1758 -1823 · Cluny, Dijon, Rzym i Paryż

Aksamitne cienie, kredowe ciała i nocne alegorie dają Pierre-Paulowi Prud'honowi wyjątkowe miejsce pomiędzy neoklasycznym wdziękiem a romantycznym snem.

Pierre-Paul Prud'hon urodził się w Cluny w 1758 roku i zmarł w Paryżu w 1823 roku Wyszkolony w Dijon następnie odżywiony pobytem we Włoszech podziwiał Antiquity, Raphael, Leonardo da Vinci i Correggio bez przyjęcia liniowej twardości Dawida Jego malarstwo przeciwnie, sprzyja fragmentom jasnych, elastycznych form i atmosfery snów Jego nagie studia, często wykonywane czarnym kamieniem i białą kredą na niebieskim papierze, konstruują ciało poprzez tarcie, kredowanie i odbicia Jego nagie studia, często wykonywane z czarnego kamienia i białej kredy konstruują na niebieskim papierze kredą, konstruują jego wykonane odbicia. Salon z 1808 roku, przekształca ideę moralną w nocny pościg, Zwłoki leżą na pierwszym planie, podczas gdy Zbrodnia ucieka pod nieprzejednanym światłem niebiańskich mocy Apollo i Dziewięć Muz wprowadza bardziej dekoracyjny wdzięk; Diane błagająca Jowisza łączy idealną nagość i powściągliwy ruch Portrety, zwłaszcza Georgesa Anthony'ego, ukazują bardziej intymną obecność, wzorowaną na tętniącej życiem ciemności Blisko dworu cesarskiego i współpracownika Constance Mayer, Prud'hon mimo wszystko pozostaje niezależny od szkół jego portrety, zwłaszcza Georgesa Anthony'a, ujawniają bardziej intymną obecność, wzorowaną w żywej ciemności Constassic-in'a, a czułego współpracownika „w szczególności porównuje Sprawiedliwość i Boską Zemstę ścigającą Zbrodnię oraz Apolla i Dziewięć Muz na górze Parnas. Jego lektura faworyzuje postacie.

Prud'hon rysuje światłem: kreda unosi skórę z błękitu, cień łagodzi kontur, a alegoria staje się niemal nocnym wzrokiem.