Top 50 · Malarstwo japońskie
Pięćdziesięciu malarzy, sześć wieków japońskiej twórczości
Od Sesshû do Foujita: szkoły atramentowe, kanô i rinpa, ukiyo-e, nihonga, yôga i awangarda.
Malarstwo japońskie rozwija się w ciągłym dialogu między pędzlem, papierem, jedwabiem, złotem i drukiem Sesshû nadaje krajobrazowi atramentowemu monumentalną architekturę; szkoły Kanô i Rinpa organizują duże dekoracje; Hokusai, Hiroshige i Utamaro przekształcają kulturę miejską Edo w obrazy świata.Od Meiji, nihonga i joga na nowo definiują związek między tradycją a zachodnim malarstwem Foujita, Gutai, Kusama, Murakami i Nara przenoszą następnie tę historię na scenę międzynarodową.
Atrament, linia, kolor, materiał i czas.
Pędzel i pustka
Atrament jako struktura, oddech i myśl
W malarstwie japońskim pustka nie jest nieobecnością: organizuje dystans, światło i czas Od Sesshû po piśmiennych malarzy, takich jak Taiga, Buson czy Gyokudô, odmiana atramentu pozwala nam zjednoczyć obserwację krajobrazu, kaligrafii i wewnętrznego doświadczenia.
Warsztaty, szkoły i drukowane obrazy
Kanô, Rinpa i ukiyo-e: trzy oszczędności oka
Szkoła Kanô działa na rzecz mocy wojowników, Rinpa przekształca naturę i literaturę w scenerie, podczas gdy ukiyo-e reaguje na miejski rynek Edo. Ekrany, zwoje, książki i grafiki nie są prostymi podporami: określają sposób, w jaki obraz krąży i jest opowiadany.
Kryteria rankingu
Wpływ, wynalazek, zachowane dzieła i zasięg międzynarodowy
Ranga łączy w sobie znaczenie historyczne, oryginalność języka, jakość zachowanych zespołów i wpływ na kolejne pokolenia, Skupia mistrzów atramentu, artystów ukiyo-e, malarzy nihongi i jogi, artystki i postacie współczesne w celu przywrócenia prawdziwej pluralizmu japońskiego malarstwa.
Pierwsza 10
Dziesięciu mistrzów, dzięki którym malarstwo japońskie stało się uniwersalne
Hokusai, Hiroshige, Sesshû, Utamaro i Foujita otwierają szczyt, na którym atrament, nadruk, wystrój i nowoczesność reagują na siebie.
#1
Katsushika Hokusai
Hokusai czyni z góry Fuji laboratorium kształtów, gdzie fala, wiatr i codzienne życie reagują na siebie Wielka Fala Kanagawy, Czerwone Fuji i Manga Hokusai podsumowują niewyczerpaną ciekawość jego rysunku.
Zobacz kolekcję Katsushika Hokusai
#2
Utagawa Hiroshige
Hiroshige przekształca japońskie drogi w wrażliwe doświadczenia, uważne na deszcz, śnieg i zmiany światła Pięćdziesiąt trzy stacje Tokaido i Sto widoków Edo głęboko odnowiły sztukę drukowanego krajobrazu.
Zobacz kolekcję Utagawa Hiroshige
#3
Sesshu Toyo
Sesshû nadaje krajobrazowi atramentu monumentalne ramy, nigdy nie dławiąc pustki. Od Krajobrazu Czterech Pór Roku do Widoku Ama-no-Hashidate, jego pędzel łączy obserwację, energię kaligraficzną i medytację zen.
Zobacz kolekcję Sesshû Tôyo
#4
Kitagawa Utamaro
Utamaro łączy twarze i izoluje gesty, aby kobiecy portret stał się sztuką psychologicznego niuansu Trzy piękności naszych czasów i jego badania fizjonomiczne pokazują, jak kilka wersów może sugerować obecność.
Zobacz kolekcję Kitagawa Utamaro
#5
Toshusai Sharaku
Aktywny przez wyjątkowo krótki okres, Sharaku chwyta aktorów kabuki, gdy rola łamie maskę społeczną. Jego portrety Otani Oniji III lub Segawy Kikunojo III uderzają napiętą ekspresją i kanciastymi sylwetkami.
