Renoir · Sekwana, kajakarstwo i współczesne życie
La Yole: pomarańczowa łódź, która sprawia, że cała Sekwana wibruje
Około 1875 roku Renoir zgromadził dwie eleganckie kobiety, ukośny pociąg, pociąg parowy i kobaltowo-niebieską wodę Nowoczesny wypoczynek staje się doświadczeniem koloru.
W tym przewodniku przeanalizowano kompozycję, paletę bez czerni, dotyk, kontekst pływania kajakiem w pobliżu Chatou, pochodzenie obrazu i kryteria wiernej reprodukcji.
Właściwa lektura
Nora to nie tylko szczęśliwa scena: to demonstracja współczesnego malarstwa
Dwie kobiety siedzą w małej łódce Pierwsza, pośrodku, trzyma pociąg; druga wyróżnia się po prawej stronie Na brzegu willa, drzewa i most kolejowy tworzą znajomy krajobraz Żaglówka i pociąg parowy dyskretnie poszerzają scenę.
Wszystko wydaje się spontaniczne, jak wyjście uchwycone mimochodem, Jednak konstrukcja jest rygorystyczna Kadłub tworzy długi poziom, wiosło przecina obraz po przekątnej, a centralna kobieta działa jak czop Brzeg zamyka górę płótna, podczas gdy woda zajmuje większość powierzchni.
Kolor jest jeszcze bardziej radykalny Renoir stawia pomarańczowo-czerwoną łódź przeciwko kobaltowo-niebieskiej wodzie Pomarańczowy i niebieski uzupełniają się: ich bliskość zwiększa ich intensywność Galeria Narodowa wskazuje, że malarz pracuje z ołówową bielą i tylko siedmioma innymi mocnymi kolorami, bez odcieni czerni i ziemi.
To samo mówi podmiot i technika Kajakarstwo, kolej, modne ubrania i ostatnio dostępne pigmenty Renoir nie maluje wiecznej natury; maluje nowoczesny sposób dostępu i doświadczania krajobrazu.
Co znaczy "yole"?
Małe lekkie statki stają się pierwszym planem krajobrazu rekreacyjnego
Łódź jest jednocześnie pojazdem, sceną i kolorową masą
Francuski tytuł używa starożytnego żeglarskiego słowa W płótnie techniczna precyzja modelu łodzi ma mniejsze znaczenie niż jej kształt: wąski i wydłużony kadłub, wystarczająco lekki na wycieczkę dla przyjemności Galeria Narodowa tłumaczy tytuł jako Skiff.
Renoir umieszcza łódź bardzo blisko widza Nie unosi się w oddali; prawie przecina prawą krawędź ramy i przekształca wodę w najbliższą przestrzeń Nie patrzymy na spacerowiczów z odległego brzegu Mamy wrażenie, że jesteśmy na wodzie, w innej łodzi.
Kadłub pełni również funkcję pływającej sceny Obie kobiety są odizolowane bez odcięcia od krajobrazu Ich lekkie ubrania, kapelusze i wyważone gesty nadają wypoczynkowi żeglarskiemu miejską elegancję Wieś nie wymazuje mody Paryża.
Wreszcie skiff jest największą gorącą powierzchnią na płótnie Jego funkcja obrazowa wykracza daleko poza historię Zawiera czerwienie, pomarańcze, róże i świetliste odbicia, które reagują na żagiel, odcienie skóry i odłamki brzegu.
Skonstruowana spontaniczność
Spokojne poziome i przekątna wiosła organizują cały ruch
| Element | Rola | Efekt wizualny |
|---|---|---|
| Łódź | Duży ciepły poziom na pierwszym planie | Stabilizuje figury i zapobiega stawaniu się wody nieokreśloną powierzchnią. |
| Pociąg | Główna przekątna | Łączy centralną kobietę z dolnym rogiem i sugeruje działanie. |
| Wioślarz | Prawie centralny przegub | Jego sylwetka łączy kadłub, gest, brzeg i wygląd. |
| Brzeg | Poziomy pas blisko górnej krawędzi | Zwęża niebo i zwraca uwagę na wodę i malowaną powierzchnię. |
| Biały Żagiel | Wyraźny akcent po lewej stronie | Równoważy figury i powtarza światło ubrań. |
| Most i pociąg | Odległy punkt orientacyjny | Wprowadzają szybką głębię i obecność nowoczesnego miasta. |
Jedźcie pociągiem
Prowadzi wzrok od środka do dolnej krawędzi i sprawia, że woda jest aktywna.
