Malarstwo holenderskie: 100 znanych obrazów od Vermeera do Van Gogha

Historia zaczyna się na długo przed Złotym Wiekiem Pod koniec średniowiecza i na początku nordyckiego renesansu Hieronim Bosch przekształcił religijne opowieści w wszechświat zawrotnego wynalazku Ogród rozkoszy, Wózek z sianem, Pokusy świętego Antoniego i jego Ostatnie Sądy łączą w sobie skrupulatną precyzję, chrześcijańską moralność i niemal niewyczerpaną wyobraźnię Potwory mają wyglądając na bardzo zajętego, ludzie podejmują złe decyzje metodycznie, a każdy szczegół przypomina nam, że mały format nigdy nie zapobiegł wielkim zmartwieniom.

W XVII wieku Republika Holenderska doświadczyła wyjątkowego rozwoju handlowego, miejskiego i kulturalnego Rynek sztuki rozszerzył się poza dwór i Kościół: burżuazja, kupcy i instytucje kupowały portrety, pejzaże, pejzaże morskie, wnętrza, sceny rodzajowe i martwe natury Ta różnorodność wyjaśnia bogactwo Złotego Wieku Malarstwo obserwuje społeczeństwo we wszystkich jego aspektach pokoje, od wartowni do kuchni, od rady miejskiej po zamarznięty kanał, z ciekawostką, która nie wymaga szlachetnego podmiotu, aby wydobyć najlepsze pędzle.

Rembrandt koncentruje niezrównaną siłę ludzką w swoich portretach, scenach biblijnych i obrazach historycznych Nocna Straż wprawia w ruch grupę obywatelską; Lekcja Anatomii Doktora Tulpa buduje teatr wiedzy; Żydowska Oblubienica przemienia czuły gest w monumentalną obecność; żydowska Oblubienica przemienia czuły gest w monumentalną obecność; autoportrety rejestrują wiek bez zbędnych pochlebstw Jego światłocień to nie jedno prosty efekt: wybiera to, co musi się pojawić, co musi poczekać i co oko musi odkryć nieco później, jak doskonały reżyser, który opuścił lampy.

Vermeer podąża spokojniejszą ścieżką Dziewczyna z perłą, Mleczarka, Widok na Delft, Koronkarz, Kobieta z wagą czy Sztuka malarstwa organizują światło, geometrię i gesty trzymane w przestrzeniach spokojnej precyzji Kobieta czyta, nalewa mleko, trzyma wagę lub odwraca się; akcja jest minimalna, ale obraz wydłuża czas W Vermeer wystarczy okno regulować wszechświat, co reprezentuje ekonomię środków, na którą mogłoby zwrócić uwagę wiele współczesnych scenerii.

Frans Hals, Judith Leyster, Jan Steen, Pieter de Hooch, Gerard ter Borch, Gabriel Metsu, Gerrit Dou i Nicolaes Maes nadają innym rytmom codzienne życie Hals przyśpiesza portret żywym akcentem; Leyster oddaje muzyków i animowane sceny; Steen miesza moralność, komedię i domowe nieporządek; De Hooch konstruuje wnętrza skrzyżowane progami i światłem; Ter Borch i Metsu je tworzą list wydarzenie towarzyskie Zwykłe życie nigdy nie jest zwyczajne, kiedy spojrzenie, krzesło czy drink dokładnie wiedzą, gdzie się stać.

Krajobraz i martwa natura również stają się głównymi obszarami Jacob van Ruisdael, Meindert Hobbema, Hendrick Avercamp, Aelbert Cuyp i Jan van de Cappelle nadają wydmom, młynom, ścieżkom, morzom i zimom niemal narodową tożsamość Heda, Claesz, Kalf, Ruysch, Van Huysum i De Heem przekształcają okulary, owoce, kwiaty, cytryny i cenne kubki w ćwiczenia światła i czasu i materiał Cytryny są często obrane z godną podziwu elegancją; Jednak żaden nie złożył raportu z wydatków.

Van Gogh i Mondrian rozszerzają tę historię na nowoczesność Van Gogh zabiera ze sobą holenderski gust do krajobrazu, autoportretu i skromnych przedmiotów, następnie szarżuje je kolorem i napięciem: Słoneczniki, Pokój w Arles, Gwiaździsta Noc, Nocna Kawiarnia lub Migdałowe Drzewo w Kwiatach nadają światu nową intensywność Mondrian zaczyna od drzew, młynów i wydm, zanim dotrze do linii czerń i kolory podstawowe Między prawdziwym młynem a abstrakcyjną siatką droga jest długa, ale konstrukcja przestrzeni pozostaje uparcie w pracy.

Ranking najpierw umieszcza najbardziej znane i zdecydowane obrazy, a następnie poszerza spojrzenie w kierunku głównych gatunków, mniej natychmiast rozpoznanych mistrzów i przejść w kierunku sztuki współczesnej Każdy wpis musi odpowiadać odrębnemu obrazowi, mieć niepowtarzalny obraz i zapewnić własną historię Sto obrazów nie jest wymówką do przemalowania tego samego dwadzieścia razy akapit: Złoty Wiek wytworzył na tyle różnorodność, że każda karta zasługuje na coś lepszego niż jednolity tekst.