Van Gogha i Gauguina w Arles
Marzyli o warsztacie na Południu, gdzie malarze będą pracować razem Przez dziewięć tygodni, jesienią 1888 roku, Vincent van Gogh i Paul Gauguin dzielili Żółty Dom w Arles, malowali Obok siebie Alyscamps, wymieniali się autoportretami i krzesłami, a przeciwstawiali się sobie we wszystkim: kolor, pamięć, rzeczywistość Doświadczenie zakończyło się gwałtownie 23 grudnia 1888 roku.
Warsztaty marzeń, krótka i brutalna współpraca
Van Gogh i Gauguin nie mieszkali razem tylko w Arles: przekształcili Żółty Dom w laboratorium, w którym ścierały się dwie koncepcje współczesnego malarstwa Dziewięć tygodni o wyjątkowej intensywności produkcyjnej, które pozostawiają arcydzieła za sobą i kończą się kryzysem.
Projekt ma w głowie Vincenta nazwę: l'warsztaty Południowe, wspólnota artystów, którą ma nadzieję założyć z Gauguinem Obaj mężczyźni malują te same motywy - Alyscamps, noc arlezjańska, portrety otaczających ich ludzi - ale nie rozumują tego samego Van Gogh maluje na motywie, uchwyconym przez światło; Gauguin działa z pamięci i ponownie komponuje To owocne napięcie staje się nie do zniesienia.
Dwóch malarzy połączonych korespondencyjnie
Ścieżki Van Gogha i Gauguina skrzyżowały się w Paryżu w latach 1886 -1887, w tętniącym życiem kręgu warsztatu Cormona, butiku ojca Tanguya i wystaw impresjonistycznych Vincent odkrył tam jasny kolor, japońskie grafiki i badania neoimpresjonistyczne; Gauguin, starszy o pięć lat, wrócił z Martyniki z egzotycznymi obrazami, które fascynowały Vincenta.
Wiosną 1888 roku Vincent był już zainstalowany w Arles, Obaj mężczyźni wymienili listy, szkice i obrazy, zwierzali się sobie z postępów swoich badań w kierunku nienaturalistycznej wizji krajobrazu Gauguin, bez środków, był powolny w przyjściu; Théo van Gogh, kupiec i brat Vincenta, pomógł sfinansować podróż.23 października 1888 roku Gauguin w końcu przybył na stację Arles.
„Życie we własnym warsztacie z Gauguinem"Życzenie wyrażone przez Vincenta w jego korespondencji
Spotkanie w kręgu awangard i z Ojcem Tanguyem.
Osiedlił się w Prowansji w poszukiwaniu światła Południa.
Vincent zakłada swój warsztat i przygotowuje Gauguina na jego przybycie.
Początek dziewięciu tygodni intensywnej wspólnej pracy.
Żółty Dom, warsztat i schronienie
Mały żółty dom, Place Lamartine, stał się sercem projektu jesienią 1888 roku Vincent założył tam swój warsztat 17 września, Aby przygotować się na przybycie Gauguina, chciał udekorować ściany i pokój gościnny.
Jego wielki pomysł: dekoracja wykonana "tylko duże słoneczniki" Płótna słonecznikowe, namalowane w Arles latem 1888 roku, miały powitać Gauguina i pokazać mu kolor, do jakiego zdolny był Vincent Uwiódł się Gauguin, później zażądał niektórych, co wywołało gorący spór listownie wiosną 1889 roku.
Obok słoneczników Vincent maluje Pokój w październiku 1888: manifest absolutnego odpoczynku przez kolor, którego symbolikę wyszczególnił w swoich listach do Teo i Gauguina z 16 i 17 października 1888.
Nie sprzeciwiają się talentowi, ale malarstwu
Konflikt arlezjański nie jest kłótnią ludzi Dotyczy centralnego pytania dla sztuki współczesnej: czy mamy malować to, co widzimy, czy to, co pamiętamy i czujemy?
