Analiza
Lektura reprodukcji malarstwa olejnego
W centrum kobieta siedzi obrócona w trzech czwartych, z nagim małym dzieckiem przytulonym do niej. Ma na sobie niebieską suknię zapiętą na piersi broszką, z czerwonymi rękawami widocznymi przy nadgarstkach. Złotożółty płaszcz spływa z jej ramienia i rozkłada się na kolanach w obszernych fałdach, które porządkują dolną połowę kompozycji.
Wymiana ta kryje się w niczym: mały czerwony kwiat, który kobieta trzyma, a dziecko usiłuje schwycić obiema rękami. Gest zawiesza czas i służy jako oś sceny. Na dole po prawej przezroczysty wazon zawiera inne kwiaty, dyskretny drugi plan kwiatowy.
Za parą dwa okna z podwójnymi arkadami ramują krajobraz ostrych gór skąpanych w niebieskawej poświacie. Głębia uzyskana jest dzięki następstwu planów — wnętrze, zawieszenie, skała, niebo — oraz stopniowemu spadkowi nasycenia. Skóra twarzy, oddana w beżu i różu z delikatnymi cieniami, łapie światło padające z lewej.
Sieć drobnych spękań, która przebiega po powierzchni, świadczy o wieku oryginalnego panelu. W tej wersji olejnej na płótnie spękania te zostały odtworzone, by zachować autentyczność materii malarskiej.
Kontekst
Intymna madonna w pracowni Leonarda
To płótno należy do serii madonn, które Leonardo da Vinci tworzył u progu XVI wieku, po osiedleniu się we Florencji, a potem w Mediolanie. Wpisuje się w długą tradycję renesansu włoskiego: przedstawiania matki i dziecka jako zbliżonego portretu, w którym święta ikona staje się sceną codzienną.
Dzieło jest przechowywane w Alte Pinakothek w Monachium, jednej z wielkich niemieckich kolekcji malarstwa dawnego. Jest regularnie porównywana z Madonną Litta i Madonną Benois, innymi madonnami Leonarda, w których dziecko i matka zajmują wnętrze otwarte na krajobraz.
Intymność sceny, uwaga poświęcona palcom dziecka, delikatność draperii i skromność kwiatowej dekoracji odróżniają tę madonnę od bardziej monumentalnych kompozycji, takich jak Pokłon Trzech Króli czy Ostatnia Wieczerza. Leonardo jawi się tu jako malarz więzi między dwiema postaciami, a nie jako malarz ceremonii.
Styl
Pędzel, sfumato i modelunek ciał
Leonardo stosuje tu swoje ulubione receptury: sfumato na twarzach, modelunek w półtonach dla ciała, kontury stapiane, a nie podkreślane. Twarze wyłaniają się z gry beżu, różu i brązowawego cienia, bez mocnego rysu. Światło się przesuwa, a nie uderza.
Draperie natomiast kontrastują swoją architekturą: złoty żółty łamie się w ostrych załamaniach, błękit sukni pozostaje gładki i chłonny. To przeciwstawienie zatartego ciała i zbudowanych tkanin charakteryzuje manierę Leonarda, odziedziczoną po szkole florenckiej i kontynuowaną w Mediolanie.
Okna z podwójnymi arkadami, powraczający motyw u mistrza, otwierają obraz w stronę skalistego krajobrazu opracowanego w kolejnych, atmosferycznych planach. Technika olejna, wówczas jeszcze młoda, pozwala na te cienkie laserunki i przejścia, których tempera nie wspiera równie długo.
Materia
Reprodukcja olejna na płótnie: materia i relief
Ta reprodukcja jest malowana olejem, w kolejnych warstwach, na płótnie lnianym. Materia malarska pozostaje czytelna: impasty w kwiatach i broszce, cienkie laserunki w ciałach i niebie, delikatne przejścia między błękitem, fioletem, zielenią i bielą w krajobrazie.
Ciemne kontury, będące znakiem rozpoznawczym maniery Leonarda, oddane są z kontrolowaną ostrością. Krawędzie pędzla pozostają widoczne na draperiach i w oknie, nadając powierzchni wibrację zbliżoną do włoskiego wzoru.
Olej pozwala również na odtworzenie spękań powierzchniowych, tej drobnej sieci, która znaczy stare dzieła i którą staramy się zachować, by reprodukcja zachowała charakter malarstwa, a nie druku.
Reprodukcja jest wykonywana na płótnie i wysyłana zwinięta, bez ramy, w celu ułatwienia transportu i ostatecznej instalacji.
Pytania praktyczne
Jak wykonywana jest ta reprodukcja?
Jest malowana olejem na płótnie lnianym, w nakładających się warstwach, przez malarzy, którzy odtwarzają kreska po kresce kompozycję i paletę Leonarda da Vinci. Materia malarska zachowuje swój relief i pierwotne przejścia.
Czy płótno jest gotowe do zawieszenia?
Reprodukcja jest dostarczana zwinięta, w ochronnym tubie. Do Państwa należy naciągnięcie jej na blejtram, a następnie zawieszenie zgodnie z Państwa projektem ściennym. Żadne zawieszenie nie jest wliczone.
Czy spękania oryginału są zachowane?
Tak. Drobna sieć spękań przebiegająca po powierzchni oryginalnego panelu jest odtwarzana, by zachować malarski charakter i widoczną dawność dzieła.
Jakie wnętrze najlepiej wyeksponuje tę madonnę?
Ciche, dobrze oświetlone światłem pośrednim pomieszczenie, na wysokości oczu. Jasne ściany i surowe tkaniny podkreślają złociste żółcienie płaszcza i głęboki błękit sukni.
Ile czasu zajmuje wykonanie reprodukcji?
Każde płótno jest malowane ręcznie, co zajmuje kilka tygodni w zależności od wybranego rozmiaru i obciążenia pracowni. Orientacyjny termin jest podawany po złożeniu zamówienia.
Czy mogę zamówić inny format?
Kilka rozmiarów jest oferowanych w selektorze formatu znajdującym się pod głównym przyciskiem na stronie produktu. Można tam wybrać wymiar odpowiadający Państwa ścianie.
