Top 40 · Malarstwo argentyńskie
Xul Solar, Berni i argentyńskie modernizacje u czterdziestu artystów
Buenos Aires, La Boca, awangarda, sztuka społeczna, Nowa figuracja i sceny współczesne.
Malarstwo argentyńskie zostało zbudowane w XIX wieku pomiędzy portretem, malarstwem historycznym i kształceniem europejskim, następnie przyspieszone impresjonizmem, nowoczesnym miastem i awangardą Buenos Aires koncentruje akademie, czasopisma, muzea i pęknięcia; La Boca rozwija specyficzną tożsamość portową; Kordoba i północny zachód odnawiają krajobraz i postać Xul Solar, Pettoruti, Berni, Forner, Le Parc, artyści Nowej Figuracji i sceny współczesne krążą następnie sztukę argentyńską między Ameryką Łacińską a Europą Klasyfikacja łączy w sobie wpływy historyczne, wynalazki plastyczne, znaczenie dzieł, rolę edukacyjną i wpływy międzynarodowe.
Miasto, terytorium, ludzie, percepcja i pamięć.
Sformułować scenę narodową
Od XIX-wiecznych portretów do współczesnych miast
Pueyrredon, Lopez, Sivori, Della Valle i de la Carcova ustanowili trwałe gatunki, instytucje i obrazy społeczeństwa argentyńskiego Około 1900 roku Malharro, Fader i Collivadino przesunęli uwagę na światło, krajobraz i transformację miejską Buenos Aires nie jest już tylko tematem: staje się miejscem, w którym konfrontują się europejskie szkolenia, lokalne doświadczenia i nowi odbiorcy.
Awangardy lat 20
Xul Solar i Pettoruti wymyślają inne mapy świata
Xul Solar konstruuje języki, architektury i kosmologie, które odmawiają rozdziału sztuki od myśli Pettoruti rekonstruuje arlekiny i instrumenty za pomocą planów kubistycznych, podczas gdy Del Prete, Guttero, Forner i Batlle Planas mnożą ścieżki abstrakcji, surrealizmu i materii Argentyńska nowoczesność nie kopiuje Paryża ani Mediolanu: na nowo składa te doświadczenia z Buenos Aires.
Wizerunek i konflikt
Od Berniego po Nową Figurację malarstwo patrzy na społeczeństwo
Berni, Spilimbergo, Bellocq, Castagnino i Alonso sprawiają, że praca, bieda i przemoc polityczna są problemami formalnymi W latach 60. Noé, Maccio i de la Vega odmówili sprzeciwu między abstrakcją a realizmem: fragmenty, potwory, teksty i kwaśne kolory uwidoczniły niestabilne społeczeństwo Ferrari, Dowek i Santoro rozszerzają tę krytyczną zdolność innymi sposobami.
Podstawowe liczby
Top 8 - Xul Solar, Berni i wielcy założyciele
Kosmiczna wizja, sztuka społeczna, port La Boca, kubizm i malarstwo historyczne dają natychmiastową amplitudę argentyńskich nowoczesności.
#1
Xul Solar
Xul Solar wymyśla wiszące miasta, alfabety, języki i kosmologie, w których spotykają się mistycyzm, astrologia i południowoamerykańska nowoczesność Jego miniaturowe akwarele przekształcają malarstwo w system wiedzy poetyckiej.
Przeczytaj wpis Xul Solar Wikipedia
#2
Antonio Berniego
Berni przechodzi od surrealizmu do nowego realizmu, by opowiedzieć historię pracy, biedy i transformacji miast.z Juanito Laguną i Ramoną Montiel odzyskane materiały i popularna narracja stają się pomysłową krytyką społeczeństwa przemysłowego.
Przeczytaj wpis Antonio Berniego w Wikipedii
#3
Benito Quinqueli Martina
Quinquela Martin sprawia, że port La Boca jest teatrem żurawi, statków, dymu i robotników, Jego gruby materiał i ogniste kolory nadają działalności przemysłowej niemal epicką energię.
Przeczytaj wpis w Wikipedii autorstwa Benito Quinqueli Martina
#4
Emilio Pettoruti
Pettoruti wprowadził do Buenos Aires nowoczesność karmioną włoskim kubizmem i futuryzmem Harlekiny, muzycy i okulary rekonstruowane są świetlistymi płaszczyznami, geometrycznymi rytmami i przezroczystymi napięciami.
Przeczytaj wpis w Wikipedii autorstwa Emilio Pettoruti
#5
Raquel Forner
Forner maluje wojnę, wygnanie, katastrofę, a następnie eksplorację kosmosu w rozległych dramatycznych alegoriach Jej postacie kobiece i istoty kosmiczne niosą jasną wizję historii XX wieku.
