1771 -1844 · Rzym i wielkie malarstwo neoklasyczne

Gesty rzeźbiarskie, starożytna architektura i napięcia polityczne czynią Vincenzo Camucciniego wielkim malarzem historycznym neoklasycznego Rzymu.

Vincenzo Camuccini urodził się w Rzymie w 1771 roku i zmarł tam w 1844 roku Syn kopisty Pietro Camucciniego, nauczył się czerpać od mistrzów renesansu w bardzo młodym wieku i trenował u Domenico Corviego W czasie, gdy Rzym stał się międzynarodowym centrum neoklasycyzmu, zbudował obraz oparty na jasności rysunku, znajomości starożytności i dramaturgii gestu Śmierć Cezara, podjęta pod koniec lat 1790 i zakończona na początku 19 wieku, ugruntował swoją reputację w przestrzeni Senatu spiskowcy zbiegają się na Cezarze, każdy szuka w przestrzeni. zamieszanie prawdziwej walki wręcz Układa bohaterów niczym żywy fryz, w kolejności przypominającej Rafaela, Poussina i Dawida, nadając odcinkowi współczesną pilność Namalował też Śmierć Wirginii, główne tematy religijne i liczne portrety, w tym Piusa VII i przechodzących przez Rzym osobistości europejskich Jego działalność instytucjonalna jest znaczna: książę Akademii Saint-Luc, inspektor malarstwa publicznego, konserwator i doradca, uczestniczył w ochronie i organizacji dziedzictwa rzymskiego po przewrotach napoleońskich, znakomity projektant, swoje wielkie kompozycje przygotowywał poprzez wielokrotne studia figury, a także przyczynia się do grawerowanego rozpowszechniania jego modeli, Jego sztuka ucieleśnia przejście między klasycznym ideałem XVIII wieku a wrażliwością historyczną XIX wieku Wybór "Vincenzo Camuccini" szczególnie porównuje Śmierć Cezara Jego lektura sprzyja atmosferze.

Camuccini przekształca historię w teatr moralny: architektura porządkuje scenę, a gest ujawnia ludzką decyzję.