Porównaj krawędzie
Żagiel, trzciny i cięta łódź unikają zbyt symetrycznej kompozycji.
Zapomnij o klasycznej perspektywie
Cienkie niebo i wysoki brzeg sprzyjają kolorowej powierzchni, a nie głębokiej przestrzeni.
Pomarańczowy kontra niebieski
Renoir wykorzystuje uzupełniające się kolory, aby wytworzyć ciepło i połysk
Kontrast nie tylko naśladuje naturę: nasila doznania
Na kole kolorów pomarańczowy i niebieski przeciwstawiają się sobie Umieszczone obok siebie wydają się czystsze i jaśniejsze Łódź wydaje się palić pod słońcem, ponieważ niebieska woda ją chłodzi; woda wydaje się głębsza, ponieważ kadłub zapewnia ciepłe przeciwieństwo.
Logika ta jest zgodna z teoriami kontrastu symultanicznego sformułowanymi w XIX wieku, zwłaszcza przez Michela-Eugène Chevreula, Renoir nie powinien jednak być przekształcany w ilustratora podręcznika naukowego Teoria nadaje słownictwo obserwacji malarza: kolor zmienia się zgodnie z sąsiednim kolorem.
Niebieski nie jest jednolity Przecina obszary kobaltowe, turkusowe, fioletowe, szare i zielone Pomarańcza kadłuba powraca do odbicia, odległego żagla i pewnych przejść postaci Te powtórzenia łączą duże masy zamiast przeciwstawiać się im jak dwa płaskie obszary.
Renoir unika czerni i ziemi, która zaciemniłaby całość Nawet cienie pozostają kolorowe Białe ubrania zawierają błękity, żółcie i róże; pociąg i most nie tworzą czarnej linii brutalnie przecinającej krajobraz.
Materiał na zewnątrz
Dotyk jest wyraźny w wodzie, bardziej miękki w drzewach i po prostu określa, gdzie powinien być
Galeria Narodowa opisuje gęstą sieć pociągnięć pędzla Na pierwszym planie klucze wody pozostają bardzo widoczne: krótkie, zestawione ze sobą, czasem nachylone Nie rysują każdej fali Dają rytm blasku, który oko gromadzi na odległość.
W kierunku brzegu gesty stają się bardziej elastyczne Drzewa i willa nie są zbudowane przez twarde kontury Kształty mieszają się pod wpływem ciepła, odległości i światła Ta różnica w ostrości tworzy głębię bez uciekania się do sztywnej perspektywy.
Szybki wygląd nie oznacza, że płótno zostało ukończone za jednym razem Analizy techniczne pokazują ewolucję krok po kroku Renoir intensywnie przygotowuje płótno w kolorze białym, aby zachować wyraźny odcień, podczas gdy oryginalna brązowa tkanina pozostaje widoczna w pobliżu niektórych krawędzi.
Malarz dostosowuje swój dotyk do funkcji każdego obszaru Wiosło wymaga dość wyraźnej linii; twarze muszą pozostać czytelne; woda może się rozdrobnić; liście mogą się mieszać Jednolicie szczegółowa kopia zniszczyłaby tę hierarchię.
Z bliska widzimy dotknięcia; z daleka, czujesz blask popołudnia Odległość spojrzenia jest częścią techniki.
Czytanie sprzętuKrajobraz dostępny pociągiem
Kajakarstwo to nowoczesny wypoczynek możliwy dzięki miastu, kolei i czasowi wolnemu
Impresjonistyczna wieś nigdy nie jest całkiem daleko od Paryża
Na dole Dziuraprzez most przejeżdża pociąg parowy Detal jest niewielki, zmienia jednak sens krajobrazu Chodzący nie są w niedostępnej naturze Prawdopodobnie szybko dotarli z Paryża do Sekwany dzięki sieci kolejowej.
W XIX wieku skrócenie czasu pracy dla niektórych kategorii miejskich, rozwój transportu i wzrost miejsc wypoczynku przekształciły brzegi Sekwany Restauracje, tawerny, wypożyczalnie łodzi i kluby żeglarskie witają ludność, która przychodzi pływać, wiosłować, oglądać i być obserwowanym.
