać spójny; z bliska powierzchnia ujawnia nieciągłe decyzje.

Twarz jest skonstruowana przez widoczne pociągnięcia pędzla, powtórzenia i nieprzezroczyste przejścia, Ta materialność odmawia gładkiej skóry, To sprawia, że czas jest elementem portretu: nie dlatego, że każda zmarszczka dostarczyłaby biografię, ale dlatego, że malarstwo sama wydaje się nagromadzona, podjęta i przetestowana.

Rycina Richarda Houstona według św. Bartłomieja Rembrandta
Richard Houston, rycina według płótna z 1661 r.: czarno-białe tłumaczenie wyjaśnia nóż, ale z konieczności przekształca materiał obraz.

Kwestia modelu

Kto jest za twarzą apostoła?

Getty i projekt instytucjonalny Rembrandt w południowej Kalifornii podkreśl bardzo zindywidualizowany charakter twarzy Rembrandt pozował przyjaciół, krewnych lub znajomych dla swoich późnych postaci biblijnych W tym konkretnym przypadku czasami proponowano sąsiada jako wzór, a ideę zakonu w portret historyczny był również zaawansowany.

Portret historyczny przedstawia prawdziwą osobę w przebraniu postaci religijnej, historycznej lub mitologicznej Hipoteza wyjaśniałaby osobliwość twarzy i spotkanie współczesnego podobieństwa z atrybutem św. Ale żaden znany dokument nie pozwala nam na pewno nazwać modelu ani ustalić, że sponsor chciał być reprezentowany w Bartłomieju.

Ta ostrożność nie umniejsza efektu obraz.Wręcz przeciwnie, brak nazwy wymaga od nas przyjrzenia się temu, co konstruuje Rembrandt: wiek, uwaga, postawa i bardzo konkretny związek z przedmiotem Twarz nie jest dokumentem pozwalającym na automatyczną identyfikację mieszkańca z Amsterdamu Jest to materiał prawdopodobnej obecności Nawet jeśli pozował konkretny człowiek, malarz potrafił modyfikować swoje rysy, akcentować zmęczenie lub dostosowywać gest do potrzeb kompozycji.

Nóż odgrywa tutaj rolę, jaką miecz odgrywa dla Pawła lub klucze dla Piotra: przekształca szczególne podobieństwo w czytelną postać Ale ta transformacja pozostaje minimalna Nie usuwa jednostki pod symbolem. To właśnie to współistnienie odróżnia późnoreligijne portrety Rembrandta od galerii wyidealizowanych apostołów: świętość nie wymazuje ani ciężaru ręki, ani asymetrii twarzy, ani ciszy siedzącego człowieka.

Co jest ustalone

  • Obraz jest sygnowany i datowany na rok 1661.
  • Nóż tradycyjnie identyfikuje Barthélemy'ego.
  • Getty zachowuje pracę pod numerem 71.PA.15.
  • Cechy są traktowane jak cechy konkretnej osoby.

Co jest interpretacją

  • Modelka byłaby sąsiadką Rembrandta.
  • The obraz byłby to zamówiony portret historyczny.
  • Spojrzenie wyrażałoby dokładny strach przed męczeństwem.
  • Tępa ręka symbolicznie zapowiadałaby śmierć.

Dwa obrazy autografów

1657 i 1661: ten sam apostoł, dwie obecności

Cztery lata przed obrazem Getty'ego Rembrandt namalował kolejny Święty Bartłomiej, dziś w Timken Museum of Art w San Diego Oba dzieła są uznawane przez ich instytucje za autografy, ale nie są ani kopiami, ani dwoma stanami tego samego obraz.

Praca 1657 - Muzeum Timkena 1661 - Muzeum Getty'ego
Format 122,7 × 99,7 cm, większa sylwetka 86,7 × 75,6 cm, mocniejsze obramowanie
Gest Nóż trzyma się wyraźnie widoczny w prawej ręce Jedna ręka trzyma nóż, druga podtrzymuje podbródek
Efekt Monumentalna obecność, lekko niestabilna poza Skoncentrowana introspekcja, cisza frontalna
Muzeum Muzeum Sztuki Timkena w San Diego Muzeum J. Paula Getty'ego w Los Angeles
Święty Bartłomiej z Rembrandt namalowany w 1657 roku, Muzeum Timken
Wersja z 1657: duże płótno o wymiarach 122,7 × 99,7 cm, bardziej monumentalne.
Św. Bartłomiej z 1657 roku sfotografowany podczas wystawy późnego Rembrandta
To samo dzieło z 1657 roku, które można zobaczyć na wystawie: prawdziwa fotografia, która pozwala docenić jego skalę.
Autoportret Rembrandta jako apostoła Pawła namalowany w 1661 roku
Rembrandta, Autoportret jako apostoł Paweł, 1661, Rijksmuseum: miecz i listy identyfikują Pawła, ponieważ nóż identyfikuje Bartłomieja.

Galeria ludzkich apostołów

1661: atrybut, twarz i zapożyczona tożsamość

W tym samym roku Rembrandt przedstawił się jako apostoł Paweł Nie szuka też idealnego piękna: turban, rękopisy i fragmenty miecza wystarczą, aby przechylić autoportret w stronę historii sakralnej Porównanie oświeca Bartłomiej W obu przypadkach atrybut jest konieczny, ponieważ ubrania i twarze pozostają współczesne.