Przeczytaj wpis Raquel Forner w Wikipedii
#6
Lucio Fontana
Urodzony w Argentynie i trenowany między Rosario i Mediolanem, Fontana dosłownie otwiera powierzchnię dziurami i nacięciami, Jego przestrzenność przekształca płótno w fizyczne miejsce, gdzie światło, gest i rzeczywista przestrzeń stają się nierozłączne.
Przeczytaj wpis Lucio Fontany w Wikipedii
#7
Prilidiano Pueyrredona
Pueyrredon nadaje elitom, wnętrzom i scenom dnia codziennego Buenos Aires precyzyjną prezencję Jego portrety łączą w sobie wyróżnienie społeczne, obserwację psychologiczną i konstrukcję ikonografii narodowej.
Zobacz kolekcję Prilidiano Pueyrredon
#8
Candido Lopeza
Lopez rekonstruuje Wojnę Trójprzymierza w długich panoramach, gdzie armie i krajobrazy są widziane z topograficzną precyzją Jego doświadczenie jako żołnierza nadaje świadectwu niezrównaną formę wizualną.
Zobacz kolekcję Candido LopezOd krajobrazu do awangardy
Stopnie od 9 do 16 - Impresjonizm, miasto i eksperymenty
Światło pampasów i Kordoby spotyka się z przemianami Buenos Aires, następnie abstrakcją i badaniami materialnymi okresu międzywojennego.
#9
Eduardo Sivori
Sivori wprowadza wymagający realizm do portretów, aktów i scen pracy Jego paryskie wykształcenie służy akademizmowi nie tylko bezpośredniej obserwacji argentyńskich realiów społecznych.
Zobacz kolekcję Eduardo Sivori
#10
Martina Malharro
Malharro dostosowuje impresjonistyczny dotyk do równin, drzew i świateł kraju Jego nauczanie i klimatyczne krajobrazy otwierają nowoczesną ścieżkę odrębną od akademickiego naturalizmu.
Zobacz kolekcję Martin Malharro
#11
Fernando Fadera
Fader maluje góry, wioski i pory roku Kordoby obfitym materiałem i żywymi kolorami. Jego poszukiwanie światła nadaje krajobrazowi wnętrza wrażliwą monumentalność, nigdy po prostu opisową.
Zobacz kolekcję Fernando Fader
#12
Pio Collivadino
Collivadino obserwuje porty, place budowy, ulice i przedmieścia, gdy Buenos Aires zmienia skalę Jego malarstwo łączy nowoczesne światło, poczucie architektury i ciągłe zainteresowanie życiem miejskim.
Zobacz kolekcję Pío Collivadino
#13
Roberto Aizenberga
Aizenberg komponuje wieże, opuszczone miasta i ciche postacie z niemal architektoniczną precyzją Jego metafizyczna wyobraźnia przekształca perspektywę w przestrzeń oczekiwania, wygnania i zmartwień.
Przeczytaj wpis w Wikipedii autorstwa Roberto Aizenberga
#14
Alfredo Guttero
Guttero konstruuje nowoczesne postacie i sceny o dużych objętościach, matowych kolorach i osobistej technice zbliżonej do pieczonego gipsu Jego powrót z Europy pobudził awangardę Buenos Aires.
Zobacz kolekcję Alfredo Guttero
#15
Florencio Molina Campos
Molina Campos z humorem, dbałością o szczegóły i natychmiast rozpoznawalnymi sylwetkami obserwuje gauchy, konie i prace estancia.Kalendarze rozprzestrzeniają wizualną pamięć pamp daleko poza muzea.
Przeczytaj wpis w Wikipedii dla Florencio Molina Campos
#16
Miguela Carlosa Victorici
Victorica przekształca portrety, wnętrza i pejzaże w wrażliwe powierzchnie o głębokich tonach Jego nieme malarstwo sprzyja atmosferze, materiałowi i dyskretnej obecności przedmiotów.
Zobacz kolekcję Miguel Carlos VictoricaOkolice, ludzie i surrealizm
Rangi od 17 do 24 - La Boca, muralizm i krytyka społeczna
Portret intymny, pejzaż portowy, popularne ryciny i zaangażowana figuracja pokazują, jak argentyńska nowoczesność pozostaje powiązana z miastem i jego konfliktami.
#17
Eduardo Jonquieresa
Jonquieres buduje rytmy ujęć, linii i kolorów sprzyjających napięciu i równowadze Jego podróż między Buenos Aires a Paryżem stawia argentyńską abstrakcję w trwałej wymianie międzynarodowej.
Przeczytaj wpis w Wikipedii autorstwa Eduardo Jonquieresa
#18
Fortunato Lacamera
Lacâmera maluje okna, stoły, ulice i nabrzeża La Boca w stonowanym i kontemplacyjnym zakresie Daleko od portowego zgiełku Quinquela sprawia, że okolica jest przestrzenią prywatności.
