Pierre-Auguste Renoir · 1878 · Portret rodzinny
Madame Charpentier i jej dzieci
Matka, dwójka dzieci, ogromny pies i japoński salon: Renoir przekształca rodzinne zlecenie w portret gustu, wpływów i paryskiego społeczeństwa.
Olej na płótnie, 153,7 × 190,2 cm · Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork.
Ogólny odczyt
Uroczysty portret, który odmawia sztywności
Z formatem o szerokości prawie dwóch metrów obraz ma skalę oficjalnego przedstawienia Renoir nie porządkuje jednak rodziny w linii przed neutralnym tłem Marguerite siedzi na kanapie, Paul zbliża się do niej, Georgette opiera się o psa, a przedmioty w pełni zajmują pomieszczenie Wszystko wskazuje na rangę społeczną, ale nic nie przypomina ustalonego inwentarza.
Kompozycja oparta jest na dużych ciemnych masach Czarna sukienka Marguerite schodzi ukośnie w prawo; czarno-biały pies zajmuje lewy pierwszy plan Między tymi dwoma słupami niebiesko-białe sukienki dla dzieci przynoszą światło Dywan, kanapa i stół kierują następnie wzrok w stronę twarzy i dłoni.
Wystrój to nie tylko tło Ekran, tekstylia, meble, wazon i kwiaty opisują smak kominka Charpentier Renoir używa ich wzorów do cyrkulacji złota, czerwieni, błękitu i czerni Przestrzeń wydaje się bogata, ponieważ materiały reagują na siebie, a nie dlatego, że każdy obiekt jest malowany z dokumentalną precyzją.
Cztery obecności
Kto jest kim w stole?
Zoomy izolują postacie i pokazują, że każdy z nich pełni inną funkcję w równowadze kompozycji.
Marguerite Carpenter
Urodzona jako Marguerite-Louise Lemonnier, saloniere i kolekcjonerka, kieruje kompozycją swoją spokojną pozą i czarną sukienką.
Georgette-Berthe
Urodzona w 1872 roku, opiera się na psie i swoją niższą i swobodniejszą pozą otwiera scenę w stronę widza.
Paula-Emile-Charlesa
Trzyletni, z długimi włosami i niebieską sukienką, staje przeciwko Marguerite i wzmacnia oś centralną.
Rodzinny pies
Jego masa równoważy czarną sukienkę, wizualnie niesie Georgette i natychmiast zaznajomia scenę.
Centrum sieciowe
Marguerite Charpentier, znacznie więcej niż nazwisko po mężu
Tytuł historyczny jest zgodny z konwencją, która oznacza Małgorzatę po imieniu i nazwisku jej męża, Modelką jest jednak urodzona w 1848 roku Marguerite-Louise Lemonnier Zbiera współczesnych malarzy, przyjmuje pisarzy i artystów i wykorzystuje swój salon jako przestrzeń, w której spotykają się gust, wpływy i zamówienia.
Renoir malował ją już przed dużym portretem rodzinnym, Tutaj łączy osobistą obecność i funkcję społeczną Marguerite patrzy na widza bez silnego uśmiechu Jej ręka rozciąga się nad kanapą, a jej ciało zajmuje szeroką przekątną, Wydaje się raczej kontrolować przestrzeń niż po prostu zainstalować w swoim mężu.
Metropolitan Museum precyzuje, że jej elegancka sukienka jest dziełem Charlesa Fredericka Wortha Musée d'Orsay opisuje ją jako czarną sukienkę miejską, o niskim kroju i ozdobioną aksamitem i koronką Chantilly, odpowiednią do przyjmowania gości. Ubiór sygnalizuje zatem nie tylko bogactwo: ukazuje Marguerite w jej roli kochanki domu, w którym mieści się jej salon.
Mieszczańskie dzieciństwo
Georgette i Paul: dlaczego dwójka dzieci nosi sukienki?
Nasze współczesne nawyki wizualne mogą doprowadzić do tego, że Paul zostanie wzięty za drugą córkę. Zawiadomienie Met koryguje tę lekturę.
Po lewej stronie przy psie siedzi Georgette-Berthe, urodzona w 1872 roku Paul-Émile-Charles, urodzony w 1875 roku, stoi obok matki W 1878 roku miał trzy lata Nie obcięto mu jeszcze włosów, a strój przypomina Georgette, zgodnie z praktykami ubioru wczesnego dzieciństwa w zamożnych rodzinach.
Ta precyzja zmienia sposób, w jaki dwójka dzieci wygląda Renoir nie stara się akcentować różnicy płci przeciwstawnymi strojami Łączy je niebieskimi, białymi, elastycznymi włosami i naturalnymi pozami Paweł stabilizuje grupę matczyną; Georgette wprowadza ruch boczny i niemal zabawną bliskość zwierzęcia.
