Akademicyzm wyznacza malarstwo utworzony przez akademie i konsekrowany przez Salony, zwłaszcza w XIX wieku Ceni rysunek, anatomię, perspektywę, hierarchię gatunków, szlachetne tematy i bardzo skończone wykonanie, Długo pogardzany przez awangardy, powraca dziś z zabawnymi dowodami: za wielkimi historycznymi maszynami i bardzo pewnymi siebie Wenus, często kryje się potężna wirtuozeria Możemy kwestionować oficjalny gust, nie udając, że pędzel nie może działać.

William-Adolphe Bouguereau uosabia francuski akademizm w jego najgładszej, świetlistej i technicznie genialnej wersji Jego Wenus, nimfy, dzieci, madonny i alegorie pokazują precyzyjny rysunek, perłowe odcienie skóry, przejrzystą kompozycję i niemal hipnotyczne poczucie wykończenia. Bouguereau wie, jak wyrenderować skórę, wygląd, dłoń lub przezroczystość z łatwością, która sprawia, że chcesz sprawdzić, czy nie podpisał dyskretnego paktu z firmą obraz olejny.

Jean-Léon Gérôme wnosi do akademizmu wyjątkową precyzję narracyjną Pollice Verso, Zaklinacz węży, sceny starożytne, orientalne czy historyczne łączą archeologię, teatr, detal, inscenizację i bardzo skuteczne kadrowanie Gerozam bywa spektakularny, czasem kontrowersyjny, ale rzadko rozmyty W domu wydaje się, że sceneria została powtórzona zanim weszli bohaterowie, a nawet pył wydaje się udokumentowany.

Alexandre Cabanel, Paul Baudry, Jules Lefebvre, Hennera, Bonnata, Carolus-Duran albo Dagnan-Bouveret pokazują siłę portretu, aktu, alegorii i sceny religijnej w malarstwo z Salonu Ciało jest wyidealizowane, gest wyliczony, uczucie kontrolowane Tam malarstwo academique lubi przekonywać pozorem oczywistości: wszystko wydaje się naturalne, podczas gdy każda fałda, każde ramię i każdy promień światła zdały egzamin wstępny.

Akademicyzm nie ogranicza się do Paryża Alma-Tadema przekształca starożytność w marmur, kwiaty i śródziemnomorskie światło; Leighton nadaje postaciom dekoracyjną szlachetność; Waterhouse łączy prerafaelityzm, mit i narrację; Makart, Siemiradzki, Matejko, Repin, Sourikov, Makovsky i Aivazovski pokazują spektakularne narodowe wersje wielkiego malarstwo. Salon ma kuzynów wszędzie, a wielu nosi bardzo imponujące kostiumy.

La malarstwo historia pozostaje jego ulubionym terenem: Rzym, Grèce, Średniowiecze, Biblia, Rewolucja, Imperium, Orient, wielkie dramaty i oficjalni bohaterowie Delaroche, Couture, Meissonier, Laurens, Rochegrosse, Cormon czy Detaille wiedzą, jak organizować sceny, w których widz szybko rozumie, kto cierpi, kto triumfuje, kto pozuje dla potomności i kto powinien był przeczytać drobny druk przeznaczenia.Wielki format staje się maszyną do opowiadania historii, z zasłonami, zbroją i wyglądem o wielkim znaczeniu.

W dekoracji praca akademicka przynosi obecność, historię i natychmiast czytelną jakość wykończenia. Bouguereau nadaje idealną miękkość, precyzyjny teatr Gérôme, mitologiczną elegancję Cabanel, starożytne światło Alma-Tadema, romantyzm narracyjny Waterhouse, suwerenną linię Ingres. To styl na ściany, które lubią wyraźne obrazy, kontrolowane ciała, zapadające w pamięć sceny i kompozycje, które nie boją się wejść przez frontowe drzwi.

Ten Top gromadzi tabele, w których zawód akademicki, malarstwo de Salon, historia, mitologia, orientalizm, oficjalne portrety, realizm akademicki i wspaniałe historie wizualne odgrywają wiodącą rolę Niektóre prace dialog z neoklasycyzmem, romantyzmem, realizmem lub symboliką, ale wszystkie mają tę samą pewność co do kompozycji naukowej i nienagannego wykonania Akademicyzm nie zawsze jest nowoczesny, ale wie, jak bardzo dobrze trzymać pędzel.

Obecny urok akademizmu również bierze się z jego drobnej zmiany To, co awangardy uznały za zbyt uprzejme, może wydawać się dziś fascynujące: obrazy te obejmują spektakl, piękno, narrację, wirtuozerię, a czasem nadmiar Akademicka Wenus nie przeprasza za to, że jest Wenus; gladiator z Gérôme nie zastanawia się, czy jest zbyt teatralny, są tam, nienaganni, a ściana szybko rozumie, że właśnie otrzymał bardzo ubrane towarzystwo.