Biografia · zdrowie · najnowsze prace
Jak zmarł Auguste Renoir Choroba, wiek i ostatnie lata
Renoir zmarł w wieku 78 lat 3 grudnia 1919 roku w swoim domu w Les Collettes w Cagnes-sur-Mer. Zatkanie płuc jest na ogół podawane jako bezpośrednia przyczyna, a nie reumatoidalne zapalenie stawów, które poważnie go upośledziło.
Niezbędnik w trzydzieści sekund
Na co zmarł Renoir?
Jest to przyczyna bezpośrednia najczęściej wskazywana w biografiach Źródła instytucjonalne głównie potwierdzają datę i miejsce zgonu.
Odkształca dłonie, ogranicza ramiona i nogi, a następnie zmusza ją do poruszania się na wózku inwalidzkim. Nie przerywa jednak pracy.
Portrety, pejzaże, rzeźby i wielcy kąpiący się nadal zajmują jego warsztat, Jego późna twórczość nie sprowadza się więc do choroby.
Śmierć
3 grudnia 1919: jego ostatnie godziny w Collettes
Śmierć w domu, na południu
Pierre-Auguste Renoir zmarł na swojej posesji w Cagnes-sur-Mer 3 grudnia 1919 r. ur. 25 lutego 1841 r. w Limoges, miał wtedy 78 lat Posiadłość Collettes nie jest prostym miejscem przejścia na emeryturę: jest domem rodzinnym, ogrodem, warsztatem i jednym z głównych tematów jego późnego malarstwa.
Ministerstwo Kultury i Muzeum Renoir w Cagnes potwierdzają, że artysta do śmierci mieszkał w Les Collettes Musée d'Orsay umieszcza swoją śmierć także w Cagnes-sur-Mer w 1919 roku.
Co oznacza "zatkanie płuc"?
Biografie używają tego wyrażenia do opisania ostatecznej przyczyny Jest to dość ogólny termin historyczny, który odnosi się do zatorów lub ostrego uszkodzenia płuc, Nie daje, samodzielnie, możliwości zrekonstruowania precyzyjnej współczesnej diagnozy.
Bardziej rygorystyczne jest zatem pisanie, że Renoir jest zgon z powodu przekrwienia płuc według biografii, bez przekształcania tej formuły w szczegółową dokumentację medyczną Zapalenie wielostawowe jest znacznie lepiej udokumentowane w dłuższej perspektywie poprzez zdjęcia, zeznania rodzinne i retrospektywne badania medyczne.
Choroba przewlekła
Reumatoidalne zapalenie stawów, które stało się bardzo wyniszczające
Pierwsze znaki stawowe pojawiły się prawdopodobnie w latach 90., kiedy Renoir miał około pięćdziesiątki. Następnie choroba postępuje: obrzęk, deformacja palców, sztywność nadgarstków i ramion, trudności w chodzeniu, utrata masy ciała i utrata autonomii.
Badanie opublikowane w Brytyjski dziennik medyczny opisuje agresywną formę, która stała się szczególnie upośledzająca po 1903 roku Około 1912 roku Renoir nie chodził już i nie pracował z wózka inwalidzkiego, Jednak zmniejszona mobilność nie oznacza artystycznego paraliżu ani zaniku precyzji spojrzenia.
Małe stawy dłoni i stóp, potem nadgarstki, ramiona i nogi Drobne gesty stają się trudne, a artysta bardziej zależy od otaczających go osób.
Obrazowa decyzja: wybór modeli, kompozycja, kolor, korekta i kierunek rzeźb Renoir pozostaje autorem pracy, nawet gdy asystenci ułatwiają materialne wykonanie.
Schronisko Midi
Dlaczego Renoir przeprowadza się do Cagnes-sur-Mer?
Klimat i warunki pracy
Renoir znał już południe Francji, kiedy odkrył Cagnes na początku XX wieku Kupił posiadłość Collettes w 1907 roku i zbudował tam swój dom Łagodniejszy klimat rozwiązuje jego problemy zdrowotne, podczas gdy ogród oferuje mu drzewa oliwne, widoki, postacie i sceny rodzinne w zasięgu warsztatu.
Dom jest obecnie Muzeum Renoir, W szczególności, jego meble, sztalugi, wózek inwalidzki, obrazy i rzeźby są przechowywane tam Miejsce sprawia, że widoczne jest to, co teksty słabo wyjaśniają: bliskość między życiem domowym, modelami, ogrodem i pracą.
Emerytura, która pozostaje produktywna
W Collettes Renoir malował pejzaże swojej posiadłości, otoczenie i duże nagie postacie, Przeszedł także do rzeźby z pomocą Richarda Guino z 1913 roku Względny bezruch skoncentrował jego wizualny świat, ale go nie zubożył.