Paula Carpentera
Oddzielny portret potwierdza cechy dziecka umieszczonego w dużej kompozycji w pobliżu Marguerite.
Georgette Carpenter
Renoir kilkakrotnie malował Georgette, co jest oznaką ciągłych relacji z całą rodziną.
Japonizm i wnętrze
Salon mówi tyle samo, co twarze
Złoty ekran, motywy roślinne, wazon, stół i tkaniny umieszczają Charpentierów w japońskim smaku Paryża lat siedemdziesiątych XIX wieku Obiekty te nie dokumentują bezpośrednio Japonii: świadczą o sposobie, w jaki europejscy kolekcjonerzy wybierali następnie kształty i wzory, aby odnowić swoje wnętrza.
Renoir porządkuje wystrój po powierzchniach Złoto w tle rozgrzewa czarną sukienkę; kwiaty przypominają dziecięce błękity i róże; stół i fotel tworzą piony, które zapobiegają temu, aby duża przekątna kanapy powodowała przesuwanie się całej grupy w prawo Luksus można odczytać ogólnie przed odczytaniem obiekt po obiekcie.
Relacja malarza z domem wykracza poza portret, około 1877-1878 Renoir stworzył lustrzaną ramę do salonu Madame Charpentier, która niedawno weszła do Musée d'Orsay Malarstwo, meble i dekoracja przyczyniają się zatem do tego samego nowoczesnego środowiska.
Czarny
Ubierz się i piesku tworzą dwie masy, które wspierają grupę.
Niebieski
Stroje dziecięce tworzą jasne skupienie sceny.
Złoto
Ekran i tekstylia otulają postacie dekoracyjnym ciepłem.
Literacki Paryż
Rodzina w centrum sieci
Portret przedstawia trzy osoby, ale uwidacznia całe środowisko: wydawnicze, literackie, kolekcjonerskie i towarzyskość artystyczną.
Georgesa Carpentera
Wydawca i sponsor obrazu, publikował zwłaszcza pisarzy przyrodników i kolekcjonował współczesnych malarzy.
Małgorzata
Organizuje spotkania, wspiera Renoira i zapewnia widoczność dzieł wśród pisarzy, krytyków i amatorów.
Flaubert, Goncourt, Zola
Autorzy ci należą do osobistości związanych z wystawą i wydawnictwem Charpentier.
Renoira
Zamówienia rodziny zapewniają zasoby, modele i dostęp do nowych kolekcjonerów.
Georges Charpentier zlecił wykonanie dużego portretu, ale Marguerite aktywnie przyczyniła się do jego publicznego sukcesu Para nie tylko kupuje prace: tworzą środowisko, w którym kariery mogą się krzyżować Malarstwo staje się zarówno zleceniem prywatnym, znakiem smaku, jak i narzędziem widoczności.
Renoir kontynuował swój związek z rodziną po 1879 roku Ponownie namalował Georgette i namalował kilka pojedynczych portretów, Ta ciągłość pokazuje, że wielki obraz nie jest odosobnionym wydarzeniem, ale szczytem trwałego mecenatu.
Kariera
Salon z 1879 roku zmienił stanowisko Renoira
Wystawy impresjonistów
Renoir brał udział w pierwszych niezależnych wydarzeniach grupy i zbudował swoją reputację poza oficjalnym pokazem.
Zakon Stolarza
Duży portret rodzinny pozwala mu połączyć światowe ambicje, nowoczesny akcent i intymną wiedzę o modelach.
Powrót do Salonu
Renoir zaprezentował czwartą wystawę impresjonistyczną i zaprezentował obraz w Salonie Paryskim, gdzie dzieło spotkało się z uznaniem krytyków.
Wejście do Metropolitan Museum
Obraz dołącza do Met dzięki kolekcji Catharine Lorillard Wolfe, Wolfe Fund, pod numerem 07.122.
Reprodukcja oleju
Zachowaj wielką równowagę poziomą
Wierna reprodukcja musi zachować proporcje formatu poziomego Przycinanie płótna ściskałoby Paula do matki, przecinało Georgette lub zmniejszało rolę psa i mebli Kopista zaczyna zatem od umieszczenia dużych mas: czarnej sukienki, jasnej grupy dzieci, psa i ekranu.
Sukienka Marguerite nie powinna stać się płaską czernią Zawiera odbicia, giętkie przejścia oraz połysk aksamitu i koronki Twarze i dłonie wymagają większej precyzji, natomiast wzory wystroju mogą zachować swobodniejszy dotyk Malowanie każdego detalu z taką samą ostrością zniszczyłoby hierarchię spojrzenia.