Na wzór lub pamięć
Vincent pracuje na świeżym powietrzu, uchwycony światłem Południa Gauguin przekomponowuje w warsztacie, na podstawie wspomnień, rysunków i wyobrażeń.
Kolor ekspresyjny lub symboliczny
Dla Vincenta arbitralny kolor wzmacnia doznane doznanie Dla Gauguina kondensuje znaczenie, legendę, wewnętrzną emocję.
Od rzeczywistości do symbolu
Gauguin pochodzi z Pont-Aven, gdzie namalował Wizja po kazaniu. Vincent podziwia jego śmiałość, ale nie pozwala, aby obraz został odcięty od doświadczenia.
Skrzyżowane portrety i wymieniane obrazy
Dwaj malarze malują się nawzajem i ofiarowują sobie płótna Każdy obraz jest przesłaniem: autoportretem do przedstawienia siebie, portretem drugiego, aby spróbować je zrozumieć.
Gauguin Vincenta, 1888
Vincent maluje swojego towarzysza podczas pobytu w Arlezji Żywy dotyk odzwierciedla jego podziw, a także jego napięcie Fotografia obrazu, CC BY-SA 2.0.
Gauguin, „Nędznicy", 1888
Autoportret wysłany do Vincenta przed Arles, gdzie Gauguin ukazuje się jako przeklęty artysta Domena publiczna.
Vincent, autoportret dedykowany, 1888
Vincent odpowiada autoportretem w "bonze", zaoferowanym Gauguinowi, aby przypieczętować wspólny projekt Domena publiczna.
Porucznik Milliet, 1888
Arlezjańska przyjaciółka Vincenta, Milliet zabiera rysunki do sąsiedztwa, aby je rozpowszechniać Domena publiczna.
Zazdrość opowiedziana w martwej naturze
W grudniu 1888 roku Vincent namalował parę, która stała się sławna: własne krzesło, trzeźwe i chłopskie oraz krzesło Gauguina, bardziej uroczyste, z książkami i świecą Dwie martwe natury, które mówią, bez postaci ludzkich, dwa temperamenty i dwa sposoby malowania.
Vincenta van Gogha
Pawła Gauguina
Konfrontacja kończy się, gdy Gauguin maluje Vincent van Gogh malarstwo słoneczniki. Vincent rozpoznaje siebie jako "zmęczonego i naładowanego elektrycznością"; według relacji Gauguina oświadczył też: "To naprawdę ja, ale oszalał".
Nagły koniec warsztatów
Kohabitacja się kończy Do kłótni o malarstwo dochodzi zmęczenie, absynt i kruchy już stan psychiczny Vincenta.23 grudnia 1888 roku po bardziej gorącej niż pozostałe kłótni z Gauguinem znaleziono Vincenta w łóżku, odcięto mu lewe ucho.
Według zeznań Gauguina zachowanych w muzeum Van Gogha, Vincent groził mu brzytwą, zanim Gauguin się oddalił; pozostawiony sam sobie, Vincent następnie zwraca broń przeciwko niemu i przynosi fragment ucha młodemu pracownikowi sąsiedniego burdelu. Do dziś krąży kilka hipotez na temat dokładnego przebiegu.
Vincent został przyjęty do szpitala następnego dnia, leczony przez doktora Reya, którego portret namalował Teo biegnie z Paryża i wyjeżdża w Boże Narodzenie, towarzysząc Gauguinowi Warsztat Midi nie przetrwał zimy 1888 roku.
„Warsztat Midi"Marzenie wspólnoty wygasło w grudniu 1888 r
Dwa losy, wspólne potomstwo
Po Arles obaj malarze już nigdy się nie widzieli Vincent, hospitalizowany następnie leczony w Saint-Rémy-de-Provence, tam malowany Gwiaździsta Noc i cyprysy Gauguin powrócił do Bretanii, następnie na Tahiti i Markizy, gdzie zmarł w 1903 roku.
Ich krótkie wspólne pożycie pozostawia trwały ślad Wraz z Cézanne utworzyli triadę, którą historia sztuki nazywa postimpresjonizmem, z której wyłonił się fowizm, ekspresjonizm i duża część współczesnego malarstwa XX wieku.
