100 znanych obrazów, które opowiadają historię Paula Cézanne'a

Cézanne należy do pokolenia postimpresjonistów, ale nie tylko dodaje kolor po Monecie Chce utrzymać sensację i strukturę razem: światło, tak, ale z objętościami, które nie zapadają się, gdy tylko przeminie chmura Jego malarstwo postępuje w płaszczyznach, ukośnych dotknięciach, kolorowych masach i cierpliwych poprawkach Rozumiemy, dlaczego Picasso i Matisse patrzą na to jako na główny punkt wyjścia: Cézanne nie łamie jeszcze kształtu, ale bardzo wyraźnie pokazuje, gdzie nacisnąć.

Martwe natury są jednym z jego wielkich laboratoriów Jabłka, gruszki, kompotiery, butelki, obrusy, zasłony i dzbanki stają się bardzo poważnymi aktorami Nic tak naprawdę nie jest wyrównane jak na fotografii, i to jest właśnie geniusz sprawy: stół pochyla się, owoce ważą, kontury wahają się, przestrzeń jest odbudowana na naszych oczach Jabłko Cézanne to nie tylko owoc To mała pomarańczowa planeta, która odmawia dekoracyjnego lenistwa.

Montagne Sainte-Victoire tworzy inne duże terytorium Cézanne'a Bierze je z kilku punktów widokowych, w Bellevue, Bibémus, Lauves, Valcros lub w pobliżu Chateau Noir. Wzorzec może się powtarzać; w domu staje się metodą. Każda wersja testuje inny związek między niebem, skałą, sosnami, domami, drogą i kolorowymi planami.Góra to nie tylko prowansalski krajobraz: to architektura wrażeń, z wystarczającą ilością spokoju, aby utrzymać ścianę i wystarczającym napięciem, aby obudzić oko.

Les Baigneurs i Les Grandes Baigneuses pokazują bardziej monumentalną Cézanne Ciała nie szukają doczesnego wdzięku Renoira ani akademickiego wykończenia dobrze czesanego Salonu Stają się mszami, łukami, trójkątami, rytmami w krajobrazie Czasami jest dziwnie, czasem potężnie, często bardziej nowocześnie niż przyjemnie Cézanne chce zorganizować ludzką postać, organizując górę lub wytwórcę kompotu. Kąpiący się nie zawsze wydają się zrelaksowani, ale malarstwo nie zawsze ciężko pracuje.

Portrety dają kolejną miarę jego uporu Madame Cézanne, Ambroise Vollard, Chłopiec w czerwonej kamizelce, autoportrety, Wujek Dominique czy Louis-Auguste Cézanne niekoniecznie starają się uwieść Ustanawiają gęstą, zbudowaną, niemal cichą obecność Twarze wydają się pozowane jak bryły, ale nigdy nie są opróżnione z życia Cézanne niewiele schlebia; obserwuje, krzepnie, pozwala modelowi stać się ludzką architekturą Nie jest doczesna, ale diabelsko solidna.

L'Estaque, Gardanne, Auvers, Pontoise, Jas de Bouffan, Bibémus i Château Noir również opowiadają historię jego związku z tym miejscem.Cézanne nie maluje Prowansji jak słonecznej broszury z obowiązkową lawendą. Szuka planów, dróg, dachów, drzew, kamieniołomów, zwartych domów i mas, które trzymają.Jego krajobrazy mogą być jasne, ale pozostają zbudowane.Słońce nie jest lakierem: jest materiałem, z którego buduje obraz.

Jego historyczne znaczenie wynika z tego napięcia między wiernością motywowi a swobodą konstrukcji Impresjoniści uwolnili to uczucie; Cézanne pyta następnie, jak utrzymać to wrażenie bez utraty formy Kubizm znajdzie tam wówczas ogromną wskazówkę Picasso i Braque nie tylko skopiowali Cézanne'a, ale zrozumieli jego lekcję: obraz może pokazać świat jako coś, co oko rekonstruuje, a nie tylko jako bardzo mądre okno.

Ten Top zaczyna się od najbardziej znanych ikon, następnie rozszerza się w kierunku serii, wariantów i wzorów, które pokazują prawdziwą skalę Cézanne'a Nie należy czytać tej listy jako kolejki jabłek, gór i zdyscyplinowanych kąpiących się Jest to raczej spacer w myśli obrazkowej: każdy obraz dodaje sposób układania koloru, utrzymywania przestrzeni, sprawiania, że owoc, droga lub twarz mówią bez proszenia ich o ciekawe zachowanie.