Śmierć Van Gogha: ostatnie dni i tajemnica

Kontekst historyczny

Wspinaczka na-z-zach: 70 dni, 70 prac, i energia, która powoduje pocenie kalendarzy

W maju 1890 roku Vincent van Gogh opuszcza Saint-Remy-de-Provence, aby zainstalować w Do domu nad OiseW pobliżu Paryża znajdują się pola, domy, drogi, ogrody, a doktor Gachet, amatorski lekarz dart.

W ciągu około 70 dni maluje ponad 70 dzieł. Zawroty głowy. Niektórzy artyści wybierają niebieskie odcienie; Van Gogh wydaje się malować tak, jakby każdy dzień miał coś uratować. Pola, portrety, domy, drzewa, niebo: wszystko staje się materią nagłą.

Ten okres w całości należy do poimprezizm, mouvement où la couleur ne se contente plus de “faire joli”. Elle pense, elle crie, elle console, elle s’agite. On peut rapprocher Van Gogh de Paul Cézanne, który tworzy świat jako dobrze zorganizowane góry lub Paul GauguinVan Gogh, który wybiera czystą wibrację: krajobraz nigdy nie śpi.

Więc nie tylko dekoracje ostatniej strony. Jest to również akcelerator artystyczny: dachy wydają się schylać się, aby lepiej słuchać, pola wyglądają jak wzburzone, a drogi odchodzą w każdym kierunku, jak gdyby zapomnieli o spotkaniu rodzinnym. Van Gogh zamienia spokojną wioskę w laboratorium emocjonalnym, z pędzelami zamiast wyciszonych.

Ostatnie tabele

Pola, deszcz, kruki: wieś robi swoje filmy

Ostatni obraz Van Gogha jest często czytany jako praca napięcia, a jego drogi są ogromne, pełne niebo, drzewa, ciche domy, a natura nie jest dekoracyjna, więc wydaje się, że zjadła wszystkie emocje malarza i z powrotem w kącie.

Pole pszenicy z krukami Jest to jeden z najbardziej znanych obrazów tego okresu. Jest to ciemne niebo, czarne ptaki, niepewna droga i dramatyczna muzyka, która nie potrzebuje jego działania.

W tych dziełach uderzają w ich witalność, nawet jeśli wydają się ciemne, nigdy nie zamarzną, a pszenicę, chmury przenoszą się przez krajobraz, a ścieżki otwierają się wokół niego.

Dzieło ikoniczne

Pole pszenicy z krukami

Idealny obraz, jeśli ściana chce być intensywna, głęboka, a trochę dramatyczna w niedzielę.

Odwrotny

Krajobraz po deszczu

Wieś oddycha po burzy, a niebo płakało, ale z wielkim talentem.

Cisza.

Niska d

Szeroko, prawie cicho, ale z małym napięciem, które wyglada przez okno.

Tajemnica historyczna

Śmierć Van Gogha: tragiczne zakończenie, a nie powieść o policji.

Vincent van Gogh zmarł 29 lipca 1890 roku w Ravoux, w Auvers-sur-Pize, dwa dni po ranie postrzałowej.

Ale historia o sztuce czasami lubi zostawiać drzwi otwarte. Niektóre biografy zaproponowały inną hipotezę: wypadek z udziałem młodych mieszkańców wioski, którego Van Gogh nie chciał obwiniać.

Wciąż jest pewien, że Van Gogh umiera w towarzystwie ogromnej samotności, mimo że jego brat Theo jest zakochany.

Najbardziej sprawiedliwe jest pozostawienie tajemnicy w miejscu, gdzie jest obecna, ale nie inwazyjna. Malowanie Van Gogha nie wymaga żadnego innego światła, aby istnieć.

Wrażliwość i światło

Van Gogh: delikatny, tak, wyłączony, nigdy.

Zmuszanie Van Gogha do cierpienia byłoby błędem, a to jest kuszące, ponieważ tragedia przywiązuje do jego legendy jak świeża farba na białym rękawie, ale jej praca nie tylko mówi o bólu, ale także o słońcu, polach, twarzach, pracy, braterstwie, wierze w kolor.

