Warsztat Delft · technika malarstwo w oleju
Jak malował Vermeer Metoda, etapy i czasy produkcji
Pod gładkimi powierzchniami Vermeera nauka ujawnia szybkie szczotkowanie, brązowe warstwy, cenne pigmenty i poprawki Oto, co naprawdę wiemy o jego pracy.
Natychmiastowa odpowiedź
Jaka była metoda Vermeera?
Vermeer konstruował swoje obrazy etapami, ale nie pracował z jednolitą powolnością. Przygotował lekki lub szarawy nośnik, umieścił kompozycję i światło w brązowym blankiecie, a następnie obrabiał duże obszary w nieprzezroczystych, półprzezroczystych i przezroczystych warstwach.Jasne detale i zmiany pojawiły się na końcu.
Analizy z National Gallery of Art i Mauritshuis skorygowały wizerunek malarza, który z równą cierpliwością zastosowałby każdy klucz Pod powierzchniami końcowymi znajdują się szerokie, szybkie pociągnięcia pędzla, ciemne kontury, modyfikacje i czasami porzucone przedmioty Vermeer mógł więc najpierw ostro zdecydować, a następnie zwolnić w momencie twarzy, tkaniny lub odbicia.
Używał oleju lnianego, zwykłych pigmentów i innych drogich, zwłaszcza naturalnej ultramaryny z lapis lazuli. Kontrolował wielkość cząstek: grubsze pigmenty w niektórych warstwach przygotowawczych, drobniejsze w końcowych warstwach. Szkliwa głównie nasilały niektóre błękity, zielenie, czerwienie i cienie.
Dokładna liczba dni potrzebnych na każdy z nich nie jest znana obraz. Szacunkowa liczba kilku tygodni lub miesięcy jest wiarygodna, biorąc pod uwagę suszenie i niską produkcję, ale nie ma dziennika warsztatowego potwierdzającego, że Vermeer zawsze wymagał ustalonego czasu.
Rekonstrukcja oparta na tabelach
Pięć głównych etapów pracy
Vermeer nie pozostawił żadnego traktatu ani notesu technicznego Ta sekwencja łączy w sobie to, co pokazują cięcia malarstwo, obrazy naukowe i zastosowania warsztatów holenderskich XVII wieku.
Płótno rozciągnięte, przyklejone, a następnie pokryte preparatem jednoczącym powierzchnię i regulującym jej jasność.
Umieszczenie figur, architektury, perspektywy i istotnych linii, z możliwymi poprawkami z tej fazy.
Brązowy lub czarny „martwy kolor" porządkuje objętości, światło i masy przed końcowymi kolorami.
Każdy obszar jest obrabiany nieprzezroczystymi farbami, mieszaninami, półtonami i przejściami dostosowanymi do materiału.
Szkliwo, lekkie impasto, punkty światła, zmiękczone kontury i małe retusze jednoczą całość.
Krok 1 · płótno i przygotowanie
Powierzchnia przemyślana przed pierwszą figurą
Większość zaakceptowanych obrazów Vermeera jest malowana na płótnie lnianym Tkanina musiała być rozciągnięta, zabezpieczona przed olejem przez klejenie, a następnie pokryta przygotowaniem Warstwa ta częściowo wypełniła zagłębienia tkania i oferowała bardziej regularny kolor początkowy niż surowe płótno.
Preparaty różnią się w zależności od pracy Mogą wydawać się jasne, szarawe, beżowe lub ochrowe Ich ton nie jest neutralny: ciepła baza może wspierać cienie i łączyć kolory, podczas gdy jaśniejszy preparat odbija więcej światła przez górne warstwy.
Tkanie jest obecnie jednym z narzędzi atrybucji Analiza numeryczna wątków wykazała, że pewne płótna pochodziły z tego samego wałka Może to połączyć dwa obrazy wykonane w sąsiednim okresie, nie dowodząc, że koniecznie tworzyły parę.
