Claude Monet w Giverny: życie, warsztat i prace malarskie na miejscu

Claude Monet przeniósł się do Giverny wiosną 1883 roku z Alice Hoschedé, jej dwoma synami i dziećmi Hoschedé Wioska liczy wówczas mniej niż trzystu mieszkańców Znajduje się w pobliżu Vernon, pomiędzy doliną Sekwany, zboczami wzgórz, sadami i polami Krajobraz ten oferuje rzadką różnorodność w odległości spaceru: topole, kamienie młyńskie, łąki, ramiona rzek, mróz, mgła i kwitnienie.

Malarz najpierw wynajmuje dom znany jako Pressoir, rozpoznawalny po długiej fasadzie Nieruchomość nie jest jeszcze doskonale zorganizowanym sanktuarium, które znamy Sad schodzi przed dom; duża centralna aleja konstruuje ziemię Monet stopniowo modyfikuje całość, kupuje nieruchomość, gdy jego sytuacja finansowa poprawia się i powiększa budynki i ogrody.

Giverny zmienia też tempo pracy Monet kontynuuje podróż - Normandia, Bretania, Morze Śródziemne, Londyn, Wenecja - ale wraca, by wznowić, porównać i dokończyć swój cykl Dom staje się portem macierzystym, podczas gdy okolica zapewnia Meules, Topole, Poranki nad Sekwaną i wreszcie staw z liliami wodnymi.

Metoda serii nie polega na wytwarzaniu kopii Monet pracuje na kilku płótnach i przechodzi z jednego na drugi, gdy zmienia się efekt świetlny W Giverny praktyka ta rozciąga się od Meules do Topoli i Poranków nad Sekwaną, następnie osiąga najbardziej radykalną formę z basenem.

W Liliach wodnych główny obiekt staje się trudny do nazwania Czy maluje kwiaty, wodę, drzewa czy niebo Każdy element istnieje w tym samym czasie, ale na innym poziomie: liście umieszczone na powierzchni, rośliny wznoszące się z dna, gałęzie odbite, światło przecinające całość Płótno rejestruje wizualne doświadczenie przed opisaniem miejsca.

Ewoluuje również format Pierwsze obrazy oprawiają most i brzeg Późne prace wydłużają, powiększają i pochłaniają pole widzenia Dotyk staje się szerszy, kontury rozpuszczają się, kolory nakładają się Prawdziwy ogród pozostaje źródłem, ale obraz nabiera własnej przestrzeni.

Starość, żałoba, wojna i problemy ze wzrokiem komplikują pracę Jednak Monet poszerza ambicję Nie tylko powtarza komercyjny sukces: wyobraża sobie otaczający obraz, który może zaoferować widzowi ciągłą przerwę, jak woda bez horyzontu.