The Tuilery przez Moneta
Z bardzo wysokiego okna Monet przekształca ogród francuski w nowoczesną scenę: monumentalny pawilon, geometryczne ścieżki, maleńcy spacerowicze i cały Paryż rozciągnięty aż po horyzont.
Zidentyfikuj temat
Pojedynczy obraz czy mała seria?
Monet namalował cztery widoki Tuileries w 1876 roku. Muzeum Marmottan Monet podaje, że są one wykonane z mieszkania Victora Chocqueta, na piątym piętrze budynku 198, rue de Rivoli. Wysokość całkowicie zmienia temat: malarz nie jest wśród spacerowiczów, dominuje w ogrodzie.
Najbardziej znakomita wersja przechowywana jest w muzeum Marmottana Moneta Trzy inne prace uzupełniają zestaw w katalogu raisonne Ogród Tuileries (W402), Tuileries, szkic (W403, Musée d'Orsay) i Widok na Tuileries, szkic (W404).
Historyczny ogród staje się tym samym nowoczesnym laboratorium malarskim Monet łączy regularny układ kwietników z szybkim dotykiem, który rozpuszcza sylwetki, liście i panoramę miejską.
Punkt widzenia
Okno przekształca ogród w żywą mapę Paryża
Pawilon Marsan zamyka lewą krawędź, duży basen okrąża pierwszy plan, a miasto rozwija się w jasnym pasie Między nimi ścieżki organizują cyrkulację włazów i ciał.
Właściwy ogród, widziany od zachodu
Fotografia pokazuje ciągłość pomiędzy basenem, obsadzonymi perspektywami i budynkami Luwru Monet wybiera widok z boku i na wzniesieniu, który zmniejsza te odległości.
Pawilon Marsana
Jego pionowa bryła pełni funkcję architektonicznej krawędzi i nadaje skalę panoramie.
Kwietniki
Ich uporządkowane linie prowadzą oko, nie stając się sztywnym rysunkiem.
Basen
Jego ciemna, niebieskawa krzywa stabilizuje dno kompozycji.
Chodziarze
Pionowe dotknięcia wystarczą, aby oddać tłum i ruch.
Paryska panorama
Miasto to klimatyczny fryz, bardziej odczuwalny niż opisany.
Cztery wersje
To samo okno, cztery decyzje malarskie
Zachowane obrazy nie są zwykłymi duplikatami Pokazują, jak Monet zmienia kadrowanie, gęstość drzew, położenie nieba i stopień ukończenia.
Ogród staje się mozaiką
Masywy zajmują większą część powierzchni Architektura i miasto pozostają obecne, ale zielenie, błękity i ochry najpierw budują sieć kluczy.
Szkic zakłada jego prędkość
Musée d'Orsay opisuje olej na płótnie o wymiarach 50 × 75,5 cm Materiał pozostaje lekki, kształty otwarte, a panorama prawie mglista Na pracy widnieje napis datowany na 75, natomiast w zawiadomieniu umieszcza się go około 1876 roku.
Kadrowanie zacieśnia miasto
Ten szkic sprzyja pędowi pędzla Piony krawędzi i masy roślinne służą jako punkty orientacyjne, podczas gdy spacerowicze są zredukowani do kolorowych znaków.
Najbardziej znakomita wersja
Szczególnie czytelną równowagę znajduje pawilon, basen i linia horyzontu Muzeum podkreśla swoją paletę blond ochry, zieleni, błękitu i różu Całość pracy prezentowana jest na otwarciu artykułu.
Czytaj nowoczesność
Pięć możliwości uczynienia Tuileries nowoczesnym krajobrazem
Tematem nie jest ani romantyczna ruina, ani wyidealizowana sceneria, Jest to współczesna przestrzeń publiczna, obserwowana narzędziami życia miejskiego: mieszkanie, okno, wysokość i cyrkulacja.
Widok z góry
Spojrzenie przyjmuje niemal kartograficzną pozycję, możliwą dzięki nowoczesnemu budynkowi.
Anonimowy tłum
Odwiedzający nie są portretami; składają się na mobilny rytm miasta.
