1796 -1875 · Paryż, Włochy, Ville-d'Avray i Barbizon

Srebrne światło, studia nad motywem i wspomnienia poetyckie sprawiają, że Camille Corot jest istotnym ogniwem łączącym klasyczny krajobraz z nowoczesnością.

Jean-Baptiste Camille Corot urodził się w Paryżu w 1796 roku w rodzinie handlarzy, Po początkowej orientacji na handel, uzyskał od rodziców możliwość poświęcenia się malarstwu, Trenował z Achille-Etna Michallon następnie z Jean-Victor Bertin, spadkobiercy historycznego krajobrazu, ale bardzo wcześnie wybrał pracę bezpośrednio przed naturą, Jego pierwszy pobyt we Włoszech, od 1825 do 1828, był decydujący Jego pierwszy pobyt we Włoszech, od 1825 do 1828, był zdecydowany Rzym, Narni, Tivoli i otaczające go tereny wiejskie nauczyły szybko uchwycić się świeżości ważne jak anegdota Po powrocie do Francji Corot niemal co roku podróżuje Normandia, Bretania, Fontainebleau, Douai, Chartres i Ville-d'Avray stają się tak wieloma laboratoriami Katedra w Chartres łączy obserwację topograficzną, skąpane w słońcu ściany i dyskretny ruch postaci; pomnik nie dominuje w życiu, jest częścią precyzyjnej atmosfery Corot stopniowo wyróżnia dwa rodzaje krajobrazów Studia namalowane na temat zachowują szczerość miejsca i czasu "Wspomnienia", ponownie złożone w warsztacie, przekształcają pamięć w srebrną harmonię Pamiątka Mortefontaine należy do tego drugiego rejestru drzew: spokojnej wody, a muzyczne lub marzycielskie postacie konstruują świat, który wydaje się realny, uciekając od dokładnej topografii, Poezja ta przyniosła jej ogromny sukces, ale nie powinna maskować jej rygoru kompozycji, Rama pni, wartości porządkują głębię, a małe postacie nadają skalę Corot maluje także portrety i figury studyjne Kobieta z perłą Kolczyk, często blisko Mona Lisa, jednoczy stabilną pozę, proste ubranie i wewnętrzne spojrzenie, Jej gęstszy materiał pokazuje, że nigdy nie oddziela całkowicie pejzażu, proste ubranie i wewnętrzne spojrzenie Kobieta, Jej gęstszy materiał pokazuje, że krajobraz jest stabilny, a postać Generuje. impresjoniści, Corot zmarł w Paryżu w 1875 roku Jego obfite prace umożliwiły nowy związek między obserwacją, pamięcią i sensacją Wybór "Camille Corot" szczególnie porównuje Souvenir de Mortefontaine i katedrę w Chartres. Jego lektura sprzyja historii.

Corot dokładnie patrzy na to miejsce, a następnie pozwala mu stać się wspomnieniem: topografia rozpuszcza się na tyle, aby światło zachowało emocje.