Od klasycznej alegorii do nowoczesnej na zewnątrz · Światło, żniwa i wypoczynek

Zbiory, lasy, plaże, spacery i festiwale przesilenia pokazują lato jako sezon pracy, obfitości, pożądania i długie światła.

Lato ma mniej unikalny kolor niż reżim światła Wysokie słońce skraca cienie, liście stają się gęste, a pola osiągają dojrzałość W sztuce starożytnej pora roku często przybiera formę alegorii: Ceres, korona pszenicy, sierp i róg obfitości podsumowują płodność i zbiory Maella, Prud'hon, Lancret i Teniers umieszczają w ten sposób lato w dekoracyjnych cyklach przeznaczonych do pałaców lub salonów W XIX wieku zbiory stały się również obserwacją społeczną Bouguereau, Daubigny, Gainsborough, Lorens Frølich i Lopolda Roberta pokazują ciała w pracy, W zbiorach również ciała, rytmy 1. Théodore Rousseau obserwuje wczesny letni poranek w Fontainebleau; Krøyer śledzi wieczór na plaży Skagen; Steer maluje Cowesa i McCubbina podczas australijskiego wieczoru W XX wieku Utrillo, Beckmann i Valadon przekształcili spacery, pary lub nagość w nowoczesne doświadczenie sezonu W XX wieku Utrillo, Beckmann i Valadon przelatują zatem pola, morze, miasto i las, aby zaoferować kilka intensywności: aktywne ciepło, zacieniony odpoczynek, nocną imprezę lub jasny horyzont. Wybór zatem przecina pola, morze, miasto i las, aby zaoferować kilka przychylności: aktywny upał lub cieńSkusc letnia letnia letnia letnia letnia letnia letnia letnia letnia letnia letnia letnia letnia letnia lektura.

Malowane lato jest rozpoznawane mniej przez kalendarz niż przez gęstość liści, długość dnia i czas, kiedy praca i wypoczynek zajmują ten sam krajobraz.