Vermeer · Młodość, pieniądze i pożądanie
Swat
Cztery postacie tłoczą się za jasnym dywanem: klient płaci, młoda kobieta otrzymuje, stara kobieta patrzy i mężczyzna uśmiecha się do nas W 1656 roku Vermeer namalował mniej ciche wnętrze niż rynek pożądania.
Natychmiastowa odpowiedź
Co się dzieje w L'Entremetteuse?
The obraz reprezentuje transakcję seksualną we wnętrzu związaną z prostytucją. Mężczyzna w czerwieni kładzie rękę na piersi młodej kobiety i wręcza jej monetę Za nimi steruje giełdą swat ubrany na czarno Wino, gest zapłaty i kontakt fizyczny sprawiają, że sytuacja jest znacznie mniej dwuznaczna niż w późnych scenach uwodzenia Vermeera.
Uśmiechniętą postacią po lewej stronie mógłby być sam Vermeer, ale nie ma pewnego portretu artysty, który by to udowodnił Staatliche Kunstsammlungen Dresden nazywa tę identyfikację kontrowersyjną debatą Musimy zatem mówić o "rzekomym autoportrecie", a nie o ustalonym autoportrecie.
Przeczytaj scenę
Burdel pomalowany jak pobliski teatr
Widz nie patrzy z daleka: dywan tworzy balustradę, a bohaterowie zajmują niemal całą przestrzeń.
Pożądanie staje się widoczną transakcją
Klient nosi jaskrawoczerwony płaszcz i duży kapelusz z piór Jego twarz pozostaje częściowo ukryta przez cienie, ale jego gest jest wyraźny: jedna ręka dotyka klatki piersiowej młodej kobiety, druga przedstawia kawałek Kolor czerwony wizualnie łączy bogactwo, ciepło i pożądanie.
Młoda kobieta trzyma szklankę i otwiera dłoń, aby otrzymać pieniądze Jej żółty stanik, białe nakrycie głowy i różowe policzki chwytają światło Wydaje się ani zaskoczona, ani brutalnie ograniczona; ta pozorna delikatność nie powinna jednak wymazywać komercyjnej struktury sceny Vermeer pokazuje wymianę rozliczoną pieniędzmi i monitorowaną przez pośrednika.
Współczesny termin „burdel" pomaga umiejscowić temat, ale obraz nie dokumentuje dokładnie establishmentu Holenderscy malarze często wystawiali tawerny, burdele i niejednoznaczne wnętrza, łącząc obserwację, kostium i konwencję obrazkową.
Dlaczego nazywa się ją swatką?
Umieszczona pomiędzy świadkiem a klientem kobieta w czerni pochyla się w stronę wymiany Jej ciemne nakrycie głowy oprawia oświetloną z boku twarz Nie dotyka pieniędzy, ale jej spojrzenie i pozycja wskazują, że organizuje lub nadzoruje spotkanie.
W malarstwo w płci swatka jest postacią rozpoznawalną: kontaktuje klientkę z młodą kobietą i czerpie korzyści z transakcji Potrafi ucieleśnić chciwość lub kontrolę, ale Vermeer unika nadmiernej karykatury Jego ekspresja jest uważna, niemal profesjonalna.
Rzekomy autoportret
Czy człowiek po lewej to naprawdę Vermeer?
Argumenty za autoportretem
Mężczyzna patrzy bezpośrednio na widza i uśmiecha się jak wspólnik Trzyma kieliszek i nosi kostium inspirowany renesansem, a nie stricte współczesny.Ta rola świadka zewnętrznego przypomina tradycję, w której malarz wprowadza się w scenę zbiorową, aby symbolicznie podpisać swoją obecność.
Metropolitan Museum opisuje postać jako prawdopodobny autoportret i odnotowuje jej świetliste potraktowanie, niemal uchwycone w lustrze Pomysł jest atrakcyjny: Vermeer miałby około dwudziestu trzech lat w 1656 roku, czyli wieku zgodnego z młodą twarzą Postać stoi również na marginesie akcji, co jest naturalną pozycją dla autora obserwującego własne urządzenie.
