Pochodzenie · pamięć · sprawiedliwość
Klimt, nazistowskie spoliacje i restytucje
Za złotami Klimta kryją się także rozczłonkowane kolekcje rodzinne, przymusowa sprzedaż, źle zidentyfikowane obrazy i procedury przeprowadzane przez dziesięciolecia Zrozumienie wielkiego biznesu wymaga śledzenia każdej pracy, dokument po dokumencie.
W tym pliku słowo "restytucja" jest używane tylko wtedy, gdy utwór został faktycznie wyrenderowany Żądanie, negatywna rekomendacja lub umowa finansowa jest zgłaszana jako taka.
Sprawy Klimta nie mówią o pojedynczej kradzieży, ale o kilku formach antysemickiego wywłaszczenia i kilku reakcjach prawnych, czasami poprawianych po dalszych badaniach.
Anschluss poddaje zbiory żydowskie w Austrii nazistowskiej przemocy administracyjnej i gospodarczej.
Austria przyjmuje swoje prawo restytucyjne, a Zasady Waszyngtońskie wyznaczają horyzont międzynarodowy.
Kilka głównych wersji Klimta uwidacznia dziesięciolecia badań i protestów.
Przed biznesem
Użyj właściwych słów
Pochodzenie nie jest prostą listą właścicieli W latach 1933-1945 przeniesienie może przybrać formę zajęcia jawnego, likwidacji administracyjnej lub sprzedaży pozornie umownej, ale narzuconej przez prześladowanie.
Bezpośrednie wejście
Organ lub administrator przejmuje kontrolę nad nieruchomością Zapasy, pieczątki, akta podatkowe i korespondencja mogą to śledzić.
Umowa bez prawdziwej wolności
Właściciel sprzedaje, aby zapłacić dyskryminujące podatki, uzyskać dokumenty, sfinansować wyciek lub pod presją wykluczającą normalną zgodę.
Transfer zorganizowany
Żydowskie mienie, przedsiębiorstwa i mieszkania znajdują się pod kontrolą nieżydowską dzięki systemowi prawnemu, gospodarczemu i policyjnemu zbudowanemu przez reżim.
Uczciwy zwrot lub rozwiązanie
Nieruchomość może zostać zwrócona w naturze W zależności od systemów i sytuacji rozwiązaniem może być również umowa, odszkodowanie lub umorzenie po restytucji.
Zasadniczy punkt: zapłacona cena nie wystarczy, aby udowodnić bezpłatną sprzedaż Współczesne najlepsze praktyki związane z Zasadami Waszyngtońskimi wyraźnie uwzględniają wymuszoną sprzedaż wśród transferów podlegających przeglądowi.
Osiem punktów orientacyjnych
Osiemdziesięcioletnia historia
Początkowe zniknięcie jest szybkie; jego naprawa nigdy nie jest.Rozproszone archiwa, przepisy krajowe, tajemnica rynkowa i błędy identyfikacyjne wyjaśniają, dlaczego niektóre pliki nadal zmieniają swoje wnioski.
Wielka sprawa nr 1
Maria Altmann i pięciu Klimtów Bloch-Bauerów
Ferdinand i Adele Bloch-Bauer zgromadzili jedną z najbardziej znanych kolekcji współczesnego Wiednia Adele zmarła w 1925 roku W testamencie wyraziła życzenie, aby obrazy Klimta wróciły kiedyś do Galerii Austriackiej, ale Ferdynand pozostał właścicielem i to życzenie nie oznaczało natychmiastowego i wiążącego przeniesienia.
Po Anschlussie Ferdynand uciekł z Austrii Jego majątek został oddany pod administrację hitlerowską i rozproszony Obrazy przechodzą do publicznych kolekcji z rachunkami własności, które następnie zostaną poddane zdecydowanej analizie.
Co tak naprawdę zdecydował Sąd Najwyższy
W 2004 r Republika Austrii przeciwko Altmann nie decyduje jeszcze o własności obrazów Trybunał stwierdza, że amerykańska reguła dotycząca immunitetu obcych państw nie blokuje powództwa Zasługa zostaje następnie powierzona trybunałowi arbitrażowemu w Austrii.
W styczniu 2006 roku arbitraż nakazał zwrot pięciu tabel. Odrębny wniosek dotyczący Portret Amalie Zuckerkandl nie prowadzi do tego samego rezultatu: dowodu, że nawet w pliku rodzinnym łańcuchy własności mogą się różnić.
Dwie różne decyzje: w 2004 roku Sąd Najwyższy otworzył drogę sądową W 2006 roku austriacki arbitraż orzekł w sprawie pięciu prac, Mylenie tych dwóch etapów wymazuje rolę prawa prywatnego międzynarodowego, austriackich archiwów i kompromisu arbitrażowego.
