1757 -1825 · Sankt Petersburg pomiędzy uczuciem a elegancją

Wymarzony wygląd, wrażliwe ogrody i delikatne tkaniny sprawiają, że Władimir Borovikovsky jest wielkim portrecistą rosyjskiego uczucia.

Władimir Łukicz Borowikowski urodził się w 1757 roku w Myrhorodzie, na terenie dzisiejszej Ukrainy, a zmarł w Sankt Petersburgu w 1825 roku Pochodząc z rodziny kozaków i malarzy ikon, służył najpierw w wojsku podczas wykonywania malarstwa religijnego i portretu, W 1787 roku odznaczenia wykonane za przejście Katarzyny II przyciągnęły uwagę dworu i zachęciły go do osiedlenia się w Sankt Petersburgu, tam otrzymał rady od Dmitrija Lewickiego i Johanna Baptysty Lampiego Starszego, których szlachetność pozy, supple światła i dopracowania materiałów, które zachował Borovikovsky szybko stał się jednym z najbardziej poszukiwanych wówczas Aleksandra II portretu łączy oficjalne ramy neoklasycyzmu z nową wrażliwością sentymentalizmu Portret Marii Lopoukhiny namalowany w 1797 roku jest jego emblematycznym obrazem Młoda kobieta pochyla się naturalnie w parku, w pobliżu róż i uszu; niebieski, liliowy, zielony i biały łączą jej marzycielski nastrój z otaczającą naturą Krajobraz nie stanowi już prostej oprawy: staje się psychologicznym echem modelu W swoich portretach męskich, cesarskich lub kościelnych Borovikovsky, przeciwnie, wie, jak wzmocnić godność poprzez kolumnę, mundur, książkę lub odznakę Wręcz przeciwnie, maluje miniaturowe portrety i regularnie powraca do Member. następnie doradca Akademii Cesarskiej, wyszkolił kilku artystów, prowadząc coraz bardziej duchowe życie, Jego najlepsze obrazy godzą podobieństwo, rangę społeczną i tę intymną wibrację, która zapowiada rosyjski romantyzm, Wybór "Władimir Borowikowski" szczególnie porównuje Portret Marii Łopuchiny Jego czytanie sprzyja atmosferze.

Borovikovsky czyni krajobraz powiernikiem portretu: kwiat, niebo i liście rozciągają to, co tylko sugeruje twarz.