Bitwa pod Anghiari: historia zaginionego muralu
Gigantyczne dowództwo polityczne, zdalny pojedynek z Michałem Aniołem, ryzykowna technika muralu i wizerunek jeźdźców tak potężnych, że wciąż przetrwał w rysunkach i kopiach.
La Bitwa pod Anghiari to niedokończony i obecnie zaginiony mural, zamówiony u Leonarda da Vinci przez Republikę Florencką dla dużej sali Palazzo Vecchio. Leonardo pracował nad projektem od 1503 roku i zaczął malować około 1505 roku.Najsłynniejsza część, the Walka o standard, pokazał czterech jeźdźców i ich konie zmiecione w węźle przemocy Oryginał zniknął w XVI wieku, ale studia autografów, stare kopie i ryciny umożliwiają zrekonstruowanie jego części.
Zwycięstwo Florencji przekształcone w obraz obywatelski
Fresk miał przypominać starożytne zwycięstwo militarne w czasie, gdy Florencja starała się utwierdzić w mocy swoją Republikę Temat nie był zatem neutralny: łączył historię, rząd i prestiż artystyczny.
Bitwa z 29 czerwca 1440 r
W pobliżu Anghiari mediolańskie oddziały Visconti próbują zaskoczyć koalicję pod wodzą Florencji Atak kończy się niepowodzeniem i zwycięstwo staje się epizodem upamiętnionym przez Republikę Leonardo nie maluje relacji topograficznej: koncentruje konflikt w emblematycznej walce wręcz wokół standardu.
Salone dei Cinquecento
Sala Wielkiej Rady była ogromną przestrzenią polityczną, zaprojektowaną tak, aby pomieścić przedstawicieli Republiki, Umieszczenie tam dwóch bitew oznaczało umieszczenie pamięci wojskowej Florencji w samym sercu władzy, Planowana skala przewyższała skalę obrazu sztalugowego: tektura Leonarda osiągnęłaby około osiemnastu metrów szerokości i siedmiu metrów wysokości.
Leonardo twarzą do Michała Anioła
Zlecenie szybko staje się bezpośrednim spotkaniem dwóch artystów o przeciwstawnych koncepcjach ciała, ruchu i narracji.
Oba rysunki były podziwiane i kopiowane przez pokolenie artystów Benvenuto Cellini określił je później mianem "szkoły świata": nawet gdy zniknęły, nadal kształciły malarzy.
Zwycięstwo koalicji florenckiej pod Anghiari.
Zamówienie od Leonarda na salę Wielkiej Rady.
Michał Anioł otrzymuje konkurencyjny projekt bitwy pod Casciną.
Przeniesienie pudełka i test malowania ścian, wkrótce przerwany.
Obraz znika podczas przekształceń pomieszczeń.
Technika eksperymentalna na ogromnej ścianie
Leonardo obawiał się tradycyjnego fresku, który wymaga szybkiej pracy nad wciąż wilgotną powłoką, aby zachować powolność, powtórzenia i przezroczystość obrazu olejnego, przygotował ścianę innym procesem, którego szczegóły pozostają przedmiotem dyskusji.
- Powierzchnia miała pozwolić na bardziej subtelne efekty modelowania niż zwykły fresk.
- Starożytne źródła mówią o wykorzystaniu ciepła do przyspieszenia suszenia.
- Dolna część utrzymałaby się lepiej, podczas gdy górna część opadłaby lub słabo wyschła.
- Odejście Leonarda i jego mediolańskie zobowiązania uniemożliwiły realizację projektu.
Pamiętać: mówienie o prostym „nieudanym fresku" jest redukcyjne. Jest to raczej przerwany projekt eksperymentalny, znany z dokumentów, badań i zeznań, które nie zawsze są ze sobą zgodne szczegółowo.
Walka o standard
Centralna scena nie przedstawia rozmieszczonej armii: kondensuje bitwę w węzeł, którego prawie nie da się rozwikłać To właśnie ta kompresja nadaje obrazowi siłę.
Niespokojny ośrodek
Standardowe słupy, miecze i ramiona krzyżują się Zamiast stabilnej osi Leonardo wykonuje pod napięciem czop.
Konie uczestniczą w walce
Ich głowy zderzają się, zęby pojawiają się, a oczy rozszerzają Przemoc człowieka zanieczyszcza świat zwierząt.
Twarze zniekształcone wysiłkiem
Szczęki zaciśnięte, skurczone brwi i otwarte usta przekształcają fizjonomię w język gniewu.
Bitwa widziana z bliska
Kadrowanie prawie usuwa krajobraz Widz nie obserwuje wojny z daleka: zostaje wessany do walki.
Rysunki przygotowują wściekłość
Około dziesięciu arkuszy przybliża się do projektu Pokazują, że wyrażenie nie jest improwizowane: Leonardo bada głowy, płacze, mięśnie, jeźdźców i relacje między człowiekiem a koniem osobno.
