Van Gogh · Paryż · Montmartre
Stary młyn: Van Gogh naprzeciwko ruin Montmartre
W Paryżu Van Gogh nie maluje Montmartre'a jak nocną pocztówkę, przede wszystkim patrzy na dzielnicę, która zanika: zniszczone młyny, kamieniołomy, palisady, ogrody warzywne, pustkowia i pozostałości wiejskiego świata pochłoniętego przez miasto.
Pod wyrażeniem “Le Vieux Moulin” często myślimy o Moulin de la Galette, Blute-Fin lub młynach Montmartre Ten przewodnik łączy te bliskie prace, aby zrozumieć, jak Van Gogh przekształca malownicze ruiny w laboratorium koloru.
Krótka odpowiedź
Który “vieux” Van Gogh namalował na Montmartre?
To nie jest pojedynczy izolowany obraz Van Gogh namalował kilka widoków młynów Montmartre, zwłaszcza Moulin de la Galette i Moulin de Blute-Fin. Młyny te znajdują się blisko rue Lepic, gdzie mieszka z Theo. Oferują mu praktyczny, popularny i bardzo nowoczesny motyw: pozostałości wsi zasadzonej w urbanizującym się Paryżu.
Wiejski Montmartre
Butte, zanim stał się jedynie kabaretem i plakatem, strzeże ogrodów warzywnych, kamieniołomów i młynów.
Motyw sprzedaży
Kroeller-Müller przypomina nam, że młyny są bliskie, malownicze i dlatego przydatne dla Van Gogha.
Paleta, która czyści
Paryż wyciąga Van Gogha z holenderskich brązów w kierunku wyraźniejszych kontrastów.
Żywa ruina
Młyn nie jest nostalgiczny: staje się narzędziem do doświadczania światła, dotyku i kompozycji.
Czytanie wizualne
Sześć kluczy do czytania młynów Montmartre
Van Gogh nie szuka światowej elegancji Moulin de la Galette Renoira Patrzy na tył wystroju: drewniane budynki, biedny teren, szybkie sylwetki, szare niebo, ścieżki i ogrodzenia.
Młyn jako punkt orientacyjny
Sylwetka skrzydeł utrwala spojrzenie i od razu nadaje tożsamość Montmartre.
Kiepski pierwszy plan
Palisady, ścieżki, ziemia i chaty liczą się tak samo jak pomnik: Van Gogh lubi skromne progi.
Miasto poza kamerą
Paryż jest, ale często sugerowany La Butte pozostaje krawędzią, strefą pośrednią.
Kolor jest poszukiwany
Holenderskie szarości i brązy utrzymują się, ale ochry, błękity i zielenie zaczynają się otwierać.
Malutkie figurki
Ożywiają to miejsce, nie czyniąc z niego sceny imprezowej Młyn pozostaje prawdziwym tematem.
Paradoksalna nowoczesność
Van Gogh maluje stare, aby zrozumieć nowoczesność: to, co znika, odsłania nowe miasto.
Twarzą w twarz
Malowniczy młyn i nowoczesny punkt widokowy
Młyny na Montmartre oferują dwa odczyty: z jednej strony starożytną bryłę budynku, z drugiej widok turystyczny i panoramiczny, który przekształca Butte w paryskie obserwatorium.
Moulin de la Galette
Stary popularny motyw
Van Gogh zachowuje rustykalną stronę miejsca: drewno, taras, podłogę, sylwetki Nie zmienia sceny w genialną piłkę.
Ta trzeźwość ma znaczenie. Utrzymuje związek ze swoimi holenderskimi latami, jednocześnie dopuszczając się paryskiego impresjonizmu.
Instytut Sztuki w Chicago · 1887
Młyn stał się atrakcją
Art Institute of Chicago podkreśla, że niefunkcjonalny Blute-Fin Mill dzięki swojej platformie obserwacyjnej staje się miejscem turystycznym.
Płótno przedstawia zatem podwójny Montmartre: wiejski w swoich pozostałościach, miejski w takim zastosowaniu, jakie już czyni z niego Paryż.
