100 słynnych obrazów, które opowiadają historię Edgara Degasa

Degas jest związany z impresjonistami, nie pozwalając sobie nigdy na pochłonięcie etykietą Uczestniczy w ich wystawach, broni ich niezależności i podziela ich zainteresowanie współczesnym życiem, ale woli nazywać siebie realistą lub niezależnym Tam, gdzie Monet ustawia sztalugi przed zmieniającym się światłem, Degas wraca do pracowni, rysując, studiując i podejmując kompozycje Chwila wydaje się zajęta; w rzeczywistości był przesłuchiwany z cierpliwością, która sprawiłaby, że zegar zarumieniłby się.

Jego wykształcenie jest klasyczne Kopiował mistrzów w Luwrze, przebywał we Włoszech od 1856 do 1859 i zaczął od portretów i tematów historycznych Rodzina Bellellich zachowuje tę monumentalną ambicję: przestrzeń, meble i odległości między bohaterami mówią tyle, co twarze Bardzo wcześnie portret stał się kwestią napięcia, a nie prostym rozkładem dobrych manier.

Na początku lat 60. wyścigi konne utorowały drogę współczesnym poddanym Konie się zatrzymały, dżokeje czekający i falstarty zainteresowali Degasa, ponieważ ruch jest tam zawarty przed pęknięciem Nie tylko maluje prędkość; maluje swoje przygotowanie, swoje nierównowagi i sekundy wahania Stoper może pozostać w kieszeni: kompozycja już dba o rytm.

Opera stała się wówczas jego dużym laboratorium Degas pokazuje sale prób, bar, muzyków, mistrzów i subskrybentów tak często jak sama scena, Tancerze rozciągają się, dopasowują kapcie, czekają na swoją kolej lub wznawiają gest Ta uwaga pracy odróżnia jego obrazy od czysto magicznych wizji baletu: tutu świeci, na pewno, ale musiało się powtarzać.

Kawiarnie, modystki, praczki i prasowaczki przedłużają tę obserwację Paryża Absynt umieszcza obok siebie dwie postacie, nie łącząc ich ze sobą; Biuro Bawełny przekształca działalność handlową w portret zbiorowy; pracownicy nadają ciężar fizyczny powtarzającym się gestom Degas patrzy na nowoczesność, gdzie się męczy, koncentruje lub nudzi, czyli dokładnie tam, gdzie staje się człowiekiem.

XIX wieku sceny toaletowe i akty wciąż poruszały punkt widzenia Wanna, przedstawiona w 1886 roku, łączy nurkowanie, celowo zniekształconą perspektywę i pastelowy materiał Postać nie pozuje dla widza: myje, wysycha, stylizuje Ta autonomia gestu nadaje obrazom siłę, a czasem dziwność Łazienka staje się terenem awangardowym, czego nie przewidywały przepisy hydrauliczne.

Pastel w końcu pozwala Degasowi pchać kolor i materiał U późnych tancerzy kontury się wzmacniają, wibrują blues, pomarańcze i zielenie, a ciała napinają się na niemal abstrakcyjne grupy Wizja artysty słabnie, ale jego język nie blaknie: upraszcza, akcentuje i zaczyna od nowa Precyzja zmienia kształt nie rezygnując z dyscypliny.

Ta Top 100 podąża tą trajektorią: ambitne portrety, wyścigi, paryskie życie, Opera, praca, przybory toaletowe i późne okładki Arcydzieła otwierają trasę, następnie mniej znane prace pokazują ciągłość badań opartych na rysunku, ruchu i kadrowaniu Degas nie namalował sto razy tego samego tancerza; zadał sto różnych pytań temu samemu gestowi.