Manieryzm: 100 znanych obrazów, na których elegancja przekręca się z wdziękiem

Manieryzm narodził się w XVI wieku, po wielkich równowagach Leonarda, Rafaela i Wysokiego Renesansu, Artyści doskonale znają zasady, co daje im bardzo wyrafinowaną przyjemność popychania ich trochę krzywo Wydłużone ciała, złożone pozy, ciasne przestrzenie i kolory, które chłodzą lub wyostrzają się stają się sygnaturami stylu Malarstwo nie szuka już tylko idealnej harmonii: kultywuje napięcie, elegancję, sztuczność i ten mały dreszczyk emocji, który dzieje się, gdy kompozycja wydaje się stać wyprostowana z czystej woli.

Michał Anioł otwiera decydującą drogę z potężnymi postaciami Kaplicy Sykstyńskiej i intensywnością Sądu Ostatecznego Ciała stają się monumentalne, pokręcone, heroiczne, czasem niemal zbyt naładowane energią, by pozostać na fresku Ta wyrazista anatomia inspiruje całe stulecie W Michale Aniole mięsień nie zadowala się dokładnością: wydaje się mieć misję duchową, która jest dużą odpowiedzialnością za biceps.

Pontormo i Rosso Fiorentino ucieleśniają obcy, bardziej nerwowy florencki manieryzm Ich Depozyty, ich portrety i sceny religijne skąpane są w nieoczekiwanych kolorach, zawieszone gesty, spojrzenia, które nie zawsze uspokajają Grawitacja jest, ale przestrzeń unosi się Bohaterowie wydają się czasem zbyt piękni, zbyt bladzi, zbyt napięci dla zwykłego świata To obraz, który szepcze tajemnicę, potem zmienia temat, zanim wszystko zrozumiemy.

Parmigianino nadaje stylowi niemal niemożliwą elegancję Madonna z Długą Szyją doskonale podsumowuje te badania: rozciągnięte proporcje, sztuczny wdzięk, zimna miękkość, przestrzenna tajemnica Praca fascynuje, bo celowo jest nierealistyczna, a jednak bardzo atrakcyjna Wiemy, że ta szyja nie przestrzega zwykłych zasad, ale ignoruje je z taką uprzejmością, że trudno go winić.

Bronzino wnosi lodowatą i wystawną precyzję do manieryzmu Jego medycejskie portrety, alegorie i arystokratyczne postacie łączą gładkie powierzchnie, kontrolowane spojrzenia, biżuterię, tkaniny i aluzje Nic się nie przelewa, ale wszystko trochę martwi W Bronzino elegancja zamknęła za sobą drzwi i trzymała klucz w satynowym rękawie.

Wenecja i Hiszpania nadają ruchowi inne intensywności Tintoretto mnoży śmiałe perspektywy, przekątne, dramatyczne światła; Veronese organizuje duże kolorowe teatry, w których architektura oddycha szeroko; Greco rozciąga ciała i duchowe płomienie do niemal wizjonerskiej emocji Manieryzm staje się wtedy ruchem, światłem, zapałem, spektaklem Pozycja pozostaje wyrafinowana, ale wyraźnie widział nadchodzącą burzę.

W dekoracji manierystyczny obraz natychmiast daje szlachetność i zamieszanie Portrety Bronzino lub Greco ustanawiają intensywną obecność, duże sceny religijne dodają dramatyzmu, Tintoretto i Veronese wnoszą ruch i kolor, Parmigianino lub Pontormo tworzą rzadszą, niemal cenną atmosferę To idealny styl na ścianę, która kocha elegancję, ale nie chce stać się przewidywalna jak idealnie wyprasowany obrus.

Ten Top skupia obrazy, freski i ołtarze, gdzie wydłużenie, sztuczność, złożone pozy, wyrafinowane kolory i duchowe napięcie odgrywają centralną rolę Manieryzm to nie tylko przejście między renesansem a barokiem: to genialny sposób na uczynienie piękna mniej oczywistym, bardziej nerwowym, bardziej intelektualnym Spojrzenie postępuje ostrożnie, a następnie kończy się doceniając tę niewielką nierównowagę, która sprawia, że wszystko jest o wiele bardziej żywe.