Prawda czy fałsz Van Gogh?
Vincent van Gogh jest jednym z najczęściej kopiowanych i kwestionowanych artystów w historii Od stulecia eksperci i muzea ponownie koncentrują, uwierzytelniają lub debatują nad obrazami w jego imieniu Jak decydujesz, że Van Gogh jest prawdziwy? przegląd między najbardziej znanym oszustwem, niedawnym "zmartwychwstaniem" i metodami naukowymi, które decydują.
Nie ma jednego testu: wszystko jest zbieżnością
Uwierzytelnianie Van Gogha nie oznacza szukania znaczka ani podpisu. Łączy w sobie kilka wskazówek: tam pochodzenie (historia płótna),analiza materiałów, promienie rentgenowskie, tam korespondencja od malarza i katalog raisonne. Kiedy te wątki się krzyżują, werdykt staje się solidny.
Historia pokazuje kruchość ekspertyzy: w 1928 roku najwięksi specjaliści poświadczyli ponad trzydzieści obrazów fałszywych I odwrotnie, obraz zdegradowany na strych na sto lat został uznany za autentyczny w 2013 roku Granica między prawdą a fałszem jest zdobywana przez gromadzenie dowodów, nigdy przez samą intuicję.
Sprawa Otto Wackera, czyli zaślepiona wiedza
W 1928 berliński kupiec Otto Wacker sprzedał na rynku około trzydziestu "Van Goghów", które przedstawił jako pochodzące od anonimowego rosyjskiego kolekcjonera Okładka jest idealna: obrazy miały być przemycone z Rosji do Szwajcarii Kilku czołowych ekspertów - Jacob Baart de la Faille, Hendrik Bremmer, Julius Meier-Graefe, Hans Rosenhagen - wystawiają świadectwa autentyczności bez konieczności poważnego pochodzenia.
Galerie Cassirer, Thannhauser, Matthiesen i Goldschmidt kupują Ale gdy zbliża się duża wystawa w Paul Cassirer, planowana towarzyszyć publikacji katalogu de la Faille, reżyserzy Grete Ring i Walter Feilchenfeldt dostrzegają anomalie i zwracają obrazy Śledztwo identyfikuje około trzydziestu trzech podejrzanych obrazów, wszystkie dostarczone przez Wackera Śledztwo identyfikuje około trzydziestu trzech podejrzanych obrazów, wszystkie dostarczone przez Wackera Fałszerstwa prawdopodobnie obejmują prace jego brata, malarza i konserwatora Leonharda Wackera.
„Żywica używana do przyspieszania suszenia, nieobecna u prawdziwego Van Gogha".Analiza Galerii Narodowej, Berlin, 1929
Otto Wacker rozpoczął działalność w branży artystycznej i zyskał reputację osoby niezawodnej.
Wystawa Cassirera ujawnia oszustwa; de la Faille publikuje dodatek zawierający listę fałszerstw.
De la Faille wymienia 174 obrazy, które uważa za podróbki.
Wacker został skazany na 19 miesięcy więzienia i grzywnę w wysokości 30 000 marek.
Zapomniany obraz, który okazał się prawdziwy
Namalowany 4 lipca 1888 roku w zaroślach wokół Arles, z ruinami opactwa Montmajour w tle, krajobraz ten ma szczególne przeznaczenie Wynalazł w 1890 roku w kolekcji Théo, sprzedany w 1901 roku, następnie nabyty w 1908 roku przez norweskiego przemysłowca Christiana Nicolai Mustada, przechowywany był na strychu po tym, jak francuski dyplomata wątpił w jego autentyczność.
W latach 90. Muzeum Van Gogha wykluczyło to, ponieważ obraz był niepodpisany Ale w 2011 roku rozpoczęto dwuletnie śledztwo Analiza ujawnia szereg pigmentów identycznych z obrazami Arlesa z tego samego okresu Przede wszystkim list Vincenta do brata Teo, datowany na 5 lipca 1888 roku, dokładnie opisuje malowany pejzaż "wczoraj, o zachodzie słońca".
9 września 2013 Muzeum Van Gogha publicznie ogłosiło uwierzytelnienie w. Zachód słońca w Montmajour staje się pierwszym pełnoklatkowym obrazem Van Gogha potwierdzonym od... 1928.
Słoneczniki: arcydzieła czy kopie?
Seria Słoneczniki d'Arles ma kilka wersji Jedna z nich, zakupiona w 1987 roku przez japońskiego ubezpieczyciela Yasudę za równowartość 39,9 miliona dolarów - co było wówczas absolutnym rekordem - była przedmiotem kontrowersji: niektórzy postrzegali ją jako kopię Emile'a Schuffeneckera, a nawet Paula Gauguina Większość ekspertów utrzymuje, że rzeczywiście jest to Van Gogh.