Mleczarka pokazuje, jak otwarta pozostała ta faza Badania w Rijksmuseum ujawniły, pod malarstwo widoczne, regał na ule i kosz na ogień w końcu usunięte Ostateczny obraz wydaje się prosty, ponieważ Vermeer usunął przedmioty, a nie dlatego, że natychmiast wszystko naprawił.
Krok 2 · komponować i mierzyć
Rysunek, perspektywa i zmiany
Cechy przygotowawcze Vermeera są często ukryte przez końcowe warstwy Obrazowanie pokazuje jednak, że szybko umieścił duże kształty W Dziewczyna z perłą, cienkie ciemne linie wyściełały niektóre kontury, podczas gdy brązowe i czarne szczotkowanie wyznaczały cień.
Dla jego wnętrz perspektywa jest precyzyjna, nie będąc mechaniczna, W punkcie zbiegu kilku prac zaobserwowano dziury; linie mogły być przenoszone za pomocą powlekanego sznurka lub linijki Ten prosty sposób umożliwił zbieganie płytek, mebli i okien.
Kompozycja ewoluowała na płótnie Vermeer poruszał uchem, czubkiem chusty i tyłem szyi Dziewczyna z kolczykiem z pereł. Na innych obrazach postać, mapa, a obraz mural, na którym obiekt został przekształcony Te skruchy zaprzeczają idei prostego skopiowanego rzutu optycznego.
Przede wszystkim uporządkował spojrzenie: duże obszary świetlne, przekątne, prostokąty map i okien, puste przestrzenie Geometria nadaje scenom spokój, ale służy raczej ludzkiemu doświadczeniu niż abstrakcyjnemu ćwiczeniu.
Krok 3 · martwy kolor
Ukryty kontur był bardziej energetyczny niż powierzchnia
Brązowie, czerń i ziemie najpierw rozprowadzają światło i ciemność Malarz widzi w ten sposób ogólną równowagę, zanim poświęci czas drogim kolorom.
Podczerwień ujawnia szerokie i energiczne gesty Widoczna precyzja nie wymazuje bardzo bezpośredniego początku.
Cienie twarzy, ubrania lub ściany są ustalane wcześnie Półtony, a następnie światła zakrywają je, nie zawsze całkowicie je ukrywając.
Obiekt można przesuwać lub usuwać Vermeer szuka spokoju, stopniowo upraszczając przestrzeń.
Narodowa Galeria Sztuki zaobserwowała szczególnie wymowną różnicę w szlifowaniu: Vermeer mógł używać pigmentów, które były grubsze w szlifowaniu w półfabrykacie, a następnie drobniejsze w końcowych warstwach Delikatna powierzchnia została zatem wytworzona przez postęp materiału, a nie tylko przez mały pędzel.
Krok 4 · zamontuj kolory
Pigmenty, olej i wyraźne warstwy
La malarstwo była mieszaniną kolorowego proszku i oleju, głównie oleju lnianego Mauritshuis zidentyfikowany w Dziewczyna z kolczykiem z pereł lekko podgrzany olej, proces umożliwiający jego gładsze, lśniące, a czasem szybsze wysychanie. Prędkość zależała również od pigmentu.
Vermeer łączył lakiery ołowiowe białe, ochry, ziemie, czarne, cynobrowe, czerwone i żółte, żółcień ołowiowo-cynową, azuryt i naturalną ultramarynę Narodowa Galeria Sztuki pokazała, że żółć kurtki może łączyć cztery różne żółte pigmenty Pozornie prosty kolor jest zatem złożoną konstrukcją.
Za granicą, uzyskane przez mielenie lapis lazuli, było szczególnie drogie Vermeer nie używał go tylko do tkanin niebieskich: małe ilości mogły chłodzić cienie lub wzbogacać szarości Ta rozproszona obecność przyczynia się do świetlistej jedności kilku wnętrz.