Impresjoniści docenili te przestrzenie, ponieważ skondensowały nowe tematy: mobilność, moda, mieszanie społeczne, zmieniająca się woda, dym, mosty i wypoczynek Natura nie jest już przeciwieństwem przemysłu Pociąg, łódź i willa współistnieją w tym samym świetle.
Obraz ukazuje również starannie oprawioną formę kobiecej wolności Dwie kobiety zajmują łódź bez widocznego męskiego opiekuna Uczestniczą we współczesnym wypoczynku, ale pozostają ubrane według kodów szacunku Renoir łączy autonomię gestu i społeczną elegancję.
Dwie postacie, a nie dwa oficjalne portrety
Kobiety nadają krajobrazowi ludzką skalę i przekształcają kajakarstwo w scenę obecności
Wioślarz trzyma kompozycję
Kobieta umieszczona blisko środka jest prawdziwym zawiasem obrazu Jego popiersie łączy wiosło z brzegiem; jego lekkie ubranie wyróżnia się między pomarańczowym a niebieskim; jego pozycja siedząca zapewnia stabilność łodzi.
Jego towarzysz, po prawej, równoważy scenę spokojniejszą obecnością, Cięcie kadru przybliża jego ciało do widza i sugeruje, że łódź płynie dalej poza płótnem Ta asymetria pozwala uniknąć efektu pozy czołowej.
Tożsamość pozostaje drugorzędna i niepewna
Obraz nie jest zatytułowany po modelach i Galeria Narodowa ich nie identyfikuje Musimy zatem oprzeć się pokusie przekształcenia każdej postaci w gwarantowaną biografię Renoir reprezentuje modne kobiety w nowoczesnej sytuacji bardziej niż podwójny portret nazwany.
Odzież odgrywa decydującą rolę Ich kolorowe biele wychwytują światło, natomiast wstążki, czapki i detale wskazują na wybraną wycieczkę, a nie pracę nad rzeką Postacie należą do świata wypoczynku.
Scena pozostaje jednak zbudowana ze spojrzenia malarza i publiczności. Kobiety są aktorami ruchu, ale także elementami piękna wizualnego. Współczesne czytanie może utrzymać w całości ich względną autonomię i tradycję artystyczną, która łączy postacie kobiece, modę i przyjemność spojrzenia.
W pobliżu Chatou, bez określonej topografii
Dokładne miejsce nie zostało zidentyfikowane: Renoir konstruuje syntezę brzegów Sekwany
Prawdopodobna lokalizacja nie jest pewna
Galeria Narodowa prawdopodobnie umieszcza scenę w pobliżu Chatou, około piętnastu kilometrów na zachód od centrum Paryża, Obszar ten jest znany Renoir i staje się jednym z jego wielkich terytoriów malarstwa i towarzyskości.
Ale most, willa, drzewa i brzeg nie pozwalają nam z całą pewnością zidentyfikować dokładnego punktu widzenia Muzeum nalega na tę ostrożność Renoir wydaje się bardziej szukać ogólnego obrazu letniego dnia nad rzeką niż przeglądu topograficznego.
To rozróżnienie ma znaczenie Jeśli szukamy tylko "gdzie" malarz stał, ryzykujemy zaniedbaniem "jak" tworzy krajobraz Brzeg jest blisko górnej krawędzi, niebo zredukowane, woda powiększona i wtórne elementy rozmieszczone, aby zrównoważyć łódź.
Niemniej jednak Chatou pozostaje niezbędny jako kontekst. La Maison Fournaise, pomosty, żeglarze i paryscy goście tworzą środowisko, które Renoir odnajduje do czasu Lunch żeglarzy od 1880 -1881. Dziura należy do tej historii, zanim stanie się ikoną.