We wnętrzu kompozycja ta nadaje się do salonu, jadalni lub biura z szeroką ścianą Murzynki, złoto i błękit pasują do orzecha włoskiego, mosiądzu patynowanego, kremu, szarości, głębokiej zieleni lub stłumionych bordowych ścian Dyskretna złota ramka przypomina ducha obrazu; ciemna oprawa nadaje mu bardziej współczesną lekturę.
| Lokalizacja | Format | Powiązane kolory | Efekt |
|---|---|---|---|
| Salon | Duży poziomy | Krem, bordowy, głęboka zieleń | Centrum narracyjne i światowa obecność |
| Jadalnia | Średnie lub duże | Orzech, mosiądz, szary | Ciepło i rozmowa |
| Biuro | Średni | Ciemne drewno, szary niebieski | Charakter kulturowy i głębia |
| Szerokie wejście | Średni | Jasna ściana, ciemne ustawienie | Natychmiastowy wpływ i czytelne szczegóły |
Powiązane portrety
Sześć prac mających na celu rozszerzenie analizy
Rodzina Charpentier, współczesne kobiety i portrety społeczne pokazują różne sposoby, w jakie Renoir łączy ludzi, ubiór i środowisko społeczne.
Madame Charpentier i jej dzieci
Duży portret rodzinny z 1878 roku, pomiędzy intymnością, wystrojem i reprezentacją społeczną.
Odkryj →
Pani Georges Charpentier
Indywidualny portret, który izoluje spokojną i pewną obecność solniczki.
Odkryj →
Georgette Carpenter siedząca
Córka Małgorzaty na osobnym portrecie, bardziej intymnym i skoncentrowanym.
Odkryj →
Loża
Moda, teatr i społeczna widoczność skondensowane w nowoczesny podwójny portret.
Odkryj →
Paryżanka
Niebieska sukienka i wyblakłe tło przekształcają modelkę w rodzaj współczesnego życia.
Odkryj →
Irena Cahen z Antwerpii
Kolejna burżuazyjna komisja, w której Renoir skupia całą uwagę na twarzy.
Odkryj →Kolekcje
Eksploruj według artysty i tematu
Referencje
Sprawdź fakty i obiekty
Uwaga tabeli
Tożsamości, data, wymiary, strój godny, Salon z 1879 roku i aktualna lokalizacja.
Metropolitan Museum of Art →Moda impresjonistyczna
Analiza czarnej sukni recepcyjnej noszonej przez Marguerite Charpentier.
Musée d'Orsay →Oprawa lustrzana
Obiekt namalowany przez Renoira do salonu Madame Charpentier około 1877-1878.
Musée d'Orsay →Archiwum Salonu
Dokumentalna baza Musée d'Orsay na temat prac prezentowanych przez Renoira na Salonach.
Salony Bazowe →Najczęściej zadawane pytania
Madame Charpentier i jej dzieci w ośmiu odpowiedziach
Kim jest Madame Georges Charpentier na obrazie?
To Marguerite-Louise Lemonnier, żona wydawcy Georgesa Charpentiera Salonniere, kolekcjonerka i wspierająca współczesnych artystów, odgrywa aktywną rolę w paryskiej sieci kulturalnej.
Kim jest dwójka dzieci reprezentowanych?
Po lewej stronie przy psie siedzi Georgette-Berthe, urodzona w 1872 roku, Paul-Émile-Charles, urodzony w 1875 roku, stoi niedaleko matki.
Dlaczego Paul nosi sukienkę i długie włosy?
W wieku trzech lat Paul przestrzegał praktyk odzieżowych z wczesnego dzieciństwa w zamożnych rodzinach, Jego włosy nie zostały jeszcze obcięte, a ubrania przypominają ubrania jego siostry.
Kto stworzył sukienkę Marguerite Charpentier?
Czarna sukienka noszona na portrecie przypisywana jest Charlesowi Frederickowi Worthowi. Jest to elegancka sukienka recepcyjna ozdobiona w szczególności aksamitem i koronką.
Kiedy obraz został zaprezentowany na Salonie?
Renoir namalował dzieło w 1878 roku i zaprezentował je na Salonie Oficjalnym w 1879 roku, gdzie spotkało się z pozytywnym przyjęciem krytycznym.
Gdzie dziś jest Madame Charpentier i jej dzieci?
Obraz przechowywany jest w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, gdzie obecnie jest wystawiany w galerii 824 pod numerem 07.122.
Jakie są wymiary stołu?
Olej na płótnie ma wymiary 153,7 × 190,2 cm Jego duży poziomy format nadaje figurom i dekorom niemal naturalnej wielkości obecność.
Jak wybrać wierną reprodukcję?
Zachowaj proporcje poziome i wybierz ręcznie malowaną reprodukcję olejków, zwracając uwagę na twarze, odmiany czarnej sukienki, niebieskie stroje i wzory salonów.
0 komentarze