Każda sprawa wymagała jednego malarstwo inny Ściana otrzymuje matowe i cienkie przejścia; futro łączy suche akcenty i światła; ceramika wspiera ostre akcenty; twarz wymaga stopionych przejść Wirtuozeria polega nie tyle na mnożeniu szczegółów, ile na zmianie gęstości, nieprzezroczystości i kierunku pędzla.
Strefa pracy według strefy
Od dołu do pierwszego planu
Badanie Mauritshuis wskazuje, że w przypadku Dziewczyna z kolczykiem z pereł, Vermeer postępował w sposób w dużej mierze systematyczny: zielonkawe tło, skóra, żółta kurtka, biały kołnierz, szalik, a następnie „perła". Sukcesja ta ograniczała przypadkowe nakładanie się i umożliwiała regulację krawędzi pomiędzy dwiema strefami.
Obecnie prawie czarne tło było pierwotnie ciemnozielonym wiszącym Vermeer umieścił warstwę zawierającą węgiel drzewny, a następnie glazurę, która zawierała indygo, gaude, kredę i trochę czerwonej ochry Starzenie się spowodowało zniknięcie części koloru i wzoru.
Twarz łączy brązową konstrukcję cieni, środkowe to światła Nie wszystkie kontury są zamknięte Nos rozpuszcza się w policzku, brakuje brwi, a oko widza dopełnia kształty Ta ekonomia daje bardziej żywą obecność niż skrupulatny rysunek każdego szczegółu.
Sama perła jest szybką iluzją: półprzezroczysty szary kształt na cieniu szyi, kilka dotknięć ołowiowej bieli i grubszy akcent Vermeer wie w ten sposób, jak skoncentrować uwagę przy bardzo małej ilości malarstwo.
Krok 5 · szkliwa i akcenty
Jak Vermeer zrobił światło?
Światło zaczyna się w ciągu: wyraźna masa działa tylko przed precyzyjnie umieszczonym cieniem Okno nie jest zatem efektem dodanym na końcu.
Cienka kolorowa warstwa umieszczona na jasnej podstawie intensyfikuje kolor niebieski, zielony lub czerwony, nie tracąc jasności odbitej od dołu.
Grubsza biel wytwarza blaty materiałowe: perła, brzeg chleba, drut, wyroby ceramiczne lub metaliczny połysk faktycznie wychwytują światło.
Ostre krawędzie przyciągają wzrok; stopione krawędzie pozostawiają kształt cofający się Vermeer moduluje w ten sposób głębię i uwagę.
Małe okrągłe akcenty sugerują odbicia lub dyfuzję optyczną Są widoczne na chlebie, tkaninach i niektórych przedmiotach.
Dotyki mogą chłodzić cień, rozgrzewać twarz, łączyć dwa kolory Spójność pochodzi z tych relacji, a nie z magicznego lakieru.
Cztery pokazy techniczne
Spójrz na metodę w pracach
Koronkarz
Aktywne nici są precyzyjne, podczas gdy czerwone kształty na pierwszym planie rozpuszczają się, co jest efektem często bliskim optyce. Zobacz pracę.
Młoda kobieta z Ewerem
Niebieski moduluje cienie, biały ma różną nieprzezroczystość, a metal otrzymuje pewne akcenty bez wyczerpującego opisu. Zobacz pracę.
Geograf
Obliczana jest przestrzeń, ale gest i klawisze na mapie uniemożliwiają nieruchome lub geometryczne ustawienie sceny. Zobacz pracę.
Widok na Delft
Chmury, ściany i woda są traktowane z wyraźnymi gęstościami; kilka wyraźnych akcentów sprawia, że miasto wibruje. Zobacz pracę.
Tygodnie, miesiące czy lata?
Ile czasu Vermeerowi zajęło jedno obraz ?
