Najlepsze filmy o Van Goghu: od Pialata do Kochający Vincent

Film skupia się na ostatnich miesiącach Vincenta w Auvers-sur-Oise, Nie funkcjonuje jednak jako odliczanie do śmierci Posiłki, podróże, chwile z doktorem Gachetem i jego córką Marguerite, obecność Theo i Jo, tańce i cisze zajmują tyle samo miejsca co malarstwo Ta równość między artystą a jego świtą odbiera Van Goghowi sztuczny przywilej, który często dają mu biopics.

Jacques Dutronc gra przeciwko wizerunkowi wywyższonego malarza Jego Vincent może wydawać się odległy, niezdarny, zabawny lub po prostu nieobecny Dzieło istnieje, ale Pialat unika obowiązkowej sceny, w której na naszych oczach narodziłby się słynny obraz pod koniec objawienia Malarz nie jest ciągle wielki; je, czeka, pragnie, rani i pozwala się obserwować Ta powściągliwość sprawia, że rzadkie napięcia stają się silniejsze.

Film jest długi i celowo eliptyczny W zależności od wersji i plików wskazany czas trwania jest różny: Cannes odwołuje się do wersji 185 minut, podczas gdy obecne wydania są około 158 do 160 minut Ta powolność jest metodą, Zmusza widza do życia w Auvers zamiast konsumować etapy życia.

Rezerwa: film nie jest wstępem edukacyjnym Zakłada, że przyjmuje się niewyjaśnione obszary i drugoplanowe postacie To właśnie czyni go świetnym filmem, a nie ilustrowanym podsumowaniem.

Julian Schnabel, sam malarz, sprzyja fizycznej relacji z motywem Kamera podąża za krokami, chwieje się, podchodzi do rąk, daje się oślepić słońcu lub przeszkadza kolorowym pasem Widz nie tylko obserwuje malarstwo Van Gogha: dzieli niestabilne postrzeganie terenu, materiału i czasu trwania.

Willem Dafoe gra mężczyznę starszego niż Vincent, jednak ta różnica szybko przestaje być w centrum uwagi Jego pusta twarz, spokój i nagłe intensywności budują artystę, który szuka mniejszej sławy niż forma duchowej harmonii z naturą Dafoe otrzymał Puchar Volpiego na Festiwalu Filmowym w Wenecji, a później otrzymał nominację do Oscara.

Film jest szczególnie mocny, gdy pokazuje powtórzenia: chodzenie, wybór punktu widzenia, sadzenie sztalugi, zmaganie się z wiatrem, zaczynanie od nowa Malarstwo staje się znów zajęciem, a nie serią znanych już arcydzieł.

Rezerwat historyczny: jako Kochający Vincent, film przyjmuje alternatywną hipotezę dotyczącą śmiertelnego urazu Schnabel rości sobie prawo do wolności wizji artysty Musimy zatem przyjąć film jako medytację, a nie jako sądową rekonstrukcję.