Pocałunek Klimta: historia, analiza i symbole

Tytuł historyczny jest często podawany jako Pocałunek lub Para miłosna. Gustav Klimt stworzył dzieło w 1908 roku i ukończył je w 1909 roku Decyduje jego format 180 × 180 centymetrów: ten kwadrat, prawie tak wysoki jak dorosły, nie mówi o małym prywatnym momencie, Podnosi uścisk do skali zjawy.

Materiał jest również wyjątkowy W arkuszu Belvedere wspomina się, w obszarze figuratywnym, złoty liść, złotą farbę, srebro, platynę, ołów i farbę olejną na preparacie cynkowo-białym, W tle zastosowano również ubity metal, mosiądz, pokryty glazurą, Błyszcz nie jest zatem prostym żółtym kolorem: wynika z powierzchni, które faktycznie wychwytują światło.

Obraz należy dziś do wiedeńskiego Górnego Belwederu Muzeum czyni go sercem stałej kolekcji i przypomina, że państwo austriackie nabyło go w 1908 roku, za życia Klimta, Ten punkt ma znaczenie: dzieło nie czekało na pośmiertne uznanie, aby było postrzegane jako major.

Jednak jego temat pozostaje celowo nieokreślony Twarz mężczyzny jest prawie całkowicie ukryta; kobieta zamyka oczy; żadna sceneria nie lokalizuje sceny Tożsamości pary nie są ustalone z całą pewnością Często wspomina się o hipotezie Emilie Flöge, ale obraz działa właśnie dlatego, że wykracza poza biografię.

Mężczyzna owija obie ręce wokół głowy kobiety i kładzie pocałunek na jej policzku lub w pobliżu jej ust Jego twarz pozostaje niewidoczna Kobieta zamyka oczy; jego ramię idzie w górę wokół szyi mężczyzny, podczas gdy jego druga ręka dotyka jego Wyraz twarzy może wywoływać romantyczne porzucenie, medytację lub zawieszone emocje.

Pozycja klęcząca i nachylenie biustu prowadziły niekiedy do odczytania sceny jako niezrównoważonego związku I odwrotnie, palce kobiety reagujące na gest i wspólne owinięcie mogą wspierać wzajemną interpretację Klimt nie podaje ani narracji przed objęciem, ani konsekwencji po nim Widz musi zdecydować, jak rozumie chwilę.

Tożsamość modelek pozostaje niepewna Powiązanie kobiety z Emilie Flöge, bliską towarzyszką Klimta i projektantką mody, jest atrakcyjne, ale nie wykazane przez decydujący dowód Przedstawienie tej hipotezy jako faktu zmniejsza zakres obrazu Brak rozpoznawalnego portretu pozwala parze stać się uniwersalnym znakiem bez utraty całej osobliwości.

Kontrast wzorów jest również często interpretowany zgodnie z męsko-kobiecą opozycją: czarno-białe prostokąty dla mężczyzn, krzywe i kwiaty dla kobiet, To czytanie odpowiada pewnym dekoracyjnym konwencjom tamtych czasów, ale nie wyczerpuje pracy Wzory krążą, dotykają i są łączone przez złoto.