Żaden dokument nie podaje dokładnego terminu. Powiedzieć, że pracował trzy miesiące, sześć miesięcy lub rok nad każdym dziełem, zamieniłoby oszacowanie w fakt Mamy karierę obejmującą około dwóch dekad i zachowany zbiór około trzydziestu pięciu obrazów, ale prace mogły zniknąć, a Vermeer pracował również jako handlarz dziełami sztuki i ekspert.
Olej mimo to narzuca rytm Warstwa pozostaje manipulowana przez wiele godzin, co ułatwia blaknięcie Przed nałożeniem pewnych warstw lub szkliw należy poczekać, aż będzie wystarczająco ustawiona: kilka dni, czasem więcej w zależności od grubości, pigmentu, oleju i pory roku Kilka cykli pracy i suszenia sprawia, że jest nieprawdopodobna w ciągu zaledwie kilku dni dla najbardziej skomplikowanych wnętrz.
Rozsądne szacunki są zatem kilka tygodni do kilku miesięcy nieciągłej pracy dla wielu tabel, bez identycznych reguł Mały trony nie wymaga tego samego programu co Sztuka malarstwo lub Widok na Delft. Czas oczekiwania można przeznaczyć na szlifowanie kolorów, handel, famille albo do innej pracy.
Sama jego niska produkcja nie świadczy o wyjątkowo powolnym wykonaniu, Odzwierciedla również rynek, obowiązki zawodowe, piętnaście narodzin gospodarstwa domowego, kryzys gospodarczy i liczbę utraconych obrazów Najlepszym wskaźnikiem cierpliwości pozostaje materialna struktura samych dzieł.
Optyka: instrument wpływowy czy kopiujący?
Jaką rolę pełni kamera obscura?
Kamera obscura wyświetla na powierzchni świetlisty obraz Rijksmuseum uważa za bardzo prawdopodobne, że Vermeer znał ten instrument poprzez swoje jezuickie środowisko w Delft Niektóre efekty - rozmyte obszary, kręgi zamętu, świetliste kontrasty i kadrowanie - przypominają obraz, który wytwarza.
Nie oznacza to, że Vermeer automatycznie kreślił każdą projekcję Żadne urządzenie, które do niego należało, nie jest udokumentowane, żaden tekst nie opisuje jego użycia, a skruchy wykazują aktywną kompozycję Mógł obserwować zjawisko optyczne, zapamiętywać jego efekty lub badać projekcję bez jej dosłownie przenoszenia.
Z tym wpływem pozostaje zgodna perspektywa wątku i punktu zbiegu Artysta może użyć kilku narzędzi: geometrii do skonstruowania dzieła, obserwacji obiektów, modelu figury, optyki do refleksji nad rozmyciem i malarstwo aby wszystko przekształcić.
Termin "fotorealista" jest więc mylący, jeśli rozumiemy go jako kopię fotografii Obrazy upraszczają, poruszają i eliminują Ich prawda wynika z bardzo świadomego doboru.
Co nauka pozwala nam potwierdzić
Solidne fakty i założenia, aby zachować otwartość
Udokumentowane obserwacje
- Vermeer maluje głównie wolej na płótnie.
- Olej lniany jest identyfikowany w Dziewczyna z kolczykiem z pereł.
- Kolory poprzedzają brązowe i czarne kontury.
- Przygotowawcze szczotkowanie może być szybkie.
- Modyfikuje pewne kompozycje w trakcie pracy.
- Wykorzystuje ultramarynę, biel ołowiową, ochrę i żółcień ołowiowo-cynową.
- Glacis i impasto pełnią różne funkcje.
- Wielkość cząstek różni się w zależności od podszerstka i wykończenia.
Założenia lub niewiadome
- Jego dokładna nauka jest nieudokumentowana.
- Nie zachowały się żadne przepisy napisane jego ręką.
- Liczba sesji na obraz jest nieznany.
- Nie można udowodnić ustalonego terminu.
- Posiadanie camera obscura jest niepotwierdzone.
- Jego konkretne zastosowanie optyki pozostaje przedmiotem dyskusji.