Zobacz kolekcję Fortunato Lacamera
#19
Wiktor Cunsolo
Cunsolo organizuje mosty, domy i nabrzeża o spokojnej geometrii, często spowitej melancholią, Jego miejskie krajobrazy ukazują port jako miejsce pracy, przejścia i oczekiwania.
Zobacz kolekcję Victor Cunsolo
#20
Antonio Segui
Segui zaludnia swoje miasta pośpiesznymi, kapelusznymi i anonimowymi postaciami, złapanymi w ruchy tłumu Jego gryzący rysunek łączy w sobie humor, satyrę społeczną i krytyczny dystans do miejskich automatyzmów.
Przeczytaj wpis w Wikipedii autorstwa Antonio Segui
#21
Gyula Koszyce
Koszyce wprowadza światło, wodę, ruch i materiały przemysłowe do sztuki Madí Jej płaskorzeźby i projekty dla miast hydroprzestrzennych sprawiają, że abstrakcja jest konkretnym programem wyobrażania sobie nowych środowisk życia.
Przeczytaj wpis w Wikipedii dla Gyula Koszyce
#22
Juana Batlle Planasa
Batlle Planas tworzy wyimaginowaną anatomię, znaki i mentalne krajobrazy bliskie surrealizmowi Jego kolaże i obrazy eksplorują nieświadomość, energię i metamorfozę, a nie dosłowną narrację.
Przeczytaj wpis w Wikipedii dla Juan Batlle Planas
#23
Carlosa Alonso
Alonso konfrontuje historię sztuki, przemoc polityczną i pamięć argentyńską w przenikliwym obrazie Jego wyrazisty rysunek demontuje obrazy władzy, nie tracąc przy tym złożoności ciała.
Przeczytaj wpis w Wikipedii Carlosa Alonso
#24
Leona Ferrariego
Ferrari przekształca pisanie, kolaż i malarstwo w narzędzia krytyki wobec wojny, autorytaryzmu i instytucji religijnych Jego nieczytelne kaligrafie czynią piękno nawet przestrzenią konfliktu.
Przeczytaj wpis w Wikipedii dla Leon FerrariPercepcja i nowa figuracja
Rangi od 25 do 32 - Kinetyka, chaos i kultura popularna
Park przenosi pracę w stronę doświadczenia widza; Noah, Maccio i de la Vega odkrywają postać na nowo, podczas gdy Grilo, Minujín i Schvartz otwierają inne relacje ze znakiem i ciałem.
#25
Julio Le Parc
Park buduje światło, ruch i uczestnictwo widzów z prostych i rygorystycznych urządzeń Jego badania kinetyczne przesuwają dzieło z obiektu w stronę doświadczenia percepcyjnego.
Przeczytaj wpis w Wikipedii dla Julio Le Parc
#26
Eduardo Mac Entyre
Mac Entyre rozwija sieci krzywych prześledzonych według precyzyjnych reguł z ruchem Arte Generativo Powtarzanie geometryczne wytwarza drgania optyczne, przezroczystości i odczucia ciągłego wzrostu.
Przeczytaj wpis w Wikipedii autorstwa Eduardo Mac Entyre
#27
Juana Mele’a
Melé broni konkretnej abstrakcji opartej na relacjach kolorów, kształtów ciętych i autonomicznej struktury. Jego prace odmawiają iluzji, aby nadać każdemu elementowi wyraźną materialną obecność.
Przeczytaj wpis Juana Melé w Wikipedii
#28
Marcelo Bonevardiego
Bonevardi konstruuje malowane płaskorzeźby, które przywołują ołtarze, architekturę i przedmioty rytualne bez ich opisu Drewno, płótno i pigmenty nadają jego kompozycjom dotykową głębię między pamięcią południowoamerykańską a nowojorskim modernizmem.
Przeczytaj wpis w Wikipedii autorstwa Marcelo Bonevardiego
#29
Sara Grilo
Grilo nakłada znaki, liczby, graffiti i kolorowe pola niczym ślady skrzyżowanego miasta, Jego abstrakcja utrzymuje napięcie między porządkiem graficznym a nieprzewidywalnym obiegiem.
Przeczytaj wpis Sarah Grilo w Wikipedii
#30
Marta Minujin
Minujin przekształca materace, pomniki, media i tłumy w spektakularne happeningi Jego popowa twórczość wykorzystuje nadmiar i humor, aby partycypacja stała się materiałem artystycznym.
Przeczytaj wpis w Wikipedii autorstwa Marty Minujin
#31
Delilah Puzzovio
Puzzovio zaciera granice między malarstwem, przedmiotem, modą, reklamą i przestrzenią publiczną Jego popowa twórczość przekształca kody pożądania i konsumpcji w ironiczne urządzenia, gdzie artysta staje się również obrazem.