Listy do Theo pokazują, że człowiek jest bardzo zmartwiony, delikatny, przytomny, często wyczerpany, ale głęboko zaangażowany w jego sztukę. Van Gogh nie maluje, aby wyglądać ładnie nad bufetem. Maluje, ponieważ świat zbyt mocno przechodzi przez niego. A kiedy świat przechodzi przez Van Gogh, pojawia się w żółtym, zielonym, pomarańczowym kolorze, który sprawia, że brwi wznoszą się do ścian.

Ta wrażliwość wyjaśnia, dlaczego jego dzieła nadal dotykają tak wielu odwiedzających Van Gogh Museum, do muzeum dOrsay Wchodzi, miesza, zostaje.

Praca Ziemi

Pole, orator i cała godność świata w kilku ciosach pędzla.

Światło wieczorne

Zachód słońca w Van Gogh: natura cicho, ale zachowaj styl.

Wpływ artystyczny

Dlaczego to tak fascynujące zakończenie?

Śmierć Van Gogha jest fascynująca, ponieważ skupia się na wszystkim, co historia opowieści o sztuce, która nie jest zrozumiała, na scenie, na rozgrywkach, na widzeniu, na obrazach, które stały się mityczne, ale także na lekcji o tym, jak dżin może być brawurowy.

Jego wpływ przecina poimprezizm, ogłasza śmiałośćEkspresjonizm i dialog z badaniami Claude Monet, Paul Cézanne oraz Paul Gauguin. Ale Van Gogh trzyma coś wyjątkowego: nie tylko maluje to, co widzi, maluje to, co robi.

Dlatego ostatnie dzieła są tak potężne w środku, że nie są po prostu piękne, mają swoją obecność, i tworzą cichą rozmowę, co jest o wiele lepsze od niektórych gości na kolacji.

Dekoracja wewnętrzna

Van Gogh w domu: emocje na ścianie, kanapa pod wrażeniem

W ostatnich dniach Van Gogha nie tylko ozdobią ścianę, ale też tworzą atmosferę, która daje głębokość salonie, ciszy biblioteki, charakteru do biura, a czasami małą lekcję, która może być popularna dla zielonej rośliny, która uważała się za ekscytującą.

Aby osiągnąć sukces, należy preferować naturalne drewno, len, skóra, krem, brudy, ciepłe oświetlenie. Kolory Van Gogha lubią oddychać.

Współczesne dzieła d'Auvers działają bardzo dobrze z jasnymi ścianami, z drewnem, z czystymi tkaninami i łagodnymi oświetleniem. Celem nie jest przekształcenie salonu w dramatyczną kaplicę pędzla, ale zapewnienie mu spokoju. Van Gogh przynosi siłę; kanapa nie musi być przegrana.

Powielanie ręcznie malowane

Powtórz Van Gogh: misja malowania, nie smutna kopiarka

U pacjentów Alfa Reproduction, Reprodukcja Van Gogh jest nie tylko drukowany obraz. To jest ręcznie malowany, olejny, ze szczególnym uwzględnieniem powierzchni, kolorów, zmian, wypasu i energii, które sprawiają wrażenie krajobrazu.

Wznowienie prac d'Auvers wymaga prawdziwego zrozumienia gestu. Musimy uszanować napięcie nieba, wibracje pszenicy, nerwowość dróg i emocjonalną siłę tematu. W każdym razie, nie wystarczy włożyć żółtego i modlić się bardzo mocno.

Aby kontynuować wycieczkę

Aby kontynuować z Van Gogh, bez utraty żółtego drutu

Aby lepiej zrozumieć śmierć Van Gogha, należy również umieścić artysty w jego czasach: postimprezowanie, badania kolorów, nowoczesne krajobrazy, artyści, którzy wokół siebie i muzea, które zachowują jego dzieła. Dobra wiadomość: można przedłużyć wizytę bez odchodzenia z szkłem, płaszczem i kanapką.