- Całkowita liczba wyprodukowanych stołów nie jest znana.
- Równolegle mógł pracować nad kilkoma pracami.
Kolekcja Alpha Reproduction
Wybierz jedną malarstwo zrób warstwę po warstwie
Metoda Vermeera przypomina tę malarstwo olej buduje się poprzez przygotowanie, nakładanie, suszenie i retusz Odkryj je oryginalne obrazy obecnie dostępne lub ręcznie malowane reprodukcje kolekcja Johannes Vermeer.
Nasz zespół wspiera Cię w wyborze formatu i uzgodnieniu z Twoim wnętrzem Walidacja wizualna przeprowadzana jest przed wysyłką, następnie każde płótno otrzymuje opakowanie dostosowane do jego wymiarów i przeznaczenia.
Często zadawane pytania
Technika Vermeera
Jak Vermeer rozpoczął a obraz ?
Przygotował podporę, umieścił kompozycję, a następnie przed końcowymi kolorami ustalił duże masy światła i cienia w brązowym lub czarnym zarysie.
Czy Vermeer rysował bezpośrednio na płótnie?
Linie przygotowawcze istnieją w ramach malarstwo, ale ich kształt jest różny Używał też środków perspektywy jak punkt i prawdopodobnie sznurka lub linijki.
Jakich pigmentów używał Vermeer?
W tym biel ołowiowa, ochry, ziemie, cynobr, lakiery, żółcień ołowiowo-cynowa, azuryt i naturalna ultramaryna pobrana z lapis lazuli.
Dlaczego zagraniczna sława Vermeera?
Ten drogi pigment pojawia się w niebieskich tkaninach, ale także w mieszankach i cieniach, gdzie przyczynia się do zimnej i świetlistej harmonii.
Czy Vermeer używał szkliw?
Tak.przezroczyste warstwy intensyfikują błękity, zielenie lub ciemne tła, podczas gdy nieprzezroczyste warstwy i impasto wytwarzają światła.
Malował powoli?
Pracował z troską i musiał szanować czas suszenia, ale podszerstki również wykazują szybkie ruchy Powolność nie była równa na wszystkich etapach.
Ile czasu zajęło Vermeerowi?
Nie jest znany dokładny termin. Kilka tygodni do kilku miesięcy nieciągłej pracy to wiarygodne oszacowanie, a nie udowodniony czas trwania każdej z nich obraz.
Czy Vermeer używał kamery obscura?
Jego wpływ jest bardzo prawdopodobny i poparty ostatnimi badaniami, ale nie ma dowodów potwierdzających, w jaki sposób Vermeer faktycznie korzystał z urządzenia.
Dlaczego jego obrazy wydają się tak gładkie?
Warstwował warstwy, do wykończenia używał drobniejszych pigmentów, mieszał pewne przejścia i rezerwował widoczne akcenty dla materiałów i jasnych akcentów.
Gdzie znaleźć obrazy inspirowane tą techniką?
La kolekcja Johannes Vermeer skupia ręcznie malowane reprodukcje THE dostępne oryginalne obrazy skorzystaj z porad przed nabyciem, odpowiedniego opakowania i dostawy międzynarodowej.
Główne źródła
Badania techniczne i muzea
Wniosek
Precyzja zbudowana na pierwszej energii
Vermeer nie malował każdego cala w ten sam sposób Szybko położył świetlistą architekturę, poprawił jej skład, następnie dostosował do każdego materiału warstwy, pigmenty i pędzle Przezroczyste szkliwa, grube biele, stopione kontury i punkty świetlne przekształcają ten preparat w widoczną ciszę.
Kontynuuj z dzień w warsztacie Vermeera, zbadaj to kolekcja Johannes Vermeer albo je odkryć dostępne oryginalne obrazy, z poradą przed nabyciem, dostosowanym opakowaniem i dostawą międzynarodową.
0 komentarze