100 obrazów kwadraty najbardziej znany

Kwadrat opiera się przyzwyczajeniom spojrzenia Poziomy prostokąt spontanicznie nazywa krajobraz; pionowy prostokąt przywołuje stojące ciało Kiedy wysokość i szerokość stają się prawie równe, nie jest wymagany wcześniej żaden kierunek Środek zyskuje grawitację, cztery strony wywierają porównywalny nacisk i najmniejsza przekątna staje się bardzo widoczna Środek zyskuje grawitację, cztery strony wywierają porównywalny nacisk i najmniejsza przekątna staje się bardzo widoczna Kompozycja musi skonstruować własny ruch zamiast zapożyczać go z formatu.

Dokładny kwadrat pozostaje stosunkowo rzadki przed nowoczesnością, ponieważ panele, ołtarze i portrety są posłuszne innym zastosowaniom Klimt czyni go jednak głównym instrumentem: jego ogrody, "Pocałunek" i portret Adeli Bloch-Bauer mylą głębię i powierzchnię dekoracyjną Monet łączy wodę, rośliny i odbicia do punktu zacierania horyzontu Malewicz, Mondrian i Kandinsky robią wtedy decydujący krok: plac nie oprawia już reprezentowanego świata, sam staje się problemem obrazowym.

Korpus stosuje teraz ścisłą zasadę: stosunek wysokości do szerokości każdego pełnego obrazu pozostaje między 0,90 a 1,10, średnio 1,00 Prace z tylko kwadratową winietą zostały usunięte po oględzinach Wszystkie są obrazami olejnymi; rysunki, atramenty, pastele, akwarele, odbitki, fotografie i szczegółowe przycinanie są wyłączone.

W kwadracie oko nie wie z góry, czy powinno iść w górę, krzyżować się czy skręcać: obraz musi wymyślić własny kierunek.