1862 -1942 · Ufa, Moskwa i malarstwo rosyjskie

Duchowe pejzaże, wewnętrzna cisza i portrety ostrej energii definiują głęboko rosyjską twórczość Michaiła Niestierowa.

Michaił Niestierow urodził się w Ufie w 1862 roku, zmarł w Moskwie w 1942 roku Wyszkolony w Moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury, zbliżył się do Pogotowia, rozwijając bardziej kontemplacyjną ścieżkę Wizja Młodego Bartłomieja, namalowana w latach 1889 -1890 i nabyta przez Pawła Tretiakowa, otwiera cykl poświęcony św. Sergiuszowi z Radoneża: jesienny pejzaż, mała postać i wygląd mnicha jednoczą rosyjską naturę i doświadczenie duchowe Niestierow kontynuuje te badania chętnie w kompozycjach religijnych i symbolicznych, lirycznych pejzażach i wielkich dekoracji kościelnych, szczególnie w Kijowie zajął centralne miejsce. Po rewolucji. naukowcy, artyści i myśliciele, których intensywność intelektualna wydaje mu się widoczna w ich gestach Portret Iwana Pawłowa z 1935 roku jest drugim, który poświęca fizjologowi Pawłow, siedzący z profilu przy swoim stole, niemal uderza pięściami w tacę, podczas gdy okno otwiera się na jego ogród laboratoryjny, Według zeznań opublikowanych przez Galerię Trietiakowską, Nesterow szukał właśnie tego żywego i przekonującego gestu, który ożywił rozmowę uczonego Portret staje się w ten sposób symbolem badań i twórczej energii, a nie oficjalnym wizerunkiem, Ta zdolność do łączenia osobowości, przestrzeni i krajobrazu przebiega przez całą opublikowaną karierę malarza. Portret staje się w ten sposób raczej symbolem twórczej przestrzeni badań. Niestierow" w szczególności porównuje Portret Iwana Pawłowa. Jego lektura faworyzuje postacie.

Niestierow maluje umysł poprzez gest i krajobraz: wyciągnięta ręka, ścieżka lub okno stają się widocznymi znakami życia wewnętrznego.