Obecny czas
Monet maluje prawdziwe paryskie popołudnie, bez wydarzeń historycznych i mitologicznych opowieści.
Widoczny klucz
Wibruje liście i zapobiega zamarzaniu uporządkowanego ogrodu.
Możliwe serie
Użycie tego samego wzorca pozwala już na porównanie stanów i rozwiązań.
Rzeczywiste rozszerzenia
Cztery szczegóły ujawniają miasto pod kluczami
Te reframy pochodzą z wersji muzealnej Marmottana Nie zastępują one całego dzieła: pokazują, jak Monet podsumowuje architekturę, basen, tłum i horyzont.
Pawilon staje się niebieskim klifem
Monet nie wyszczególnia każdego okna Fioletowe cienie i jasne piony nadają masie budynku, co kontrastuje z niestabilnością drzew.
Basen organizuje pierwszy plan
Jego niebieska krzywa reaguje na pasma światła naw bocznych Kontury są elastyczne, ale związek między krzywymi i liniami utrzymuje całą kompozycję.
Tłum ze znaków
Kilka dotknięć czerwieni, błękitu, czerni i bieli wystarczy, aby zwiedzający mogli chodzić Ich małość nadaje scenie skalę miejską.
Paryż rozpływa się w powietrzu
Dachy, pomniki i kominki nie są już odizolowanymi obiektami Tworzą żywy pas, gdzie błękit, ochra i szarość przybliżają miasto do nieba.
Kolekcjoner
Victor Chocquet pożycza swoje okno Monetowi
Victor Chocquet autorstwa Renoira, 1876
Portret jest współczesny widokom Tuileries Chocquet wspierał także Cézanne i aktywnie bywał w kręgu impresjonistów.
Mieszkanie staje się tymczasowym warsztatem
Victor Chocquet jest celnikiem o ograniczonych środkach, ale wczesnym i pełnym pasji kolekcjonerem Muzeum Marmottana Moneta wspomina, że regularnie otwierało swoje drzwi artystom i w 1876 roku udostępniło swoje mieszkanie Monetowi.
Adres ma znaczenie tak samo jak model Z piątego piętra 198 rue de Rivoli malarz ma stabilny, osłonięty i panoramiczny widok Może obserwować ten sam ogród, nie pracując w środku tłumu.
Sytuacja ta zapowiada proces, który Monet rozwinie gdzie indziej: wybór konkretnej pozycji, trzymanie kilku płócien w zasięgu i konfrontacja wzoru z wariacjami światła lub kadrowania Ale tutaj całe miasto jest nadal zawarte w jednej szerokiej perspektywie.
Nowoczesność znajduje się nie tylko w tym, co Monet maluje, ale także w tym, skąd patrzy.
Paryż jako laboratorium
Przed i po Tuileries Monet namalował miasto w ruchu
Widoki z 1876 roku znajdują się pomiędzy panoramami miejskimi lat 60. i 70. XIX wieku a dużą okolicą dworca Saint-Lazare przedstawioną w 1877 roku.
Ogród infantek, 1867
Ogród ten, widziany już z Luwru, łączy architekturę, zieloną przestrzeń i tłumy. Rachunek jest bardziej skonstruowany, ale zasada wysokiej panoramy jest na swoim miejscu.
Quai du Louvre, 1867
Piesi, samochody i Sekwana dają pierwszy obraz paryskiego ruchu.
Boulevard des Capucines, 1873-1874
Tłum staje się pionową wibracją uchwyconą z wysokiego okna.
Stacja Saint-Lazare, 1877
Dym, para i szkielet odzwierciedlają bardziej przemysłową nowoczesność, wystawioną w tym samym roku, co widok Tuileries.
Rue Montorgueil, 1878
Flagi i tłumy jeszcze bardziej przekształcają widziane z góry miasto w ruchomą powierzchnię.
Ten sam ogród, inne spojrzenia
Manet opowiada historię firmy; Pissarro bada pory roku
Porównanie Moneta do dwóch współczesnych pozwala uniknąć sprowadzenia Tuileries do prostego motywu dekoracyjnego Ogród może stać się teatrem towarzyskim, klimatyczną panoramą lub ćwiczeniem próbnym.