Późne krajobrazy mają obfitą pastę, roztopione kształty i ciepły kolor Nie tylko opisują Lazurowe Wybrzeże: budują idealną, ponadczasową przyrodę, która przygotowuje wystrój dla ostatnich kąpiących się.
Technika i z góry przyjęte pomysły
Czy Renoir malował pędzlami przyczepionymi do rąk?
Formuła jest spektakularna, ale rzeczywistość wymaga niuansów Asystenci umieszczali lub utrwalali mu szczotkę w zdeformowanej dłoni, gdy nie mógł już jej uchwycić samemu, widoczne na niektórych fotografiach opaski chroniły również skórę i wchłaniały pot; nie były po prostu stałym urządzeniem "przyczepiającym" pędzel.
Renoir trzyma rączkę między kciukiem a dłonią, bardziej porusza przedramieniem i tułowiem, rzadziej zmienia szczotki Jego paleta kończy się osadzeniem na krześle.
System rolek pozwala na przesuwanie malowanej powierzchni przed nią, Może w ten sposób wykonać pracę znacznie większą niż amplituda jego ramienia.
Praktyczna pomoc nie jest substytucją artysty W malarstwie Renoir pozostaje tym, który widzi, wybiera i poprawia W rzeźbie Richard Guino modeluje pod jego kierunkiem: Musée d'Orsay wprost przedstawia tę współpracę, niezbędną przez reumatyzm niemal całkowicie paraliżujący ręce.
1914 - 1919
Wojna, żałoba i stworzenie w ostatnich latach
Próbujący okres rodzinny
I wojna światowa bezpośrednio uderzyła w rodzinę Pierre i Jean Renoir zostali zmobilizowani i ranni W czerwcu 1915 roku zmarła Aline Renoir Malarz, już bardzo osłabiony, przeszedł w ten sposób przez chorobę, żałobę i zmartwienie swoich synów.
Musée d'Orsay podkreśla jednak pojawienie się nowego impulsu wokół Andrée Heuschling, znanego jako Dédée. Młody model, poznany około 1915 r., zainspirował kilka późnych obrazów i brał udział w genezie Kąpiący się. Kilka tygodni po śmierci malarza wyszła za mąż za Jeana Renoira.
Oficjalne uznanie na szczycie
Renoir nie jest już spornym artystą impresjonistycznych początków, został mianowany Komandorem Legii Honorowej w 1919 roku Jego portret Madame Charpentier i jej dzieci został wystawiony w Luwrze, gdzie udał się w tym samym roku.
Wizyta ta nabiera wartości symbolicznej: żyjący malarz znajduje swoją twórczość wśród mistrzów, których studiował przez całe życie, Pokazuje, jak jego ostatni okres łączył fizyczną kruchość i publiczne poświęcenie.
Obrazowy testament
Kąpiący się, kulminacja lat 1918-1919
Renoir powrócił po 1910 roku do jednego ze swoich ulubionych tematów: aktu w przyrodzie, W dużych późnych kompozycjach wymazuje prawie wszystkie oznaki nowoczesności Mięsiste postacie, roślinność, czerwienie i ochry tworzą ponadczasowy śródziemnomorski świat.
Modele pozują w ogrodzie Collettes Obraz nie wygląda jednak jak prosty widok Cagnes Renoir przekształcił to miejsce w Arkadię, karmiąc się podziwem dla Tycjana i Rubensa.
Musée d'Orsay kwalifikuje się Kąpiący się obrazowy testament Jego trzej synowie przekazali dzieło państwu w 1923 roku Ten rodzinny gest utrwala inny obraz końca Renoir: nie człowieka zredukowanego do fotela, ale malarza, który realizuje monumentalną ambicję.
Benchmarki chronologiczne
Ostatnie dwadzieścia pięć lat Renoira
Pierwsze widoczne oznaki zapalenia wielostawowego pojawiają się w rękach.
Choroba staje się bardziej agresywna; Renoir coraz częściej przebywa na Południu.
Kupił Collette w Cagnes i kazał tam zbudować swój dom.
Nie chodzi już i nie pracuje na wózku inwalidzkim.
Rozpoczęcie rzeźbiarskiej współpracy z Richardem Guino pod przewodnictwem Ambroise'a Vollarda.
Śmierć Aline Renoir; Andrée Heuschling wkrótce wkracza w świat warsztatu.
Ukończenie głównych Kąpiący się, główne dzieło późnego okresu.
Komendant Legii Honorowej, wizyta w Luwrze, następnie śmierć 3 grudnia w Cagnes-sur-Mer.