Historia Sekwany w czterech etapach
Porównanie La Yole pozwala śledzić Renoir de La Grenouillère w Déjeuner des canotiers
| Praca | Co się zmienia | Co pozostaje |
|---|---|---|
| La Grenouillère | Widok otwarty, pontony, kąpiący się i szybkie eksperymentowanie. | Fragmentowana woda, miejsce wypoczynku i bliskość Paryża. |
| Dziura | Grupa zredukowana, pomarańczowo-niebieski kontrast, bardzo blisko łódź. | Kajakarstwo, moda, pociąg i światło zewnętrzne. |
| Żeglarze w Chatou | Aktywność morska obserwowana bardziej bezpośrednio na brzegu. | Energia społeczna rzeki i współczesna odzież. |
| Lunch żeglarzy | Świetna scena towarzyskości, rozpoznawalne portrety i gęsta kompozycja. | Chatou, pływanie łódką, światło i przyjemność współczesnego życia. |
Od kolekcjonera Chocqueta w Londynie
Pochodzenie łączy Renoira, krąg impresjonistów i Samuela Courtaulda
Pierwszym znanym właścicielem jest Victor Chocquet, kolekcjoner i zapalony obrońca impresjonizmu, Jego obecność w historii dzieła przypomina nam, że Renoir nadal w dużym stopniu zależy od prywatnych amatorów w czasach, gdy nowy obraz spotyka się z krytyką i odmową.
Po śmierci Chocqueta obraz został sprzedany w 1899 do galerii Bernheim-Jeune, w 1929 wszedł do kolekcji Samuela Courtaulda, przemysłowca i mecenasa, którego zakupy odegrały główną rolę w brytyjskiej recepcji impresjonizmu.
Galeria Narodowa nabywa Dziura w 1982 roku na mocy prywatnego traktatu, za pośrednictwem Thomas Gibson Fine Art. Otrzymuje numer inwentarzowy NG6478. to udokumentowane pochodzenie umożliwia śledzenie przejścia od kwestionowanego współczesnego malarstwa do kolekcji krajowej.
Muzeum podaje jako prawdopodobną datę rok 1875, choć dzieło od dawna datowane jest na lata 1879 - 1880 Porównując dotyk z Lunch w La Fournaise, namalowany w 1875 roku, potwierdza tę rewizję.
Kolekcja Sekwany i kajakarstwa
Siedem prac nad rozbudową La Yole w sklepie
Dziura
Pomarańczowa łódź, woda kobaltowa i nowoczesne możliwości spędzania wolnego czasu nad Sekwaną.
Zobacz reprodukcję →Żeglarze w Chatou
Brzeg staje się miejscem wypoczynku sportowego i towarzyskiego.
Zobacz reprodukcję →
Sekwana w Argenteuil
Przejrzysty widok do porównania odbić, atmosfery brzegowej i rzecznej.
Zobacz reprodukcję →Regaty w Argenteuil
Białe łodzie podkreślają błękit pod poruszającym się niebem.
Zobacz reprodukcję →Most Chatou
Most organizuje rzekę i przypomina o bliskości Paryża.
Zobacz reprodukcję →La Grenouillère
Woda, tłumy i pontony w laboratorium dzielone z Monetem.
Zobacz reprodukcję →Lunch żeglarzy
Świat żeglarstwa staje się monumentalną sceną grupową.
Zobacz reprodukcję →Reprodukcja i dekoracja
Zachowaj kontrast, światło i oddychanie w formacie poziomym
Cztery obszary do kontroli
Kadłub: powinien pozostać jasnopomarańczowy i zawierać kilka czerwonych. Woda: niebieski powinien różnić się od kobaltu do zieleni i fioletu. Figury: biel powinna pozostać kolorowa. Dno: pociąg, most i willa muszą być czytelne, nie stając się graficzne.
Dotyk wody musi pozostać widoczny bez przemiany w zwykłą mozaikę Drzewa wymagają bardziej miękkiego wykończenia Pociąg musi zachować jasny kierunek, ponieważ strukturyzuje kompozycję.
Poziomy krajobraz, który animuje ścianę
Format 71 × 92 cm oryginału oferuje umiarkowany stosunek poziomy Działa nad sofą, kredensem, biurkiem lub w jadalni Bardzo duże powiększenie może stać się spektakularne, ale wymaga pomalowania klawiszy z wystarczającą różnorodnością.
Amerykańska koperta z ciemnego drewna wzmacnia błękit i nadaje współczesny wygląd Naturalne drewno przypomina żeglarski świat, nie wpadając w tematyczny wystrój Patynowana złota ramka ogrzewa pomarańczę i nadaje się do bardziej klasycznej prezentacji.
