1805 -1881 · Angielski romantyzm i wizjonerski krajobraz

Świetliste sady, głębokie księżyce i żyzne tereny wiejskie nadają krajobrazom Samuela Palmera intensywność poetyckiej i duchowej wizji.

Samuel Palmer urodził się w Londynie w 1805 roku i zmarł w Redhill w 1881 roku Wcześnie wystawiał w Royal Academy jako nastolatek i wkrótce odkrył dzieło Williama Blake'a, którego wolność wyobraźni stała się decydująca Od 1826 roku osiadł w Shoreham w hrabstwie Kent i pracował z kręgiem Starożytnych Pola, drzewa, pasterze, zbiory i dzwonnice tego okresu nie tylko opisywały wieś: przekształciły ją w zamknięty, obfity i niemal święty świat Magiczna jabłoń należy do tej wyobraźni, sękata wolność zajmuje przestrzeń jako żywa obecność, podczas gdy światło łączy liście, owoce i głębię w jednym pniu rysunek, atrament, akwarela, tempera i czasem olej z wielką swobodą Po latach Shorehama jego styl stał się bardziej naturalistyczny i bardziej odpowiadał na rynek krajobrazowy Jego miesiąc miodowy we Włoszech od 1837 do 1839 poszerzył swój repertuar dolin, architektury i świateł śródziemnomorskich Opracował także ważne dzieło jako rytownik, szczególnie wokół Eglogues Wergiliusza, Długo mniej podziwiany niż jego młodzieńcze krajobrazy, jego późne prace zachowują jednak tę samą ambicję: uczynić widzialny świat progiem doświadczenia wnętrza Odkryty na nowo w XX wieku Palmer jest obecnie jedną z wielkich postaci brytyjskiego romantyzmu Tam wybór "Samuel Palmer" w szczególności porównuje The Magic Apple Tree Jego lektura faworyzuje figury.

Palmer nie maluje zwykłego sadu: każdą gałąź, księżyc i żniwa czyni znakiem wewnętrznej natury.