Zobacz kolekcję Tôshûsai Sharaku
#6
Utagawy Kuniyoshiego
Kuniyoshi konstruuje obrazy pełne ruchu, gdzie wojownicy, potwory i zwierzęta stają się bohaterami popularnego teatru, Wiedźma Takiyasha i Stu Ośmiu Bohaterów Suikoden ujawniają jej spektakularne wyczucie opowiadania historii.
Zobacz kolekcję Utagawa Kuniyoshi
#7
Ogata Korin
Kôrin redukuje tęczówki, śliwy i fale do wielkich kolorowych rytmów rozmieszczonych na złocie Jego ekrany łączą asymetrię, ekonomię rysunku i dekoracyjną moc z nowoczesnością, która nadal wpływa na grafikę.
Zobacz kolekcję Ogata Kôrin
#8
Maruyama Okyo
Okyo opiera swój styl na bezpośredniej obserwacji, zachowując jednocześnie skalę wielkich japońskich scenerii Sosny pod śniegiem, Duch Oyuki i jego słynne szczenięta pokazują jego łatwość między realizmem, atmosferą i narracją.
Zobacz kolekcję Maruyama Okyo
#9
Ito Jakuchu
Jakuchû obserwuje ptaki, ryby i rośliny z niemal wizjonerską skrupulatnością Kolorowe Królestwo Żywych Istot łączy w sobie naturalistyczną precyzję, intensywne kolory i odważne kompozycje, które nadają każdemu gatunkowi wyjątkową obecność.
Zobacz kolekcję Ito Jakuchû
#10
Tsugouharu Foujita
Foujita łączy precyzję japońskich linii z białymi tłami i aktami Szkoły Paryskiej Leżący akt z toaletą de Jouy, kawiarnia i jego autoportrety z kotem ilustrują natychmiast rozpoznawalną elegancję.
Przeczytaj biografię Tsugouharu Foujity na WikipediiRozdział I · Stopnie od 11 do 25
Rinpa, Kanô, ukiyo-e i przejście do Meiji
Sôtatsu, Tôhaku, Eitoku, Hôitsu, Harunobu, Kyôsai i Yoshitoshi pokazują, jak japońskie szkoły nieustannie odnawiają swoje formaty.
#11
Tawaraya Sotatsu
Sôtatsu organizuje postacie, fale i chmury w duże płaskie obszary, które nadają klasycznej historii nowe życie Ekran Bóg Wiatru i Bóg Piorunów stał się jednym z obrazów założycielskich estetyki Rinpa.
Zobacz kolekcję Tawaraya Sôtatsu
#12
Hasegawa Tohaku
Tôhaku sprawia, że drzewa wyłaniają się z mgły, gdzie pustka staje się prawdziwym tematem obrazu Sosnowy Las pokazuje, jak ograniczony zakres atramentu może stworzyć głębię, ciszę i ruch atmosferyczny.
Zobacz kolekcję Hasegawa Tôhaku
#13
Kano Eitoku
Eitoku dostosowuje malarstwo Kanô do skali zamków i rezydencji wojskowych epoki Momoyama Chińskie lwy, cyprysy i widoki miejskie wykazują wizualny autorytet zaprojektowany dla architektury na złotym tle.
Zobacz kolekcję Kanô Eitoku
#14
Sakai Hoitsu
Hoitsu odnawia dziedzictwo Korina z lżejszą wrażliwością na pory roku, kwiaty i zioła Rośliny letnie i jesienne prowadzą tył starego ekranu do dialogu z elastycznym i srebrzystym światem roślin.
Zobacz kolekcję Sakai Hoitsu
#15
Suzuki Harunobu
Harunobu pomaga narzucić polichromowany nadruk nishiki-e poprzez delikatne harmonie i intymne sceny Jego młode kobiety pod śniegiem lub osłonięte parasolem przekształcają codzienne gesty w poezję wizualną.
Zobacz kolekcję Suzuki Harunobu
#16
Utagawa Toyokuni
Toyokuni wyraźnie naprawia pozy, kostiumy i postacie gwiazd kabuki Edo Jego portrety aktorów i seria piękności ustanawiają trwały model graficzny dla szkoły Utagawa.