Wielka sprawa nr 2
Krzewy róży pod drzewami: restytucja po błędzie identyfikacyjnym
Nora Stiasny, siostrzenica kolekcjonerów Viktora i Pauli Zuckerkandl, musiała sprzedać Klimta, który w sierpniu 1938 roku został oznaczony jako Klimt Jabłoń, za cenę znacznie niższą od rynku, została deportowana i zamordowana w 1942 roku, podobnie jak jej mąż, syn i matka.
- 1980: państwo francuskie kupuje Krzewy róż pod drzewami do przyszłych zbiorów Musée d'Orsay, bez elementów, które później ujawnią grabież.
- 2001: belweder przywraca Jabłoń II spadkobiercom Stiasny, wierząc, że to zaginione dzieło.
- 2017: z nowych austriackich badań wynika, że identyfikacja ta była błędna.
- 2021-2022: francusko-austriackie śledztwo ustaliło, że obraz Nory Stiasny najprawdopodobniej przedstawia Orsay. Prawo zezwala na jego udostępnienie z francuskich zbiorów publicznych, a restytucja następuje 23 marca 2022 roku.
Dlaczego ta sprawa ma znaczenie: badania proweniencji mogą poprawić własną historię Rozpoznanie pierwszego błędu nie anuluje pracy; wręcz przeciwnie, pokazuje, dlaczego pliki muszą pozostać sprawdzalne.
Dwie inne trasy
Zdobyty krajobraz, portret przeszedł przez rynek
Litzlberg i Ria Munk III ilustrują dwie różne drogi: jedną z zajęcia przez gestapo, drugą z rozproszonej kolekcji rodzinnej, a następnie z powojennego zakupu miejskiego.
Litzlberg nad Attersee
Obraz należał do Amalie Redlich, z domu Zuckerkandl. Po wywłaszczeniu i deportacji wszedł w obwód kupca Friedricha Welza, następnie w 1952 roku do kolekcji publicznej Salzburga Badania Museum der Moderne doprowadziły do jego zwrotu Georgesowi Jorischowi, spadkobiercy Amalie Redlich, w 2011 roku.
Muzeum przedstawia dziś tę restytucję jako centralny przypadek własnej twórczości proweniencyjnej. Jorisch wsparł następnie rekonstrukcję wieży muzealnej nazwanej imieniem Amalie Redlich.
Portret Rii Munk III
Aranka Munk zamówiła ten pośmiertny portret swojej córki u Klimta Obraz pozostał niedokończony po śmierci malarza Po prześladowaniach i rozproszeniu majątku Munka przeszedł przez kupca Wolfganga Gurlitta i został nabyty w 1956 roku przez Neue Galerie de Linz, przodka Lentosa.
Miasto Linz zwróciło go w 2009 roku spadkobiercom Aranki Munk. Sprawa przypomina, że muzeum mogło kupić dzieło po 1945 roku, a później odkryło, że poprzednia sieć pozostaje wadliwa.
Inny wynik
Fryzja Beethovena: wniosek rozpatrzony, zwrot nie jest zalecany
August Lederer nabył fryz w 1915 r. pod rządami nazistów całość została oddana pod administrację państwową Po wojnie oficjalnie trafiła do jego syna Ericha Lederera Austria kupiła go w 1972 roku; dziś jest narażona na secesję wiedeńską.
Spadkobiercy zwrócili się o dokonanie przeglądu, argumentując, że ceny i ograniczenia eksportowe miały wpływ na sprzedaż W 2015 r. Austriacka Rada ds. Restytucji zaleciła nieodwrócenie pracy Wniosek ten nie zaprzecza prześladowaniom, jakich doświadczyli Lederers; ocenia, że warunki prawne mające zastosowanie do tego konkretnego nabycia nie zostały spełnione.
Lekcja metody: historia prześladowanej rodziny, pochodzenie utworu i podstawa prawna restytucji są ze sobą powiązane, ale nie łączą się.Ta sama przeszłość może prowadzić do różnych decyzji w zależności od właściciela, daty i sposobu przeniesienia.
Przeczytaj pochodzenie
Sześć dowodów, które stanowią podstawę sprawy
Badania prawie nigdy nie opierają się na cudownym dokumencie Przecina ślady administracyjne, wizualne i rodzinne, których spójność kończy się rekonstrukcją podróży.
Fotografie wnętrz, listy ubezpieczeniowe, testamenty i korespondencja potwierdzają, że dzieło znajdowało się w zbiorach przed prześladowaniami.
