1629 -po 1684 · Rotterdam, Delft i Amsterdam

Słoneczne dziedzińce, wyrównane drzwi i gesty domowe czynią Pietera de Hoocha mistrzem zamieszkałej przestrzeni w holenderskim Złotym Wieku.

Pieter de Hooch urodził się w Rotterdamie w 1629 roku i zmarł po 1684 roku w nieznanych okolicznościach Syn murarza i położnej, podobno był szkolony przez Nicolaesa Berchema Jego pierwsze sceny przedstawiają żołnierzy, pijących i stajnie w ciemnych wnętrzach Zainstalowany w Delft, wszedł do cechu Saint-Luc w 1655 roku i rozwinął język, który uczyniłby jego reputację Dziedziniec, przejście, pokój, ulica i ogród są połączone otwartymi drzwiami i osiami perspektywy Światło nie tylko oświetla gesty: łączy przestrzenie i nadaje wartość zwykłym gestom Dziedziniec, przejście, pokój, otwarty, ulica i ogród są połączone ze sobą równowaga architektonicznej precyzji i powściągliwej czułości Kobieta z dzieckiem w spiżarni i Matka odwszawiająca dziecko pokazują opiekę domową jako czynność godną uwagi Gracze w karty w bogatym wnętrzu zwiastują okres amsterdamski, gdzie De Hooch malował większe domy, bardziej luksusowe tkaniny i ciemniejszą paletę Jego praca dialogi z tą Vermeera, działającego w tym samym czasie w Delft, ale De Hooch wyróżnia się pomnażaniem progów i niemal dotykową konstrukcją architektury W domu dom nigdy nie jest prostą oprawą: porządkuje relacje między pracą, rodziną, towarzyskością i poglądami Selekcja "Pieter de Hooch" w szczególności porównuje Dwór domu w Delft i Kobietę z Dzieckiem w spiżarni Jego lektura sprzyja kompozycji.

De Hooch maluje światło jako ścieżkę: przechodzi przez drzwi, dotyka płytek, łączy się z postacią i przekształca dom we wrażliwy porządek relacji międzyludzkich.