Te późno religijne portrety celowo zacierają kategorie Są zbyt zindywidualizowane, aby można je było sprowadzić do typów; zbyt obciążone atrybutami, aby były prostymi prywatnymi portretami Rembrandt nie rekonstruuje wyglądu historia apostołów Pożycza im ciała dostępne wokół niego - w tym jego własne - aby ich doświadczenie było psychologicznie bliskie.

Musimy jednak unikać przekształcania wszystkich starców namalowanych przez Rembrandta w apostołów Identyfikacja zależy od atrybutu, pochodzenia, starożytnego tytułu i materialnego studium, Kiedy brakuje tych wskazówek, starożytne przypisanie religijne może zostać zrewidowane.

Punkty orientacyjne

Wyczyść oś czasu

1657

Rembrandt maluje wspaniałych Święty Bartłomiej obecnie przechowywany w Muzeum Timkena.

1661

Podpisuje i umawia się z wersją Getty'ego, a także z jego Autoportret jako apostoł Paweł.

1952

Fundacja Putnama nabywa obraz z 1657 r., obecnie znajdujący się w Muzeum Timkena.

1971

Obraz z 1661 roku trafia do Muzeum J. Paula Getty'ego jako prezent od J. Paula Getty'ego; jego wydanie rozpoczyna się w tym roku.

2005

Uczestniczy w wystawie Późne portrety religijne Rembrandta w Waszyngtonie następnie w Los Angeles.

2015

W kontekście wystawy ukazane są dwa Barthélemy Późny Rembrandt w Rijksmuseum.

Metoda patrzenia

Obserwuj to obraz za pięć minut

Ukryj nóż

Wyobraź sobie brakujący obiekt The obraz czy nadal wygląda jak wizerunek świętego, czy też staje się portretem anonimowym?

Podążaj za rękami

Porównaj rękę, która myśli i rękę, która trzyma Ich sprzeciw buduje napięcie między świadomością a przeznaczeniem.

Zmień odległość

Z daleka szukaj sylwetki; z bliska obserwuj impasto twarzy i cieńsze przejścia szaty.

Św. Bartłomiej z 1657 fotografowany w kadrze w Muzeum Timken
Wersja z 1657 r. w kadrze: fotografia zaczepowa lepiej przywraca skalę niż izolowany obraz.

Gdzie zobaczyć prace?

Obraz z 1661 roku należy do Muzeum J. Paula Getty'ego w Getty Center w Los Angeles Wersja z 1657 roku jest jednym z arcydzieł Timken Museum of Art w San Diego Zawieszenia mogą się zmienić: zawsze sprawdź stronę muzeum przed podróżą.

L'Autoportret jako apostoł Paweł mieszczące się w Rijksmuseum w Amsterdamie, pokazane tu fotografie wystawowe dokumentują czasowe starcia z 2015 roku; nie oznaczają one, że Barthélemy przebywają obecnie w Holandii.

W sklepie

Znajdź Świętego Bartlemeusza z 1661 roku

La reprodukcja proponowane dobrze odpowiada płótnie autografu Getty'ego, datowanemu na rok 1661 i zarejestrowanemu pod numerem 71. PA.15. Jest ręcznie malowane pod adresemolej na płótnie ; format można dostosować do proporcji dzieła.

Reprodukcja św. Bartłomieja przez Rembrandta z 1661 r. zaproponowana przez Alpha Reproduction

Najczęściej zadawane pytania

Często zadawane pytania

Kiedy Rembrandt namalował św. Bartłomieja?

The obraz z Getty'ego jest podpisany i datowany na rok 1661. Rembrandt namalował kolejną wersję autografu w 1657 roku, obecnie znajdującą się w Muzeum Timkena.

Dlaczego święty trzyma nóż?

Nóż nawiązuje do tradycji, według której Bartłomiej został oskórowany podczas męczeństwa. Epizod ten nie jest opisany w Ewangeliach.

Gdzie jest obraz od 1661?

Odbywa się w Muzeum J. Paula Getty'ego w Getty Center w Los Angeles pod numerem 71.PA.15.

Jakie są jego wymiary?

Instrukcje Getty'ego dają 86,7 × 75,6 cm To jest a olej na płótnie.

Czy znamy tożsamość modelu?

Nr Zaproponowano sąsiada lub sponsora reprezentowanego jako święty, ale nie ustalono żadnej identyfikacji mianownika.

The obraz czy jest to portret, czy a malarstwo religijny?

Dwie kategorie przecinają się: indywidualizacja to portret, natomiast nóż identyfikuje apostoła Wyrażenie "portret historyczny" pozostaje istotną hipotezą, a nie dokumentalną pewnością.

Czy wersja z 1657 r. jest kopią?

Nr Jest to kolejna, większa kompozycja autografu Rembrandta, znajdująca się w Timken Museum of Art w San Diego.

Jak rozpoznać późny styl Rembrandta?

Przez widoczny dotyk, selektywny impasto, czasami rozpuszczone krawędzie i koncentrację światła na twarzy i dłoniach.

Główne źródła

Muzea i instytucje

Historie męczeństwa Bartłomieja należą do tradycji po Ewangeliach i różnią się w zależności od źródeł Artykuł odróżnia zatem tożsamość ikonograficzną noża od historycznej pewności co do okoliczności jego śmierci.

0 komentarze

Zostaw komentarz

Prosimy pamiętać, że komentarze muszą zostać zatwierdzone przed publikacją.