Unikaj umieszczania płótna pod bardzo zimnym światłem LED, które utwardzi siniaki i wybieli ubrania Ciepłe lub neutralne światło, lekko boczne, lepiej odsłania materiał i przejścia.
| Kawałek | Format | Rama | Efekt |
|---|---|---|---|
| Salon | Średnie lub duże poziome | Drewno ze złota ciemnego lub patynowanego | Energia świetlna i bezpośredni punkt ogniskowy. |
| Jadalnia | Średni | Naturalne drewno | Atmosfera wypoczynku i towarzyskość bez przeciążenia. |
| Biuro | Małe lub średnie | Fundusz amerykański | Otwartość wizualna, ruch i świeżość. |
| Dom nadmorski | Duży | Jasny dąb | Eleganckie odniesienie żeglarskie, nigdy ilustracyjne. |
Ważne zbiory i źródła
Poznaj Sekwanę Renoira i wróć do danych National Gallery
Sekwana i kajakarstwo w Renoir
Twenty pracuje wokół Chatou, Argenteuil, łodzi, banków i nowoczesnych obiektów rekreacyjnych.
TematWspółczesne życie i wypoczynek
Piłki, teatry, spacery, tarasy i nowe miejskie przyjemności.
TerytoriumRenoir w Île-de-France
Chatou, Bougival, Argenteuil i krajobrazy pod Paryżem.
PłećKrajobrazy Renoir
Rzeki, ogrody, wybrzeża, wioski i wieś przez całą swoją karierę.
ArtystaPierre-Auguste Renoir
Blisko tysiąc reprodukcji: figury, pejzaże, sceny towarzyskie i martwe natury.
RuchImpresjonizm
Porównaj Renoira z Monetem, Morisotem, Sisleyem, Degasem i ich rówieśnikami.
The Yole · kompletna instrukcja
Data, wymiary, skład, pigmenty, kontekst kajaka, pochodzenie i historia wystawy.
Galeria NarodowaPrzewodnik po impresjonizmie
Edukacyjne wyjaśnienie uzupełniającego kontrastu między pomarańczowym i niebieskim.
Biuletyn TechnicznyPaleta analizowana
Badania techniczne pigmentów i warstw obrazkowych La Yole.
Galeria NarodowaPierre-Auguste Renoir
Biografia i prace malarza w kolekcji londyńskiej.
Dziesięć konkretnych odpowiedzi
Często zadawane pytania dotyczące La Yole de Renoir
Kiedy Renoir namalował La Yole?
W Galerii Narodowej zachował się dziś rok 1875. obraz od dawna datowany jest na lata 1879 -1880, jednak porównanie stylistyczne z dziełami z 1875 roku potwierdza wcześniejszą datę.
Gdzie znajduje się La Yole?
Obraz należy do National Gallery w Londynie, która zakupiła go w 1982 roku, Jego numer inwentarzowy to NG6478.
Jakie są jego wymiary?
Olej na płótnie ma wymiary 71 × 92 cm, jest to format poziomy odpowiedni dla łodzi, brzegu i zbiornika wodnego.
Gdzie była namalowana scena?
Prawdopodobnie w pobliżu Chatou, na zachód od Paryża, Dokładne miejsce nie jest zidentyfikowane i Renoir wydaje się szukać ogólnego obrazu letniego dnia nad Sekwaną.
Co to jest skiff?
Lekka i wąska łódź używana tutaj w celach rekreacyjnych Galeria Narodowa tłumaczy tytuł jako The Skiff.
Dlaczego łódź jest pomarańczowa?
Pomarańczowy kontrastuje z błękitem wodnym Te uzupełniające się kolory wzajemnie intensyfikują swoją jasność i nadają obrazowi energię.
Czy Renoir używa czerni?
Analizy cytowane przez National Gallery wskazują, że nie używa ona ani odcieni czerni, ani ziemi, ale ołowiu białego i siedmiu innych mocnych kolorów.
Kim są dwie kobiety?
Ich tożsamości nie ustalają akta muzealne Funkcjonują raczej jako współczesne postacie mody i wypoczynku niż jako nazwane portrety.
Co pociąg reprezentuje na dole?
Wspomina, że do miejsc żeglarskich można łatwo dotrzeć z Paryża i umieszcza wieś w sieci współczesnego życia.
Jak wybrać wierną reprodukcję?
Kontroluj pomarańczowo-niebieski kontrast, odmiany wody, kolorowe biele odzieży, przekątną wiosła i miękkość dna.
0 komentarze