100 słynnych portretów w malarstwie, które mocno się na ciebie gapią

Portret jest jednym z najbardziej bezpośrednich gatunków malarstwa, Pejzaż może nas zaprosić do środka, martwa natura może trzymać nas przed stołem, ale portret chwyta nas za oczy Szukamy osoby, rangi społecznej, emocji, sekretu, czasem małego dąsania, który wyraźnie mówi, że modelka miała lepsze rzeczy do zrobienia tego dnia Od renesansu do sztuki współczesnej portret służy ukazaniu mocy, miłości, pamięci, piękna, kruchości i ludzkiego ego w całym jego bardzo dobrze oświetlonym blasku.

Renesans nadaje portretowi nową głębię Mona Lisa Leonarda da Vinci, Ginevra de' Benci, portrety Rafaela, postacie Van Eycka, Holbeina, Tycjana i Bronzino ustanawiają twarz jako terytorium psychologiczne Model nie jest już tylko imieniem z pięknym strojem: staje się obecnością, która myśli Ręce, oczy, tkaniny, biżuteria i tła mówią tyle, co usta, a czasami usta, dokładnie, nie chcą zakończyć, co wyjaśnia, dlaczego Mona Lisa wciąż pracuje w pełnym wymiarze czasu w zbiorowej wyobraźni.

W XVII wieku Rembrandt, Velazquez, Van Dyck, Rubens, Hals i Vermeer nadali portretowi bardzo różne temperamenty Rembrandt z ogromnym człowieczeństwem wnika w cień i wiek Velazquez obserwuje dwór z potężną inteligencją Van Dyck sprawia, że arystokracja błyszczy, Hals nadaje ruch twarzy, Vermeer zawiesza młodą dziewczynę w świetle tak delikatnym, że prawie waha się przed nią oddychać Dziewczyna z perłowym kolczykiem nie potrzebuje wielkiego wystroju: spojrzenia, skrętu, odrobiny bieli, a pokój nagle staje się cichszy.

XVIII i XIX wiek dodatkowo rozszerzyły grę Wigeusz Le Brun, Gainsborough, Reynolds, David, Ingres, Goya, Manet, Renoir, Sargent, Whistler i Cassatt malują portrety światowe, rodzinne, polityczne czy intymne Niektóre modelki chcą pokazać swoją rangę, inne wydają się zaskoczone, że stały się nieśmiertelne między dwoma spotkaniami Loża Renoira, Aranżacja w kolorze szarym i czarnym n°1 Whistlera, portrety Ingres czy kobiet Maneta pokazują, że portret może być elegancki, społeczny, ironiczny, czuły lub nieco zastraszający w zależności od kąta kapelusza.

Z Van Goghem, Munchem, Klimtem, Modiglianim, Schiele, Picassem czy Matisse'em portret przestaje być musiał przypominać mądrze Wyraża, zniekształca, upraszcza, wydłuża, kolory, zmartwienia, rozświetla W Van Gogh twarz może mieć napięcie burzliwego nieba W Klimcie staje się ozdobną ikoną, prawie żywym klejnotem W Modiglianim staje się ozdobną ikoną, prawie żywym klejnotem W Modiglianim staje się ozdobną ikoną, prawie żywym klejnotem, w Modiglianim jest żywym klejnotem, w dekoracyjnym kształcie aliglianim staje się prawdziwą fotografią

Ten Top faworyzuje portrety zdolne do przenoszenia historii: uniwersalne ikony, intensywne autoportrety, znane modele, stylizacje, które zaznaczyły ruch, postacie światowe, anonimowe twarze, które stały się niezapomniane, Najlepiej znane prace prowadzą, następnie podróż posuwa się w kierunku mniej oczekiwanych, ale bardzo wyrazistych portretów Cel jest prosty ze strony czytelnika: przejść od jednego spojrzenia do drugiego bez wrażenia wypełnienia formy muzealnej, co jest rozsądną, a nawet dość cywilizowaną ambicją.

W dekoracji portret natychmiast przynosi związek Mona Lisa ustanawia tajemnicę, Vermeer przynosi ciszę, złote światło Klimta, życie towarzyskie Renoira, intensywność Van Gogha, melancholijną elegancję Modiglianiego, ludzką głębię Rembrandta Trzeba tylko zaakceptować, że dobry portret może zmienić atmosferę pokoju szybciej niż nowa sofa Malowany wygląd ma tę dziwną uprzejmość: nie mówi, ale tak naprawdę nigdy go nie brakuje.

Znane portrety są popularne, ponieważ łączą w sobie dwa bardzo ludzkie pragnienia: rozpoznać kogoś i odkryć, co wymyka się rozpoznaniu Twarz jest, ale zachowuje margines tajemnicy To właśnie ta rezerwa przywraca oko Bardzo dobry portret nigdy nie mówi wszystkiego Zostawia puste krzesło dla wyobraźni, potem udaje, że nie ma z tym nic wspólnego.