Na wątpliwości
Wersja tokijska została rozszerzona o dodane później paski płótna, prawdopodobnie przez pierwszego właściciela Schuffeneckera.
Styl i okładki
„Mokre" okładki opisane na próbach w styczniu 1889 roku błagają o jedną rękę, Vincenta.
Dominujący werdykt
Ostatnie analizy i konsensus Muzeum Van Gogha uznają obraz za autentyczny.
Sześć metod decydowania
Rekonstruujemy historię obrazu, sprzedaż przez sprzedaż W aferze Wackera "anonimowy rosyjski kolekcjoner" nie wytrzymuje kontroli: żaden akt rodzinny nie świadczy o tym.
Listy Vincenta do Theo to kopalnia złota: Montmajour został uwierzytelniony za pomocą listu z 5 lipca 1888 roku opisującego krajobraz.
Chemik A.M. de Wild pokazał, że kolory fałszywych Wackerów nie pasują do palety Van Gogha.
Restaurator Kurt Wehlte ujawnił, używając promieni rentgenowskich, technikę pędzla inną niż Vincent.
Fałszywych Wackerów nie namalowano nawet na francuskich płótnach: decydująca wskazówka materialna.
Liczby F (de la Faille) i JH (Hulsker) umożliwiają odniesienie każdej pracy do całej znanej pracy.
Galerie prac w centrum debat
Trzy przypadki do zrozumienia
| Sprawa | Data | Problem |
|---|---|---|
| Sprawa Otto Wackera | 1928 - 1932 | ~33 obrazy uznane za fałszywe; skazanie, dowody materialne (pigmenty, żywica, promienie rentgenowskie, płótno). |
| Zachód słońca w Montmajour | 1888/2013 | Uwierzytelnione przez Muzeum Van Gogha za pomocą litery i pigmentów. |
| Słoneczniki (wersja tokijska) | 1888/1987 | Rekord na poziomie 39,9 miliona dolarów; podejrzenie kopiowania; konsensus większości na rzecz autentyczności. |
Powiązane artykuły na temat Van Gogh
Dlaczego Van Gogh podpisuje kontrakt z Vincentem?
Podpisy, niepodpisane prace i wymowa.
Przeczytaj artykułVan Gogha, Delacroix i Rembrandta
Mistrzowie, którym się przyglądał w muzeum.
Przeczytaj artykułDotyk Van Gogha
Kierunek, rytm i impasto pod lupą.
Przeczytaj artykułVan Gogh po Millecie
Kopiuj, aby przetłumaczyć na kolory.
Przeczytaj artykułPoznaj Van Goghów
Autoportret Van Gogha
Autoportrety ze wszystkich okresów.
Zobacz kolekcjęSłońca, zachody i wschody słońca Van Gogh
Słońca, zachody i wschody słońca, w tym Montmajour.
Zobacz kolekcjęVan Gogh i Japonia
Japońskie grafiki i japonizm Vincenta.
Zobacz kolekcjęPola pszenicy Van Gogha
Siewcy, zbiory, snopy: praca na roli.
Zobacz kolekcjęMłyny Van Gogha
Moulins de Montmartre i okolice.
Zobacz kolekcjęPortret Van Gogha
Portrety, Arlezjanie, postacie świty.
Zobacz kolekcjęVan Gogha w Arles
Słoneczniki, Pokój, kawa w nocy, sady z 1888 roku.
Zobacz kolekcjęVan Gogha w Saint-Rémy-de-Provence
Gwiaździsta noc, cyprysy, drzewa oliwne, tęczówki z 1889 roku.
Zobacz kolekcjęVan Gogh w Paryżu
Montmartre, Asniery, paryskie eksperymenty.
Zobacz kolekcjęVan Gogha w Auvers-sur-Oise
Kościół, pola, wrony ostatnich miesięcy.
Zobacz kolekcjęPrawda czy fałsz Van Gogh?
Jak uwierzytelniasz Van Gogha?
Przez zbieżność kilku wskazówek: proweniencji, listów od malarza, analizy pigmentów, prześwietlenia rentgenowskiego, badania płótna i sprawdzenia krzyżowego z katalogiem raisonne (liczby F i JH).
Co to jest sprawa Wackera?
W 1928 berliński kupiec Otto Wacker sprzedał około trzydziestu fałszywych Van Goghów, certyfikowanych przez wielkich ekspertów Analizy materiałowe (pigmenty, żywica, promienie rentgenowskie, płótno niefrancuskie) dowiodły oszustwa Wacker został skazany w 1932.
Czy niepodpisany obraz może być autentyczny?
Tak. Zachód słońca w Montmajour, który nie jest podpisany, został uwierzytelniony w 2013 roku przez Muzeum Van Gogha na podstawie listu Vincenta i analizy pigmentu.
Czy Tokyo Sunflowers są autentyczne?
Większość ekspertów i Muzeum Van Gogha uważają je za autentyczne, choć kontrowersje wzbudziły możliwą kopię Schuffeneckera. Płótno powiększono także o dodane później paski.
