1725 -1805 · Tournus, Lyon, Paryż i Włochy

Widoczne łzy, dramaty rodzinne i wrażliwe portrety czynią Greuze'a wielkim reżyserem uczuć moralnych w epoce oświecenia.

Jean-Baptiste Greuze urodził się w Tournus w 1725 roku i najpierw kształcił się w Lyonie przed przeprowadzką do Paryża Dał się poznać na Salonie 1755 roku ze scenami rodzajowymi, gdzie gesty, spojrzenia i wyrażenia opowiadają natychmiast zrozumiałą historię Podróż do Włoch wzbogaciła jego repertuar, ale jego nieruchomości pozostały współczesną rodziną Wiejska Akordea, przedstawiona w 1761 roku, przynosi tę ambicję na szczyt Wokół umowy małżeńskiej ojciec, córka, przyszły mąż, matka, siostry i notariusz tworzą teatr sprzecznych uczuć Wokół umowy małżeńskiej ojciec, córka, przyszły mąż, matka, siostry i siostra, a wokół niej przedstawiona umowa, małżeństwo, córka, 1. potrzebujesz tekstu Diderot podziwia tę moralną moc malarstwa, zdolną, według niego, do poruszania się i pouczania Greuze rozwija wtedy wielkie domowe opowieści o synowskiej pobożności, ojcowskim autorytecie, niewdzięczności i pojednaniu Synowska pobożność ukazuje rodzinę skupioną wokół starca: troska o ciało, bliskość pokoleń i uważne gesty budują uwidocznioną cnotę Obok tych grup izolowane młode dziewczyny stają się jednym z jego najbardziej poszukiwanych motywów Obok tych grup, izolowane młode dziewczyny stają się jednym z jego najbardziej poszukiwanych motywów, Obok tych grup najbardziej poszukiwany obraz rozdrobniony, niejednoznaczny może być pojemnik, a najbardziej rozdrobnione, a. dorosły, nie sprowadzając się do jednej interpretacji W Młodej dziewczynie, która opłakuje swojego martwego ptaka, małe nieobecne lub nieożywione zwierzę koncentruje smutek i pozwala malarzowi na eksponowanie łez, skóry, włosów i tkanin Greuze jest także niezwykłym portrecistą, precyzyjnym, nie będąc zimnym Jego pragnienie uznania za malarza historii, jednak spowodowało kryzys z Akademią: przyjęty dopiero w 1769 roku jako malarz gatunkowy, na długi czas odszedł od oficjalnego Salonu Rewolucja zdenerwowała wówczas jego klientelę, a ostatnie lata były trudne.Zmarły w Luwrze w 1805 roku Greuze pozostawił dzieło, które wciąż kwestionuje związek między teatrem moralnym, a szczerym. Wybór "Jean-Baptiste Greuze" w szczególności porównuje L'Accordée de village i La Piété filial. Jego lektura sprzyja światłu.

Greuze organizuje obraz jako scenę, w której każda ręka i każda łza przemawia; uczucie staje się prawdziwym tematem historii.