Tabela porównawcza
Główne widoki młynów do porównania
Seria nie jest jednolita: Van Gogh zmienia kadrowanie, odległość i klimat. Właśnie to sprawia, że jest przydatny do śledzenia jego paryskiej transformacji.
| Praca | Data i miejsce | Kolekcja/znak | Która jest różna |
|---|---|---|---|
| Moulin de la Galette | Połowa października 1886, Paryż | Muzeum Kroellera-Müllera, KM 103.198 | Wciąż ciemna paleta, szeroki dotyk, kontrast pomiędzy szarym niebem a tonami czerwono-ochrowymi. |
| Taras i obserwatorium w Moulin de Blute-Fin | Początek 1887, Montmartre | Instytut Sztuki w Chicago, 1926.202 | Młyn staje się belwederem; motyw wiejski przekształca się w nowoczesną atrakcję. |
| Wiatraki Montmartre | 1886, Paryż | Muzeum Artizon, Tokio | Pionowe obramowanie, dominujące niebo, sylwetka młyna i wciąż peryferyjna przestrzeń. |
| Montmartre: młyny i ogrody warzywne | 1886, Paryż | Seria widoków Butte | Stary wiejski Paryż pojawia się poprzez ogrody, płoty, uprawy i delikatne budynki. |
| La Guinguette na Montmartre | 1886, Paryż | Musée d'Orsay, RF 2243 | Popularny wypoczynek wkracza w krajobraz, ale bez wymazywania charakteru nieużytków. |
Galeria
Zobacz wszystkie aspekty starego Montmartre
Aby wzbogacić artykuł i uniknąć powtarzającego się pojedynczego obrazu, oto kilka wersji bliskich motywowi: młyn frontowy, młyn z ogrodami warzywnymi, kamieniołom, tawerna i stara fotografia.
Pionowa sylwetka: Van Gogh nadaje młynowi obecność znaku na paryskim niebie.
Ogrody przypominają nam, że Montmartre nie jest jeszcze całkowicie miejskie: wieś opiera się kawałkom.
Kamieniołomy pokazują Butte rozpoczęte, niestabilne, prawie w ruinie jeszcze przed całkowitą urbanizacją.
Tawerna wprowadza popularne zajęcia rekreacyjne, ale Van Gogh zachowuje suchy, bezpośredni, niemal szorstki akcent.
Atget nadal fotografował stary Montmartre w 1922 roku: płoty, ściany i młyn, które stały się pozostałością.
Obecny Blute-Fin pozwala na powiązanie obrazu z miejscem, nawet jeśli okolica oczywiście się zmieniła.
Prawdziwe zdjęcia & archiwa
Moulin de la Galette i rue Lepic z wyłączeniem malarstwa
Aby lepiej zrozumieć, na co patrzy Van Gogh, musimy na chwilę wyjść z obrazów Te zdjęcia pokazują prawdziwy stary Montmartre: ogrodzenia, wejście na bal, rue Lepic, tył Blute-Fin i pozostałości młyna w tkance miejskiej.
Rue Lepic nie jest jeszcze gładkim obrazem turystycznego Montmartre: młyn wygląda jak stare pozostałości w środku zmieniającej się dzielnicy.
Tył młyna pomaga zrozumieć, dlaczego Van Gogha interesują objętości drewna, płoty i narożniki małego “jolis”.
Sylwetka Blute-Fin nadal dominuje na dachach: dokładnie taki typ pionowego punktu orientacyjnego, który Van Gogh upraszcza w swoich widokach na młyny.
Fotografia przypomina, że młyn jest również miejscem towarzyskim Van Gogh patrzy bardziej na ramy miejsca niż na imprezę.
Zbocze, ciasne fasady i wąska uliczka pokazują, jak bardzo krajobraz namalowany przez Van Gogha stał się gęstszy od czasu ogrodów warzywnych w 1886 roku.
Młyn, wciąż stojący, pełni funkcję pionowego wspomnienia Butte: wiejskiego fragmentu, który stał się zabytkiem miejskim.
Kontekst
Dlaczego Van Gogh tak bardzo wraca do młynów?
Ponieważ wzór jest jednocześnie bliski, rozpoznawalny, sprzedajny i niestabilny Van Gogh może wyjść i malować bez większego ruchu; może też przetestować nowoczesne malarstwo na temacie, który amatorzy natychmiast identyfikują.