Wyraźnie rozróżnić fakty
Choroba, niepełnosprawność i przyczyna śmierci: tabela podsumowująca
| Pytanie | Ostrożna odpowiedź | Czego unikać | Główne źródło |
|---|---|---|---|
| W jakim wieku umiera Renoir? | W wieku 78 lat, 3 grudnia 1919 r. | Zaokrąglając do 79, ponieważ odejmujesz tylko lata. | Musée d'Orsay, Wielka Kancelaria. |
| Gdzie umiera? | W swojej posiadłości Collettes w Cagnes-sur-Mer. | Powiedz Paryż albo Essoyes, gdzie dziś jest jego grób. | Muzeum Renoir, Ministerstwo Kultury. |
| Jaka jest bezpośrednia przyczyna? | Przekrwienie płuc według biografii. | Wynaleźć bardziej precyzyjną nowoczesną diagnozę bez dokumentacji medycznej. | Biografie historyczne. |
| Jaką przewlekłą chorobę miał? | Ciężkie reumatoidalne zapalenie stawów, udokumentowane retrospektywnie. | Obecne zapalenie stawów jako pewna przyczyna śmierci. | BMJ, Musée d'Orsay. |
| Przestał malować? | Nie. Dostosowuje swój warsztat i pracuje do końca. | Zredukuj całą późną pracę do gestu pasywnego asystenta. | Musée d'Orsay, Muzeum Sztuki w Filadelfii. |
Prace ze sklepu
Osiem obrazów, aby zrozumieć ostatniego Renoira
Autoportret w białym kapeluszu
Renoir reprezentuje siebie w dojrzałości, nie przekształcając portretu w skargę.
Kąpiący się
Monumentalny obrazowy testament zaprojektowany w ogrodzie Collettes.
Farma Collettesów
Osiedle przekształciło się w krajobraz z ostatniego okresu.
Oliwki z Collette
Codzienny wzór dostępny z domu i warsztatu.
Andrée w kolorze różowym
Dedee ucieleśnia odrodzenie postaci kobiecych po 1915 roku.
Portret Coco
Claude, najmłodszy syn, również uczestniczy w życiu warsztatu.
Oda do kwiatów
Ozdobna wizja, w której kolor zachowuje całą swoją energię.
Martwa natura z jabłkami
Bliski i stabilny wzór, idealny do pracy w warsztacie.
Kolekcje sklepów
Poznaj Renoir, Cagnes i muzea
Często zadawane pytania
Śmierć Renoira i ostatnie lata w ośmiu odpowiedziach
Ile lat miał Auguste Renoir, kiedy zmarł?
Miał 78 lat Urodzony 25 lutego 1841, zmarł 3 grudnia 1919.
Na jaką chorobę zmarł Renoir?
Biografie podają przekrwienie płuc jako bezpośrednią przyczynę Jego reumatoidalne zapalenie stawów było bardzo wyniszczającą chorobą przewlekłą, ale nie należy go automatycznie mylić z ostateczną przyczyną.
Gdzie zginął Renoir?
Zmarł na swojej posiadłości w Les Collettes w Cagnes-sur-Mer, obecnie przekształconej w muzeum Renoir.
Czy Renoir był sparaliżowany?
Zapalenie wielostawowe znacznie ograniczyło jego mobilność i poruszał się na wózku inwalidzkim. Niemniej jednak utrzymywał ruchy przystosowane do malowania z pomocą otaczających go osób.
Czy jego pędzle były przyczepione do rąk?
Asystenci w razie potrzeby umieszczali lub mocowali mu pędzel w dłoni Bandaże widoczne na zdjęciach służyły również ochronie skóry, a nie były jedynie ogniwami do pędzla.
Jakie jest ostatnie wielkie dzieło Renoira?
Kąpiący się, namalowany w latach 1918-1919, powszechnie uważany jest za jego obrazowy testament.
Czy Renoir malował do dnia swojej śmierci?
Zeznania nalegają na działalność utrzymaną do skrajnego końca, Pewne jest, że mimo stanu fizycznego nadal pracował w 1919 roku.
Gdzie jest pochowany Renoir?
Jego grób znajduje się w Essoyes, w Aube, wraz z rodziną Jego miejsce śmierci, Cagnes-sur-Mer, nie powinno być zatem mylone z miejscem pochówku.
Źródła i weryfikacja
Referencje użyte w tym artykule
Dzieło silniejsze niż historia choroby
Odkryj najnowsze Renoir
Poznaj krajobrazy Cagnes, portrety rodzinne, martwe natury i kąpiących się, które towarzyszyły jego ostatnim latom.
0 komentarze