Społeczeństwo w czołówce
Manet umieszcza widza wśród eleganckich i identyfikuje kilka postaci ze świata kultury Przestrzeń ogrodu prawie znika za ciałami.
Metodyczny powrót do motywu
Od 204 rue de Rivoli Pissarro maluje kilka widoków w zależności od pory roku, czasu i czasu, Jego całość jest bardziej systematyczna niż Moneta w 1876 roku.
Znajdź znaczniki bez szukania dokładnej kopii
Ogród, jego posągi i Luwr pozostają rozpoznawalne, ale plantacje i zastosowania ewoluowały Malarstwo Moneta kondensuje precyzyjny stan Paryża w latach 70. XIX wieku.
Zobacz lub reprodukuj
Znajdź Tuileries i Paryż Moneta
Tuileries - Monet
Odkryj reprodukcję związaną z widokiem na ogród i jego paryską panoramę.
Zobacz pracę →Ogród Tuileries - Monet
Porównaj inną interpretację wzoru w wyborze witryny.
Porównaj formaty →Saint-Germain-l'Auxerrois
Poszerz widok z góry o kolejną paryską panoramę z 1867 roku.
Zobacz tabelę →Kolekcja Claude'a Moneta
Ogrody, stacje, bulwary, Sekwana i duża seria świateł.
Poznaj Monet →Kolekcja impresjonistów
Porównaj Moneta, Pissarro, Renoira, Morisota i ich wizje nowoczesności.
Zobacz ruch →Malarstwo francuskie
Umieszczenie Tuileries w szerszej historii krajobrazu miejskiego.
Odkryj kolekcję →Często zadawane pytania
Tuileries Moneta w 10 odpowiedziach
Kiedy Monet namalował Tuileries?
W 1876 roku zawiadomienie z muzeum Marmottana Moneta datuje jego wersję z tego roku, natomiast Musée d'Orsay umieszcza swój szkic około 1876 roku i wskazuje na napis „Claude Monet 75".
Skąd Monet maluje ogród?
Z piątego piętra mieszkania Victora Chocqueta, przy rue de Rivoli 198 w Paryżu, Ta wysokość wyjaśnia perspektywę zanurzenia.
Ile widoków na Tuileries osiąga Monet?
Do tej kampanii dołączone są cztery obrazy: W401, W402, W403 i W404 w katalogu Wildenstein raisonne.
Gdzie jest wersja główna?
W muzeum Marmottan Monet w Paryżu, numer inwentarzowy 4016 Muzeum opisuje go jako najbardziej znakomitą wersję całości.
Czy Musée d'Orsay ma widok na Tuileries?
Tak, Tuileries; szkic, RF 2705, olej na płótnie o wymiarach 50 × 75,5 cm Instrukcja wskazuje, że obecnie nie jest on wyświetlany.
Jaki pogląd przedstawia się w 1877 roku?
Dzieło pt. Ogród Tuileries wpisana do katalogu trzeciej wystawy impresjonistycznej Wersja Orsaya jest również udokumentowana wśród prac wystawionych w 1877 roku.
Dlaczego te obrazy są nowoczesne?
Ponieważ pokazują współczesną przestrzeń publiczną z budynku miejskiego, wykorzystują widok z lotu ptaka i przekładają tłum na szybkie akcenty, a nie na narrację akademicką.
Kim jest Victor Chocquet?
Celnik i jeden z pierwszych kolekcjonerów impresjonistów i Cézanne'a Pożyczył swoje mieszkanie Monetowi do pracy naprzeciw Tuileries.
Czy Monet maluje Tuileries jak Pissarro?
No Pissarro powrócił do motywu w latach 1898-1899 z rue de Rivoli 204 i stworzył bardziej systematyczny zestaw według pór roku i godzin, W 1876 Monet poszukiwał bardziej zróżnicowanych rozwiązań w grupie czterech poglądów.
Co widzimy po lewej stronie w wersji Marmottana?
Masa pawilonu Marsan Zamyka kompozycję i kontrastuje z rabatami, drzewami i horyzontem wysuniętym w prawo.
0 komentarze