Buty Van Gogha: historia i interpretacje

Vincent van Gogh kilkakrotnie powraca do butów, botków i chodaków Najczęściej reprodukowana wersja należy do Muzeum Van Gogha: dwa buty obrócone w różnych kierunkach, malowane w Paryżu między wrześniem a listopad 1886 Muzeum przedstawia je jako niezwykłą martwą naturę i precyzuje, że dzieło jest obecnie eksponowane.

Znajomy artysty powie, że Van Gogh kupił stare buty robocze na pchlim targu, a następnie chodził w błocie przed ich namalowaniem Historia jest spóźniona: informuje o odbiorze dzieła, ale nie pozwala nam z całą pewnością zidentyfikować właściciela pary.

Wybór ubogiego obiektu przedłuża holenderskie lata Van Gogha Już w 1881 roku w warsztacie Antona Mauve malował kapustę, ziemniaki i chodaki, aby nauczyć się oleju W Nuenen uczestniczą narzędzia, kosze i ubrania następnie do jego badania życia na wsi Paryskie buty zachowują tę grawitację, ale stają się również laboratorium kadrowania, tekstury i koloru.

Paryż przekształca swoją paletę Poprzez kontakt z impresjonistami, Signac, Toulouse-Lautrec i japońskimi drukami Van Gogh stopniowo rozjaśniał swoje tła i zestawiał ze sobą tony bardziej Buty pozostają jednak zdominowane przez brązy Ta pozorna trzeźwość zmusza nas do zobaczenia luk: ochra, szara zieleń, ciemna czerwień, zimny błękit i brudna żółć działają na płótnie jako skala, a nie jako monochromatyczne.

Wreszcie dzieło uzyskało drugą historię dzięki filozofii Heidegger widzi w nim prawdę o świecie chłopskim; Meyer Schapiro kwestionuje to zawłaszczenie i proponuje buty miejskiego artysty; Derrida pokazuje, że opozycja sama w sobie opiera się na chęci naprawienia właściciela Farba nie tnie.