Sześć punktów odniesienia do zrozumienia
| Data | Znacznik | Co oświetla |
|---|---|---|
| 20 lutego 1888 | Instalacja w Arles | Vincent szuka światła Południa i przygotowuje warsztat. |
| 21-22 sierpnia 1888 | Słoneczniki | List do Teo w sprawie dekoracji Żółtego Domu. |
| 16-17 października 1888 | Pokój | Listy do Teo i Gauguina o symbolice kolorów. |
| 23 października 1888 | Przybycie Gauguina | Rozpoczęcie wspólnej pracy i serii Alyscamps. |
| ~grudzień 1888 | Korespondencja | Skrzyżowane autoportrety, dwa krzesła, „Van Gogh malujący słoneczniki". |
| 23 grudnia 1888 | Rozstanie | Kłótnia, kryzys, odejście Gauguina; kończy się warsztat Midi. |
Powiązane artykuły na temat Van Gogh
Poznaj Van Goghów
Portret Van Gogha
Portrety, Arlezjanie, postacie świty.
Zobacz kolekcjęVan Gogh i Japonia
Japońskie grafiki i japonizm Vincenta.
Zobacz kolekcjęAutoportret Van Gogha
Autoportrety ze wszystkich okresów.
Zobacz kolekcjęKawiarnie Van Gogha
Nocne wnętrza kawiarni, tarasu, kawiarni.
Zobacz kolekcjęVan Gogha w Arles
Słoneczniki, Pokój, kawa w nocy, sady z 1888 roku.
Zobacz kolekcjęPola pszenicy Van Gogha
Siewcy, zbiory, snopy: praca na roli.
Zobacz kolekcjęVan Gogha w Saint-Rémy-de-Provence
Gwiaździsta noc, cyprysy, drzewa oliwne, tęczówki z 1889 roku.
Zobacz kolekcjęVan Gogh w Paryżu
Montmartre, Asniery, paryskie eksperymenty.
Zobacz kolekcjęVan Gogha w Auvers-sur-Oise
Kościół, pola, wrony ostatnich miesięcy.
Zobacz kolekcjęSłoneczniki Van Gogha
Seria słoneczników Arles.
Zobacz kolekcjęVan Gogha i Gauguina w Arles
Kiedy Van Gogh i Gauguin mieszkali razem?
Od 23 października do 23 grudnia 1888 roku, około dziewięciu tygodni, w Żółtym Domu w Arles.
Dlaczego Gauguin przyjechał do Arles?
Vincent marzył o "atelier du Midi" i zaprosił go Korespondencja między dwoma malarzami i wsparcie Théo van Gogha, który pomógł sfinansować podróż, umożliwiły pobyt.
Nad czym razem pracowali?
Warto zauważyć, że seria Alyscamps, portrety i projekty dekoracyjne dla Żółtego Domu, w tym Słoneczniki przeznaczone do sypialni Gauguina.
Co reprezentuje "Van Gogh Painting Sunflowers"?
To obraz Gauguina (grudzień 1888) przedstawiający Vincenta przy pracy Vincent rozpoznaje w sobie, że jest "zmęczony i naładowany elektrycznością".
Dlaczego ich wspólne pożycie się nie powiodło?
Ich metody przeciwstawiają się sobie - malowanie na motywie kontra malowanie z pamięci - a napięcie, spotęgowane kruchym zdrowiem Vincenta, spowodowało kryzys z 23 grudnia 1888 roku.
Co się stało 23 grudnia 1888 roku?
Po kłótni z Gauguinem Vincent odciął mu lewe ucho Dokładne okoliczności są nadal przedmiotem kilku hipotez Był leczony w szpitalu Arles przez doktora Reya.
Gdzie zobaczyć prace z tego okresu?
Muzeum Van Gogha (Amsterdam), Musée d'Orsay (Paryż), Art Institute of Chicago, Metropolitan Museum of Art (Nowy Jork) i National Gallery (Londyn), między innymi.