Zobacz kolekcję Utagawa Toyokuni
#17
Keisai Eisen
Eisen łączy w sobie czasami melancholijną elegancję kurtyzan z dokładnym zwróceniem uwagi na modę Edo. Jego udział w Sześćdziesięciu dziewięciu stacjach Kisokaidô ujawnia również niezwykły talent jako pejzażysty.
Zobacz kolekcję Keisai Eisen
#18
Hishikawa Moronobu
Moronobu pomaga uczynić miejskie życie Edo samodzielnym tematem dla drukowanego obrazu Piękno odwraca się, sceny Yoshiwary i jej ilustrowanych książek kładą graficzne podstawy ukiyo-e.
Zobacz kolekcję Hishikawa Moronobu
#19
Torii Kiyonaga
Kiyonaga wpisuje swoje smukłe postacie w ulice, łaźnie i ogrody zbudowane z wielkim opanowaniem przestrzennym Jego spacery wzdłuż Sumidy łączą obserwację społeczną i monumentalną równowagę.
Zobacz kolekcję Torii Kiyonaga
#20
Kawanabe Kyosai
Kyôsai porusza się z zaciekłą wirtuozerią od badania wrony do parad demonów i satyry politycznej Jego szybki pędzel nadaje zwierzętom i duchom witalność równie zabawną, co niepokojącą.
Zobacz kolekcję Kawanabe Kyôsai
#21
Kobayashi Kiyochika
Kiyochika obserwuje mosty, pociągi i nowoczesne oświetlenie zmieniającego się Tokio Jego nocne widoki wykorzystują cienie i odbicia, aby przekształcić postęp miejski w melancholijny spektakl.
Zobacz kolekcję Kobayashi Kiyochika
#22
Tsukioka Yoshitoshi
Yoshitoshi popycha narrację ukiyo-e w kierunku nowej intensywności psychologicznej u progu ery Meiji Sto aspektów Księżyca i jego seria duchów przeplatają przemoc, poezję i wyrafinowane opanowanie koloru.
Zobacz kolekcję Tsukioka Yoshitoshi
#23
Test Tomioki
Tessai rości sobie prawo do wolności naukowej wykształconego malarza w Japonii zaangażowanej w modernizację. Jego górzyste krajobrazy i spotkania z nieśmiertelnymi łączą chińską erudycję, wspomnienia z podróży i energiczne gesty.
Zobacz kolekcję Tomioka Testa
#24
Yokoyama Taikan
Taikan uwalnia nihongę od tradycyjnego zarysu poprzez fragmenty mgły i koloru, które jednoczą przestrzeń Metempsychoza i jej niezliczone widoki na górę Fuji nadają krajobrazowi znaczenie duchowe i narodowe.
Przeczytaj biografię Yokoyamy Taikana na Wikipedii
#25
Takeuchi Seiho
Seihô odnawia malarstwo zwierząt dzięki elastycznej obserwacji wzbogaconej europejską podróżą Lew, Tygrysi Kot i Jesienny Deszcz pokazują, jak godzi precyzję życia i ekonomię pędzla.
Zobacz kolekcję Takeuchi SeihôRozdział II · Stopnie od 26 do 50
Nihonga, joga, Gutai i malarstwo współczesne
Od Shoena, Taigi i Busona po Kusamę, Murakamiego i Narę, malarstwo japońskie prowadzi dialog z Zachodem, wymyślając własne pęknięcia.
#26
Uemura Shoen
Shoen przedstawia kobiety jako skoncentrowane podmioty, nosicielki życia wewnętrznego, a nie proste emblematy piękna. Jo-no-mai, Płomień oraz Matka i Dziecko łączą w sobie powściągliwość gestów, napięcie psychiczne i mistrzostwo nihongi.
Zobacz kolekcję Uemura Shoen
#27
Hishida Shunso
Shunso rozpuszcza kontury w kolorowych warstwach w celu odnowienia głębi japońskiego krajobrazu Czarny kot, Martwe liście i Zmierzch wiosną ujawniają cichą atmosferę uzyskaną przez subtelne przejścia.