Jego spojrzenie przemienia widza w uczestnika Podniesiona szklanka może być odczytana jako zaproszenie do picia, śmiechu lub rozpoznania konwencji obraz. Jeśli to Vermeer, to nie oficjalny portret, ale rola odgrywana w komedii moralnej.
Co potwierdza hipotezę
- Postać wygląda czołowo poza sceną.
- Jego pozorny wiek odpowiadał Vermeerowi w 1656 roku.
- Jego pozycja świadka przypomina wstawianie się artystów w ich prace.
- Leczenie twarzy sugeruje bezpośrednią obserwację lub odbicie lustrzane.
- Kilku historyków i Met uważa tę identyfikację za wiarygodną.
Który uniemożliwia pewność
- Nie zachował się żaden niepodważalny autoportret Vermeera.
- Żadne stare dokumenty nie wymieniają postaci.
- Twarz może być rodzajem szczęśliwego pijaka pożyczonego od malarstwo bałagan.
- Strój teatralny wzmacnia rolę, a nie indywidualną tożsamość.
- Muzeum Drezdeńskie podkreśla, że specjaliści pozostają podzieleni.
Pozostaje zatem najbardziej wiarygodne sformułowanie: „postać często uważana za rzekomy autoportret Vermeera".
Gesty i przedmioty
Pieniądze, wino i tkaniny opowiadają scenę
Skondensowana historia w rękach
Twarz klienta jest zamaskowana, ale jego ręce mówią Po prawej stronie przytula się i dotyka; po lewej płaci Młoda kobieta trzyma szklankę, prezentując otwartą dłoń Cała historia zawarta jest w tym obiegu: pragnienie, pieniądze, alkohol i zgoda wynegocjowane w kodeksach społecznych XVII wieku.
Złota moneta tworzy małą, wyraźną kropkę w pobliżu środka płótna Vermeer sprawia, że jest widoczna bez powiększania jej Oko musi ją odkryć, a następnie zinterpretować uśmiechy Ten szczegół usuwa całą niewinność ze spotkania: nie jest to po prostu radosna grupa zebrana wokół wina.
Czerwone ramię klienta tworzy przekątną, która przybliża jego rękę do klatki piersiowej kobiety, Jednocześnie żółty rękaw tej ostatniej prowadzi w kierunku otwartej dłoni Kolory kierują w ten sposób analizą moralną jeszcze zanim zidentyfikujemy przedmioty.
Czy wino popełnia błąd?
Dwie postacie trzymają szklankę: mężczyzna po lewej stronie podnosi ją w naszą stronę, młoda kobieta trzyma swoją blisko ciała Dzbanek z niebiesko-białą dekoracją czeka na balustradzie W malarstwo holenderski, alkohol może symbolizować towarzyskość, ale także moralny relaks i podniecenie pragnień.
Vermeer traktuje jednak te obiekty z uwagą wykraczającą poza symbol Odbicia szkła, metal pokrywy i niebieskie paski dzbanka już pokazują jego zainteresowanie światłem na kontrastujących materiałach Martwa natura nie dodaje historii: nadaje jej zmysłową wiarygodność.
Mata trzyma widza na dystans
Monumentalny dywan jest jednocześnie obiektem luksusowym, obrazowym wyczynem i urządzeniem przestrzennym, Jego powierzchnia spada przed bohaterów niczym dolna kurtyna Jesteśmy blisko postaci, ale oddzieleni od nich tym grubym materiałem.
Jej czerwone i żółte wzory odpowiadają ubraniom pary Świat pożądania wydaje się zatem rozciągać w tkaninę Vermeer już wykorzystuje tę zdolność łączenia przestrzeni poprzez kolor, nawet jeśli kompozycja jest gęstsza i bardziej teatralna niż jego przyszłe wnętrza.