Czy reprodukcje są bezpłatne?
Obrazy Van Gogha i Gauguina znajdują się w domenie publicznej Fotografie tych prac mogą być objęte bezpłatną licencją (CC0, CC BY lub CC BY-SA) w zależności od instytucji.
Trzy rzeczy, które zmieniły dziewięć tygodni Arles
Kohabitacja z 1888 roku nie była czystą porażką, ale pozostawiła trwałe ślady w metodzie Vincenta. Poza pęknięciem warsztat Midi działał jako akcelerator.
Wymiana zdań z Gauguinem popycha Vincenta do usystematyzowania uzupełniających - niebiesko-pomarańczowych, czerwono-zielonych - które teoretyzuje w swoich listach do Teo.
Słoneczniki, kołysanka, Alyscamps: Vincent przyjmuje logikę wariacji wokół motywu, niczym warsztat, który zwielokrotnia testy.
Wymiana dedykowanych autoportretów sprawia, że portret jest aktem samookreślenia: „To jest to, kim jestem" - mówi płótno, w równym stopniu, jak reprezentuje drugie.
Żółty Dom dzień po dniu
Dziewięć tygodni wspólnego pożycia, i prawie tyle samo arcydzieł Oto, w kolejności, kluczowe momenty pobytu Gauguina w Arles, takie jak listy i obrazy pozwalają je zrekonstruować.
Gauguin przybywa na stację Arles późnym wieczorem i odkrywa przygotowany dla niego Pokój Rozpoczyna się doświadczenie "atelier du Midi".
Obaj malarze pracują obok siebie nad serią Alyscamps, tymi alejkami starożytnych grobowców w Arles Ten sam motyw, dwa pisma.
Gauguin i Vincent piszą razem do Emile'a Bernarda Strona staje się sceną oczekiwanej społeczności artystów.
Wymiana dedykowanych autoportretów; Madame Ginoux pozuje dla dwóch malarzy Rywalizacja stymuluje produkcję.
Gauguin maluje Vincenta w pracy Vincent rozpoznaje w sobie, że jest "zmęczony i naładowany elektrycznością", i, jak głosi tradycja, "szaleje".
Vincent maluje swoje krzesło i krzesło Gauguina: dwie martwe natury, które mówią bez postaci ludzkiej o dwóch temperamentach.
Po kłótni Vincent odcina ucho Gauguin opuszcza Arles następnego dnia, w Boże Narodzenie, z Theo Warsztat Midi wychodzi.
„Mój drogi przyjacielu Bernardzie"Powtarzająca się formuła Vincenta jesienią 1888 roku
Przejdź do tekstów i prac
- Muzeum Van Gogha, Amsterdam - kolekcja.
- Listy Vincenta van Gogha - wydanie naukowe Muzeum Van Gogha/Huygens ING.
- Wikipedia (en) - Vincent van Gogh, Arlezjańska biografia i chronologia.
- Wikipedia (fr) - Paul Gauguin, zostań w Arles i synteza.
- Wikipedia (fr) - Pokój Van Gogha w Arles, pisma z dnia 16 -17 października 1888 r.
- Wikipedia (en) - Słoneczniki (seria Van Gogha), dekoracja Żółtego Domu.
- Listy Vincenta van Gogha, Wydanie Muzeum Van Gogha/Huygens ING.
- Metropolitan Museum of Art - L'Arlésienne, Madame Ginoux.
- Metropolitalne Muzeum Sztuki - La Berceuse (Augustine Roulin).
- Instytut Sztuki w Chicago - Sypialnia.
- Art Institute of Chicago - Autoportret.
- Art Institute of Chicago - Ogród Poety.
- MoMA - Praczki nad brzegiem kanału (Gauguin, Arles 1888).
Prace Vincenta van Gogha i Paula Gauguina znajdują się w domenie publicznej Reprodukcje pochodzą z Wikimedia Commons (domena publiczna, odpowiednio CC0, CC BY lub CC BY-SA).Cytowania są celowo krótkie i opierają się na edycjach referencyjnych.
0 komentarze