Zobacz kolekcję Hishida Shunso
#28
Hashimoto Gaho
Gahô zapewnia przejście między dyscypliną szkoły Kanô a nowoczesnym nauczaniem nihongi Smok i tygrys, podobnie jak jego księżycowe krajobrazy, zachowują siłę linii, jednocześnie otwierając przestrzeń na nowe badania.
Zobacz kolekcję Hashimoto Gahô
#29
Kano Hogai
Hôgai reinterpretuje ikonografię buddyjską z potężnym modelem w momencie, gdy znika stary system szkół Miłosierna matka Kannon łączy duchowość, malarskie eksperymenty i monumentalną ambicję.
Zobacz kolekcję Kanô Hôgai
#30
Watanabe Kazan
Kazań konfrontuje portret japoński z metodami obserwacji z Zachodu bez wyrzeczenia się piśmiennej kultury Portret Takami Senseki imponuje uważnym realizmem i cichą godnością modelu.
Zobacz kolekcję Watanabe Kazan
#31
Soga Shohaku
Shôhaku odwraca uwagę starożytnych modeli ze zniekształconymi twarzami, ściernym atramentem i chętnie lekceważącym humorem Ośmiu Nieśmiertelnych Wina i jego smoków czyni ekscentryczność prawdziwą metodą obrazową.
Zobacz kolekcję Soga Shohaku
#32
Ike no Taiga
Tajga swobodnie dostosowuje krajobrazy chińskiej tradycji piśmiennej do rytmu japońskiej kaligrafii Dziesięć udogodnień i jego widoki na górę Fuji sprzyjają wynalezieniu pędzla nad dosłowną imitacją natury.
Zobacz kolekcję Ike no Taiga
#33
Yosa Buson
Buson krąży zwięzłość haiku w swoich zwojach, krajobrazach i haiga Dziesięć towarów i ilustracja Oku no Hosomichi pokazują, jak szczegół atramentu może otworzyć ogromną poetycką przestrzeń.
Zobacz kolekcję Yosa Buson
#34
Uragami Gyokudo
Gyokudô buduje swoje góry poprzez gęste nagromadzenie cech, które nadają krajobrazowi niemal muzyczny rytm. Lekki śnieg na lodowatej wiosce pozostaje jego najbardziej uderzającym arcydziełem ze względu na napięcie między materiałem a ciszą.
Zobacz kolekcję Uragami Gyokudô
#35
Kuroda Seiki
Kuroda wprowadził do Japonii akademickie nauczanie oleju i praktykę na świeżym powietrzu nabytą we Francji Na skraju jeziora i tryptyku Mądrość, Wrażenie, Uczucie nadają jodze nową ambicję instytucjonalną.
Zobacz kolekcję Kuroda Seiki
#36
Asai Chu
Asai uczynił obserwowany na motywie krajobraz jednym z fundamentów współczesnego malarstwa zachodniego w Japonii, od wiosennych żniw po wioskę Grez-sur-Loing, jego uważny dotyk łączy japońską wieś i europejskie doświadczenie.
Zobacz kolekcję Asai Chû
#37
Aoki Shigeru
Aoki przenosi mity i Morze Japońskie na ognisty obraz olejny, bliski symbolice Dar Morza łączy ciało, legendę i kolor w wizji, która jest tak krótka, jak wpływowa.
Zobacz kolekcję Aoki Shigeru
#38
Kishida Ryusei
Kishida popycha realizm jogi w stronę niemal metafizycznej gęstości Kolejne portrety jego córki Reiko, jej Rowu Ziemi i autoportrety z taką samą intensywnością przyglądają się twarzom i powierzchniom.
Zobacz kolekcję Kishida Ryûsei
#39
Yasui Sotaro
Yasui konstruuje portret poprzez szerokie relacje kolorystyczne odżywiane przez Cézanne i Szkołę Paryską Portret Chin-Jung i Kobieta z Kimono łączą w sobie solidność formy, szczerość spojrzenia i dekoracyjną elegancję.
Zobacz kolekcję Yasui Sôtarô
#40
Umehara Ryuzaburo
Umehara sprawia, że olej wibruje hojnym materiałem i kolorami zdolnymi wchłonąć zarówno Renoir, jak i japońskie tradycje Jego akty, widoki góry Asama i pejzaże Pekinu celebrują fizyczną przyjemność malarstwa.