Rzeczywista lokalizacja
Stary punkt orientacyjny w nowym mieście
Montmartre to wtedy strona Paryża: ani czysta wieś, ani nowoczesny bulwar To jest dokładnie ten rodzaj miejsca, który lubi Van Gogh, ponieważ pozwala na szczere kontrasty.
Co zmienia w jego malarstwie
Z Nuenen do Paryż
Rok wcześniej Van Gogh nadal malował w ciemnej gamie odziedziczonej po Holandii Na Montmartre poznał impresjonistów, światło Paryża, plakaty, kawiarnie, Seurat, Signac, Toulouse-Lautrec, Bernard Młyny stają się poligonem doświadczalnym: zachowuje surowość rysunku, ale rozluźnia dotyk.
Ruina nie oznacza więc bezruchu Wręcz przeciwnie, to motyw pozwala mu się poruszać: wyraźniejszy, szybszy, swobodniejszy, nie stając się jeszcze słonecznym Van Goghem z Arles.
W sklepie
Powiązane reprodukcje i kolekcje
Sprawdzone linki do produktów i kolekcji faktycznie obecnych w sklepie.
Le Moulin de la Galette - ręcznie malowana reprodukcja według Van Gogha.
Wiatraki Montmartre - pionowa sylwetka i paryskie niebo.
Montmartre: młyny i ogrody warzywne - stara dzielnica przed gęstym miastem.
Montmartre: za Moulin de la Galette - za świąteczną sceną.
Montmartre by Van Gogh: młyny, ulice, ogrody, kamieniołomy i tawerny.
Van Gogh Mills: Montmartre, krajobrazy i powody przejścia.
Źródła
Użyte referencje
Poniższe źródła pozwalają sprawdzić daty, wymiary, zbiory i kontekst prac.
Oficjalne zawiadomienie o Taras i taras widokowy w Moulin de Blute-Fin, początek 1887.
Muzeum Kroellera-MülleraOficjalne zawiadomienie o Moulin de la Galette, połowa października 1886, KM 103.198.
Musée d'OrsayOficjalne zawiadomienie o La Guinguette na Montmartre, 1886, RF 2243.
Wikimedia CommonsDarmowy obraz Wiatraki na Montmartre, Muzeum Artizon.
Prawdziwe zdjęcieDarmowe fotografowanie młyna Blute-Fin na Montmartre.
Atget/karnawałFotografia historyczna Moulin de la Galette na Montmartre, 1922.
Atget/BnFZdjęcie Moulin de la Galette rue Lepic, sierpień 1899.
Archiwum zdjęćWejście na bal Moulin de la Galette, róg rue Lepic.
Często zadawane pytania
Często zadawane pytania
Kilka prostych wskazówek, aby uniknąć pomylenia tytułów i lokalizacji.
Czy Stary Młyn to dokładny tytuł Van Gogha?
Dla Montmartre'u mówimy więcej o Moulin de la Galette, Młyn Blute-Fin lub Wiatraki Montmartre. “Le Vieux Moulin” jest użyteczną formułą, ale może powodować zamieszanie z nią Stary Młyn d'Arles.
Czy Van Gogh dużo malował młyny na Montmartre?
Tak. Muzeum Kroellera-Müllera wskazuje, że poświęca około dwudziestu obrazów i rysunków młynom Montmartre, w pobliżu jego siedziby przy rue Lepic.
Gdzie zobaczyć dużą wersję Moulin de Blute-Fin?
Taras i taras widokowy w Moulin de Blute-Fin na Montmartre jest przechowywany w Art Institute of Chicago.
Dlaczego te obrazy są ważne w ewolucji Van Gogha?
Pokazują jego paryskie przejście: paleta staje się lżejsza, dotyk staje się swobodniejszy, ale projekt nadal zachowuje solidność odziedziczoną po jego holenderskich latach.
Stary młyn, czyli moment, w którym Van Gogh dowiedział się o Paryżu
Młyny Montmartre to nie tylko malownicze otoczenie Dla Van Gogha są one poligonem nauki: bliskim, popularnym motywem, przesiąkniętym historią, umieszczonym dokładnie pomiędzy wsią a miastem To właśnie tam, w tych wciąż stojących ruinach, jego obraz zaczyna oddychać inaczej.
Poznaj Montmartre Van Gogha
0 komentarze