Dlaczego Van Gogh jest tak kopiowany?
Jego bardzo rozpoznawalny akcent, rekordowa ocena i duża liczba prac (około 900 obrazów) sprawiają, że fałszerstwa są kuszące, a czasem trudne do wykrycia bez analizy naukowej.
Czym są liczby F i JH?
Są to numery katalogowe raisonne: F dla Jacoba Baarta de la Faille (1928, poprawiona 1970), JH dla Jana Hulskera (1977, poprawiona 1996).Umożliwiają identyfikację i krzyżową kontrolę każdej pracy.
Czy Muzeum Van Gogha ma ostatnie słowo?
Jego opinie są punktem odniesienia, ale uwierzytelnianie pozostaje debatą zbiorową Płótna odrzucane od dłuższego czasu można ponownie ocenić, np Zachód słońca w Montmajour było po dwóch latach śledztwa.
Cztery znaki, które powinny cię ostrzec
Sprawa Wackera nauczyła ekspertów uważać na to, co oczywiste Oto wskazówki, które nawet dzisiaj skłaniają się raczej ku zwątpieniu niż autentyczności.
Doskonała historia, ale bez śladu dokumentalnego, budzi nieufność - jak słynny „anonimowy rosyjski kolekcjoner" Wackera.
Przemysłowy kolor wymyślony po śmierci malarza natychmiast zdradza fałszerstwo.
Zastosowany jednolitą linią na postarzanym obrazie, kontrastuje z nieregularnością prawdziwych podpisów Vincenta.
Dla okresu 1886 -1890 wsparcie nie znalezione we Francji stanowi decydujący wskaźnik materialny.
Przypomnienie: żaden z tych znaków sam w sobie nie jest wystarczający To ich nagromadzenie niesie ze sobą skazanie - jak w procesie.
Stulecie uwierzytelnień
Historia uwierzytelniania Van Gogha to długa seria zwrotów akcji Trzy emblematyczne przypadki pokazują, jak metoda naukowa stopniowo zastąpiła jedyne oko eksperta.
Około trzydziestu obrazów certyfikowanych jako autentyczne przez de la Faille i wybitnych krytyków Zdemaskowany analizą pigmentów, przyspieszającej żywicy, promieni rentgenowskich i niefrancuskich płócien Wacker został skazany w 1932 roku.
De la Faille publikuje Fałszywi Van Goghowie, w którym wymieniono 174 obrazy przechowywane podróbki Praca ustanawia nowoczesną dyscyplinę ekspertyzy naukowej.
Niepodpisane płótno, zapomniane na sto lat na strychu norweskiego kolekcjonera, zostało uwierzytelnione przez Muzeum Van Gogha dzięki analizie pigmentu i listowi Vincenta z 5 lipca 1888 roku.
Wersja zakupiona w rekordowej cenie w 1987 roku wzbudziła cień kopiowania przez Schuffeneckera, Konsensus większości utrzymuje jednak ją jako autentyczną.
Lekcja jest stała: nie wystarczy żaden podpis, żadne oko, nawet renomowane, To zbieżność dowodów - proweniencji, listów, materiałów, promieni rentgenowskich, katalogu - niesie ze sobą przekonanie.
„Wiedza jest omylna; materia, rzadko".Zasada odziedziczona po aferze Wackera
Przejdź do tekstów
- Muzeum Van Gogha, Amsterdam - kolekcja.
- Listy Vincenta van Gogha - wydanie naukowe Muzeum Van Gogha/Huygens ING.
- Wikipedia (en) - Otto Wacker, Sprawa fałszerstw Van Gogha z 1928 r.
- Wikipedia (en) - Jacob Baart de la Faille, katalog Raisonne i „Fałszywi Van Goghowie" (1930).
- Wikipedia (en) - Jan Hulsker, katalog chronologiczny raisonné (JH).
- Wikipedia (en) - Zachód słońca w Montmajour, uwierzytelnianie 2013.
- Wikipedia (en) - Słoneczniki (seria Van Gogha), debata na temat wersji Tokio.
- Muzeum Van Gogha w Amsterdamie, wyszukiwania i uwierzytelnienia.
- Listy Vincenta van Gogha, Van Gogh Museum edition /Huygens ING (list do Teo z dnia 5 lipca 1888).
- Wikimedia Commons - Zachód słońca w Montmajour, domena publiczna.
- Wikimedia Commons - Wazon z piętnastoma słonecznikami (JH 1562), domena publiczna.
Prace Vincenta van Gogha są w domenie publicznej Reprodukcje pochodzą z Wikimedia Commons (domena publiczna).Fakty (afera Wackera, uwierzytelnienie 2013, debata Sunflower) oparte są na cytowanych artykułach Wikipedii oraz na wydaniu listowym Muzeum Van Gogha.
0 komentarze