Przeczytaj biografię Umehary Ryûzaburo na Wikipedii
#41
Higashiyama Kaii
Kaii przekształca drogi, lasy i brzegi w przestrzenie kontemplacji, gdzie światło zdaje się zawieszać czas Biała Droga, Zielone Echo i Wznoszący się Przypływ narzucają wizję nihongi, która jest zarówno dostępna, jak i głęboko medytacyjna.
Przeczytaj biografię Higashiyamy Kaii na Wikipedii
#42
Ikuo Hirayamy
Hirayama podróżuje Jedwabnym Szlakiem, aby malować starożytne cyrkulacje buddyzmu i zachować pamięć o miejscach Od przeniesienia buddyzmu do Hiroszimy w płomieniach, krajobraz staje się dziełem świadectwa.
Przeczytaj biografię Ikuo Hirayamy na Wikipedii
#43
Taro Okamoto
Okamoto sprzeciwia się konformizmowi totemicznych postaci, wybuchowym kolorom i energii z awangard Wieża Słońca i Mit Jutra rozszerzają malarstwo na architekturę i przestrzeń publiczną.
Przeczytaj biografię Taro Okamoto na Wikipedii
#44
Jiro Yoshihara
Yoshihara nadaje grupie Gutai prostą i radykalną zasadę: twórz to, czego nigdy nie było Jej malowane koła, dalekie od mechanicznych znaków, rejestrują szybkość, materiał i koncentrację gestu.
Przeczytaj biografię Jiro Yoshihary na Wikipedii
#45
Kazuo Shiraga
Shiraga wiesza swoje ciało nad płótnem i maluje stopami, czyniąc równowagę siłą obrazową.Wyzwanie Błota i Tenisei Shinken przekształcają błoto, pigment i ruch w zdarzenia fizyczne.
Przeczytaj biografię Kazuo Shiragi na Wikipedii
#46
Atsuko Tanaka
Tanaka przekłada obwody współczesnego życia na sieci kolorów, kabli i dźwięków Electric Dress, Work Bell i jego świetliste obrazy znoszą granicę między obiektem, performansem i obrazem.
Przeczytaj biografię Atsuko Tanaki na Wikipedii
#47
Yayoi Kusama
Kusama używa kropek i powtórzeń, aby nadać widoczną formę obsesji i utracie granic ciała, Od sieci nieskończoności po pokoje z lustrem nieskończoności, jego słownictwo łączy malarstwo, rzeźbę i wciągające środowisko.
Przeczytaj biografię Yayoi Kusamy na Wikipedii
#48
Takashiego Murakamiego
Murakami łączy malarstwo naukowe, mangę i komercyjny obieg obrazów pod terminem Superflat. 727, Pan DOB i Kwiaty wykorzystują atrakcyjną powierzchnię, aby zakwestionować związek między kulturą popularną a historią sztuki.
Przeczytaj biografię Takashiego Murakamiego na Wikipedii
#49
Yoshitomo Nara
Nara maluje dzieci z przednimi oczami, których pozorna prostota kryje w sobie samotność, opór i wrażliwość Nóż za plecami i Brakujący w działaniu narzuciły te niejednoznaczne postacie współczesnej wyobraźni.
Przeczytaj biografię Yoshitomo Nary na Wikipedii
#50
Na Kawarze
Kawara zapisuje każdą datę według precyzyjnego protokołu i przekształca upływ czasu w malarstwo Dzisiaj Seria, Mam w górze i Milion lat łączą codzienną egzystencję w niemal kosmicznej skali.
Przeczytaj biografię Kawary na WikipediiŹródła i trasy
Przedłuż wizytę do malarstwa japońskiego
Poznaj reprodukcję alfa
Malarstwo japońskie przekształca rytm w przestrzeń
Od tuszu Sesshû po linię Foujita, od wydruków Edo po gesty Gutai, każde pokolenie na nowo definiuje relację między powierzchnią, ruchem i czasem Japoński obraz wie, jak być monumentalnym, nie tracąc przy tym precyzji szczegółów.
Aby wybrać reprodukcję, zacznij od pożądanej atmosfery: mocy Hokusai, deszczu Hiroshige, elegancji Utamaro, złota Korina, ciszy Tôhaku lub białej linii Foujita.
0 komentarze