Przeczytaj wpis w Wikipedii dotyczący Dalila Puzzovio
#32
Guillermo Kuitca
Kuitca transponuje mapy, plany teatralne i sieci transportowe na płótno, materace lub abstrakcyjne powierzchnie, Przestrzeń zbiorowa staje się intymnym obrazem ruchu, nieobecności i pamięci.
Przeczytaj wpis Guillermo Kuitca w WikipediiMapy, pamięć i współczesne historie
Stopnie od 33 do 40 - Terytorium, polityka i tożsamość
Kartografia, ekologia, architektura, pop i realizm krytyczny rozszerzają malarstwo na działania publiczne, nie tracąc przy tym specyficznej siły obrazu.
#33
Pereza Celisa
Pérez Celis organizuje monumentalne znaki, kolorowe pola i tekstury niczym pozostałości starożytnego pisma. Jego obrazy i interwencje publiczne nadają abstrakcji natychmiast czytelną skalę architektoniczną.
Przeczytaj wpis w Wikipedii dotyczący Péreza Celisa
#34
Carlosa Regazzoniego
Regazzoni odzyskuje arkusze, szyny i odpady kolejowe, aby tworzyć postacie, maszyny i obrazy załadowane materiałem Jego warsztat staje się totalnym światem, w którym historia przemysłu odżywia osobistą mitologię.
Przeczytaj wpis w Wikipedii autorstwa Carlosa Regazzoniego
#35
Clorindo Testa
Testa prowadzi jednocześnie brutalistyczną architekturę, malarstwo i rysunek Jego prace wizualne podejmują plany, ciała i znaki miejskie w ironicznym języku, w którym skonstruowana przestrzeń i wyobraźnia reagują na siebie.
Przeczytaj wpis Clorindo Testa Wikipedia
#36
Norah Borges
Borges konstruuje spokojne postacie, ogrody i sceny rodzinne o wyraźnych formach bliskich ultraizmowi Jej twórczość wykracza poza status siostry pisarki i potwierdza autonomiczną poetycką nowoczesność.
Przeczytaj wpis w Wikipedii dotyczący Norah Borges
#37
Vivian Suter
Suter pozwala deszczowi, błotu, liśćom i wilgoci przekształcić swoje duże płótna w swoim subtropikalnym ogrodzie Wisząc swobodnie, tworzą obrazowe środowisko, w którym natura i warsztat działają razem.
Przeczytaj wpis Vivian Suter w Wikipedii
#38
Delia Cancela
Cancela łączy malarstwo, kolaż, ubiór i performance, aby zdekonstruować role płciowe. Jego popowy język uznaje modę za przestrzeń krytyczną i wizualną.
Przeczytaj wpis Delii Canceli w Wikipedii
#39
Anioł Della Valle
Della Valle maluje jeźdźców, równiny i epizody historyczne w szeroko zakrojonym języku akademickim Jego obrazy przyczyniają się do budowy tożsamości narodowej, a także wymagają krytycznej lektury jego opowiadań.
Zobacz kolekcję Angel Della Valle
#40
Ernesto de la Carcova
De la Carcova łączy akademicką wirtuozerię i społeczne potępienie w emblematycznych kompozycjach Malarz, reżyser i pedagog, trwale konstruuje argentyńskie instytucje artystyczne.
Zobacz kolekcję Ernesto de la CarcovaŹródła i rozszerzenia
Porównaj prace w kolekcjach publicznych
Punkty odniesienia zostały sprawdzone z instytucjami, które zachowują główne kompleksy Museo Nacional de Bellas Artes dokumentuje XIX wiek, awangardy i Berni; MALBA podąża za nowoczesnością Ameryki Łacińskiej; muzea Xul Solar i Quinquela Martin pogłębiają dwa istotne ogniska; Fundacion Forner-Bigatti zachowuje dziedzictwo Fornera i Bigattiego.
Argentyńska nowoczesność rozwija się raczej poprzez kolizje niż sukcesję
Historia portret i malarstwo znaleziono instytucje; Malharro i Fader uwalniają światło; La Boca daje port przeciwstawne języki, od energii Quinquela do ciszy Lacâmera. Xul Solar i Pettoruti następnie otworzyć obraz do systemu, kubizm i wyobraźnia.
Berni przekształca materiały miasta w krytykę społeczną, Le Parc porusza wzrok, Nowa Figuracja akceptuje chaos, a współcześni artyści rozszerzają malarstwo w stronę mapy, ekologii, mody czy akcji politycznej Ta Top 40 zaprasza nas do porównania tych pęknięć jako części otwartej historii.
0 komentarze