Vermeer wciąż w przygotowaniu
Od Caravaggio w Utrechcie do ciszy wnętrz
Swatka należy do badań młodego Vermeera.Patrzy w stronę burdelowych scen Caravaggios z Utrechtu, w szczególności Gerrit van Honthorst, ogłaszając już swoją uwagę na powierzchniach i świetle.
| Wygląd | Swat, 1656 | Przejście, 1656 -1659 | Dojrzały Vermeer, lata 60 |
|---|---|---|---|
| Temat | Transakcja zbiorowa i jawna | Sen, wino, list i sugerowane pragnienie | Izolowane figury, muzyka, czytanie, praca |
| Format | 143 × 130 cm, monumentalny | Nadal ważne formaty | Mniejsze, bardziej skoncentrowane płótna |
| Skład | Ciasne postacie na pierwszym planie | Stopniowe otwieranie przestrzeni | Spokojna geometria, zmierzona głębokość |
| Światło | Teatralne wybuchy, silne cienie | Zwiększenie obserwacji naturalnego światła | Subtelna i atmosferyczna przejrzystość boczna |
| Historia | Widoczna płatność, wyraźny gest | Materialne wskazówki i skrucha | Trwała dwuznaczność psychologiczna |
Dziedzictwo karawaggeskie
Figury zbliżeniowe, kostiumy teatralne, szczere wyrażenia i dramatyczne światło.
Przyszły Vermeer
Tkaniny, szkło, wyroby ceramiczne i kolory połączone precyzyjną obserwacją odbić.
Punkt krytyczny
Po 1656 roku wyraźne działanie ustąpiło miejsca spokojniejszym narracjom wewnętrznym.
Harmonogram
Młody maître de Delft w Galerii Drezdeńskiej
1653 - Vermeer zostaje mistrzem
Został przyjęty do cechu Saint-Luc de Delft, poślubił Catharinę Bolnes i kontynuował naukę, której mistrz pozostał nieznany.
1656 - Podpis i data
Malowany Vermeer Swat. The obraz podsumowuje swoje badania nad malarstwo historia, Caravaggio i sceny moralności.
Około 1656 -1659 - Zmiana kierunku
Śpiąca służąca następnie drezdeński e-czytnik zmniejsza liczbę figurek i instaluje ciche wnętrza, które będą miały jego reputację.
1741 - Nabycie Drezna
The obraz wchodzi do kolekcji elektora Saksonii Augusta III z zestawem zakupionym w Paryżu, Jego przypisanie następnie doświadcza zwykłych wahań ponownego odkrycia Vermeera.
XX - XXI wiek - Kluczowe dzieło młodego Vermeera
Wystawy i międzynarodowe badania umieszczają obraz w fazie eksperymentalnej artysty i utrzymują otwartą debatę na temat autoportretu.
Fakty i interpretacje
Co obraz pozwala potwierdzić - i co pozostawić otwarte
Ustalone fakty
- Obraz jest sygnowany i datowany na rok 1656.
- Mierzy około 143 × 130 cm.
- Moneta przechodzi w stronę otwartej dłoni młodej kobiety.
- Klient dotyka klatki piersiowej i trzyma ciało.
- W scenie biorą udział wino, dzbanek i dywan.
- Praca należy do Gemäldegalerie Alte Meister w Dreźnie.
Ostrożne interpretacje
- Mężczyzna po lewej może być Vermeerem.
- Scena może wywołać prawdziwy bałagan lub pozostać obrazkową konwencją.
- Wyrażenia nie ujawniają dokładnie intencji bohaterów.
- Podwyższone szkło może zaprosić widza lub podkreślić rozpustę.
- The obraz potrafi moralizować pożądanie, jednocześnie je uwodząc malarstwo.
Gdzie zobaczyć pracę?
W Gemäldegalerie Alte Meister w Dreźnie
Odwiedzanie znaczników
- Muzeum: Gemäldegalerie Alte Meister, Staatliche Kunstsammlungen Drezno.
- Lokalizacja: Semperbau am Zwinger, Drezno, Niemcy.
- Inwentarz: 1335.
- Kolekcja: starożytni europejscy mistrzowie.
- Porównywać: the Młoda dziewczyna czyta list przy oknie, również przechowywany w Dreźnie.
Harmonogramy, pokoje i pożyczki mogą ulec zmianie: przed wizytą skonsultuj się z muzeum.