Nałożone podatki od wycieków, deklaracje majątkowe i administracja ujawniają ograniczenia ekonomiczne nałożone na żydowskich właścicieli.
Stary tytuł, miara lub etykieta na odwrocie pozwala na rozróżnienie dwóch pobliskich krajobrazów i uniknięcie błędnej restytucji.
Księgi rachunkowe, prowizje i korespondencja wskazują, kto sprzedał, za jaką cenę, w czyim imieniu i w jakich okolicznościach.
Sprawozdania z nabycia, arkusze inwentaryzacji i rejestry wywozu mogą wykazywać to, co instytucja wiedziała w momencie wprowadzenia.
Identyfikacja beneficjentów nie polega na znalezieniu prostego potomka: spadek należy ustalić według obowiązujących zasad.
Uwaga: sama dziura w pochodzeniu nie jest dowodem wywłaszczenia, ale niejasna historia między 1933 a 1945 rokiem jest sygnałem, który wymaga dalszych badań, zwłaszcza gdy poprzedni właściciele byli celem prześladowań.
Przegląd
Porównaj duże oferty
W tabeli tej rozróżnia się miejsce konserwacji w momencie składania wniosku, udokumentowanego wywłaszczonego właściciela i wynik. Unika się sprowadzania wszystkich historii wyłącznie do sprawy Altmanna.
| Pracuj lub razem | Rodzina/właściciel | Zainteresowana instytucja | Problem | Znacznik |
|---|---|---|---|---|
| Pięć Klimt Bloch-Bauer | Ferdynand Bloch-Bauer i jego spadkobiercy | Belweder, Wiedeń | Zwrócony | Arbitraż, 2006 |
| Krzewy róż pod drzewami | Nora Stiasny i jej beneficjenci | Musée d'Orsay/Państwo Francuskie | Zwrócony | Prawo francuskie, 2022 |
| Litzlberg nad Attersee | Amalie Redlich; spadkobierca Georges Jorisch | Museum der Moderne Salzburg | Zwrócony | Decyzja gruntowa, 2011 |
| Portret Rii Munk III | Aranka Munk i jej spadkobiercy | Lentos Kunstmuseum Linz | Zwrócony | Miasto Linz, 2009 |
| Fryz Beethovena | Kolekcja Lederera | Państwo austriackie/secesja | Zwrot nie jest zalecany | Opinia Rady, 2015 r |
Zobacz prace inaczej
Cztery Klimty powiązane z tymi historiami
Poniższe linki prowadzą do reprodukcji ze sklepu Historia proweniencji oryginału pozostaje odrębna od współczesnego wykonania ręcznie malowanej kopii.
Często zadawane pytania
O czym pamiętać
Ile obrazów Klimta zwrócono Marii Altmann i spadkobiercom Blocha-Bauera?
W 2006 roku zwrócono pięć obrazów: dwa portrety Adele, Brzozowy las, Jabłoń I. i Domy w Unterach nad Attersee. W postępowaniu poruszono także odrębną sprawę dotyczącą niedokończonego portretu Amalie Zuckerkandl, która nie uzyskała takiego samego wyniku.
Czy Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych nakazał Austrii zwrot Złotej Damy?
Nie W 2004 r. zadecydowała, że powództwo może być kontynuowane pomimo argumentu dotyczącego immunitetu suwerennego Zwrot pięciu prac wynikał wówczas z arbitrażu przeprowadzonego w Austrii w 2006 r.
Czy sprzedaż z fakturą można uznać za spoliację?
Tak, jeśli sprzedaż została narzucona przez prześladowania, dyskryminujące podatki, groźbę, niemożność pozbycia się ceny lub konieczność ucieczki, Przegląd dotyczy rzeczywistych okoliczności, a nie tylko istnienia umowy.
Dlaczego krzewy róży pod drzewami wymagały francuskiego prawa?
Ponieważ obraz należał do zbiorów narodowych i korzystał z zasady niezbywalności Ustawa z dnia 21 lutego 2022 r. zezwalała na jego wydanie, aby mógł zostać zwrócony beneficjentom Nory Stiasny.
Dlaczego niektóre prośby są nieudane?
Komisja może uznać prześladowanie rodziny, stwierdzając jednocześnie, że konkretne zbadane przeniesienie nie spełnia prawnych kryteriów restytucji. Fryz Beethovena pokazuje tę różnicę między kontekstem historycznym a kwalifikacją prawną.
Czy badania są kompletne?
Nr Nowe archiwa, fotografie, bazy danych i recenzje mogą modyfikować atrybucję lub korygować pochodzenie Sprawa Stiasny'ego dowodzi, że pozornie zamknięty plik może zostać ponownie otwarty.
0 komentarze