Dwóch wojowników
Bliskość profili umożliwia porównanie dwóch intensywności: twardej koncentracji i otwartego krzyku Kontrast staje się narzędziem narracyjnym.
Twarz jako pole bitwy
Zmarszczki, cienie i usta nie zdobią postaci: uwidaczniają wysiłek, który przechodzi przez ciało.
Krzyk badany z natury
Ta optymistyczna głowa, przybliżona do bitwy przez Metropolitan Museum, pokazuje, jak Leonardo obserwuje mechanikę krzyczących ust.
Skąd znamy skład?
Nie należy wykonywać kopii samego muralu Każdy przekazuje inny stan, szczegół lub interpretację.
| Świadek | Natura | Co przynosi | Limit |
|---|---|---|---|
| Rysunki Leonarda | Badania autografów | Gesty, głowy, anatomia i poszukiwanie ruchu. | Nie ma pewności pełnego widoku. |
| Arkusz Luwru | Włoska kopia z XVI wieku, powiększona i obszernie retuszowana przez Rubensa | Najsłynniejsza wersja centralnego wrestlingu. | Rubens nie widział, jak zniknął mural. |
| Tavola Doria | Malowanie na panelu według kompozycji | Stara kolorowa transmisja z grupy centralnej. | Przypisanie i dokładny związek z modelem były od dawna omawiane. |
| Grawerowanie Edelinck | Druk po Rubensie i Leonardo | Przejrzysta i powtarzalna dyfuzja wzoru. | Późniejsza interpretacja, już nagłośniona kopią. |
Czy obraz jest ukryty za Vasarim?
Hipoteza nie została wykazanaW XVI wieku Giorgio Vasari głęboko przekształcił Salone dei Cinquecento dla Cosimo I de' Medici.ściany są modyfikowane i pokryte nowymi cyklami bitew. Część namalowana przez Leonarda znika wówczas z pola widzenia.
Współczesna teoria zakłada, że Vasari chroniłby pozostałości za drugą ścianą Maleńki napis Cerca Trova - "szukaj, znajdź" - na fresku Vasariana podsyciło zagadkę Badania przeprowadzone w 2012 roku dostrzegły ubytek i pobrały materiały, ale nie dostarczyły rozstrzygających dowodów na zidentyfikowanie Leonarda.
Rygorystyczne sformułowanie jest zatem następujące dzieło zaginęło; jego obecność za planem Vasariego pozostaje kontrowersyjną możliwością, a nie skarbem znajdującym się z całą pewnością.
Od Leonarda do bitew renesansu
La Bitwa pod Anghiari nie oferowane jako zachowane oryginalne dzieło: już nie istnieje Aby poznać świat Leonarda i wielkie włoskie kompozycje wojskowe, oto dokładne przekierowania do sklepu.
Bitwa pod Anghiari w ośmiu odpowiedziach
Niezbędne fakty, aby odróżnić dzieło Leonarda, jego kopie i współczesne teorie.
Czy bitwa pod Anghiari nadal istnieje?
Oryginał nie jest już widoczny i jest uważany za zaginiony Rysunki przygotowawcze i kilka kopii oddają głównie scenę walki o sztandar.
Gdzie Leonardo powinien go namalować?
W dużej Sali Rady Palazzo Vecchio we Florencji, zwanej dziś Salone dei Cinquecento.
Kiedy rozpoczął się projekt?
Zamówienie pochodzi z 1503 roku Leonardo pracował nad tekturą, a następnie malowaniem murali w połowie 1500 roku, zanim opuścił to miejsce.
Dlaczego technika się nie powiodła?
Podjął próbę procesu naściennego, pozwalającego uzyskać efekty zbliżone do oleju. Suszenie i przyczepność stanowiły problem, szczególnie w górnych częściach. Dokładne konta różnią się w zależności od źródeł.
Czy Rubens bezpośrednio skopiował Leonarda?
Nie Luwr wyjaśnia, że Rubens nie widział już zniszczonego muralu ani tektury.Nabył, powiększył i obszernie wyretuszował wcześniejszą włoską kopię.
Co reprezentuje Walka o Standard?
Czterech jeźdźców rywalizuje o sztandar, podczas gdy konie i żołnierze tworzą zwartą grupę, w której przemoc przepływa z jednego ciała do drugiego.
Czy fresk za ścianą jest autorstwa Vasariego?
Hipoteza ta była motywacją do przeprowadzenia kilku kampanii badawczych, ale obecnie nie ma na to rozstrzygających dowodów.
Możemy zobaczyć studia Leonarda?
Tak, kilka muzeów prowadzi arkusze związane z projektem, zwłaszcza w Budapeszcie, Windsorze, Wenecji i Paryżu. Z arkuszem Luwru powiązanym z Rubensem można zapoznać się po wcześniejszym umówieniu na wydziale Grafiki.
0 komentarze