Przygotuj wizytęJak to oglądać obraz w sześciu krokach
- Cofnij się, aby zmierzyć efekt grupowy dużego formatu i prawie naturalnej wielkości.
- Dostrzeż cztery spojrzenia: w naszą stronę, w stronę monety, w stronę pieniędzy i w stronę klienta.
- Podążaj za rękami klienta do otwartej dłoni młodej kobiety.
- Porównaj trzy czerwienie: płaszcz, dywan i wino.
- Obserwuj szkło, dzbanek i tkaniny jako lekkie doświadczenia.
- Wróć do postaci po lewej stronie, nie decydując zbyt szybko, że jest to Vermeer.
reprodukcja na płótnie
Odkryj na nowo kolorową moc młodego Vermeera
La reprodukcja dokładny z Swat jest dostępny w sklepie Cała grupa, orientalny dywan, dzbanek, czerwone i żółte gesty i kontrasty są zachowane, bez prezentacji reprodukcja jak oryginał.
Powiązane artykuły
Czytaj dalej
Często zadawane pytania
FAQ na Swat
Kiedy Vermeer namalował The Matchmaker?
Vermeer podpisał i datował obraz na rok 1656. miał wtedy około dwudziestu trzech lat i właśnie trzy lata wcześniej został mistrzem w Delft.
Gdzie jest obraz dzisiaj?
Przechowywany jest w Gemäldegalerie Alte Meister des Staatliche Kunstsammlungen Dresden, pod numerem inwentarzowym 1335.
Jakie są wymiary pracy?
Płótno mierzy około 143 cm wysokości i 130 cm szerokości Jest to jeden z największych obrazów Vermeera.
Co dokładnie przedstawia scena?
Klientka płaci młodej kurtyzanie dotykając jej, pod okiem swatki Wino i gesty wskazują scenę prostytucji lub burdelu.
Czy mężczyzna po lewej to autoportret Vermeera?
Jest to hipoteza często podejmowana, ale nie udowodniona Żaden pewien autoportret Vermeera nie pozwala na zdecydowane porównanie, a specjaliści pozostają podzieleni.
Dlaczego klient nosi czerwony?
Czerwony natychmiast przyciąga wzrok, łączy klienta z dywanem i intensyfikuje ciepło sceny, Może wywołać pożądanie i luksus, nie stanowiąc jednoznacznego kodu.
Dlaczego obraz czy tak bardzo różni się od La Laitière?
Należy do fazy eksperymentalnej młodego Vermeera, wciąż bliskiej teatralnym scenom Karawaggesek z Utrechtu, Jego późniejsze prace redukują bohaterów i sprzyjają naturalnemu światłu i ciszy.
The obraz czy potępia prostytucję?
Może zawierać ostrzeżenie moralne o pieniądzach, winie i pożądaniu, ale uwodzi też swoimi kolorami i materiałami Vermeer nie podaje żadnego pisemnego komentarza wymagającego wyjątkowej lektury.
Główne źródła
Konsultowano źródła instytucjonalne
- Staatliche Kunstsammlungen Drezno - Johannes Vermeer. O refleksji : datowanie, wymiary, opis sceny, wpływy karawaggeskie i debata na temat autoportretu.
- Gemäldegalerie Alte Meister - Młody Vermeer : miejsce dzieła wśród pierwszych trzech obrazów i ewolucja stylistyczna.
- Metropolitalne Muzeum Sztuki - Johannes Vermeer i Mleczarka : związek ze scenami burdelu Van Honthorsta, obserwacja materiałów i prawdopodobny autoportret.
- Metropolitan Museum of Art - Pokojówka śpiąca : przejście do scen domowych, rola wina i skruchy ujawnione przez prześwietlenie.
- Metropolitan Museum of Art - Vermeer i szkoła w Delft znaczenie Swat w ewolucji Vermeera i precyzyjnych wymiarach.
Dane materialne podążają za Dreznem i Met. Tożsamość postaci po lewej stronie, stopień realizmu dokumentalnego i dokładna intencja moralna pozostają niepewne i jako takie są przedstawiane.
0 komentarze