1574 -1625 · Bolonia, Mediolan, Parma i Genua

Zmysłowy wdzięk, wymowne gesty i żywy kolor sprawiają, że Giulio Cesare Procaccini jest jednym z największych rzemieślników pierwszego lombardzkiego baroku.

Giulio Cesare Procaccini urodził się w Bolonii w 1574 roku w rodzinie malarzy i przeniósł się do Mediolanu wraz z ojcem Ercole i braćmi Zaczął jako rzeźbiarz na rozległym placu budowy katedry, doświadczenie, które trwale zaznaczyło jego zamiłowanie do potężnych ciał, skrótów i ruchomych grup Około 1600 roku stopniowo porzucił rzeźbę na rzecz malarstwa Pobyt w Emilii doprowadził go do studiowania Correggio i Parmezanu: zachował miękkość świetlistych przejść, giętkie pozy i elegancję zdolną do przekształcenia oddania w wrażliwe doświadczenie W Mediolanie Procaccini pracował dla głównych kościołów Borico i dla kardynała He z Cerano i Morazzone w wielkich cyklach, które zdefiniowały malarstwo lombardzkie początku XVII wieku, zachowując cieplejszy i pieszczotliwy sposób Jego postacie zbliżają się do widza, ręce mówią, tkaniny kruszą się, a światło przesuwa się po odcieniach skóry Zamówienia genueńskiego kolekcjonera Giovanniego Carlo Doria następnie poszerzają jego reputację i wzmacniają dialog z kolorem Genui Pokój goniący Wojna następnie poszerza jego reputację i wzmacnia dialog z kolorem Genui Pokój goniący Wojna następnie kondensuje tę alegoryczną energię: ukośny pęd, rzeźbiarskie ciała i poruszające draperie nadają natychmiastową formę idei moralnej W Zwiastowaniu anioł przemienia świetlistym irrupcja dziewica.Procaccini wyróżnia się także w Madonnach, świętych i scenach Męki Pańskiej, gdzie fizyczne emocje i wyrafinowanie pozostają ze sobą ściśle powiązane.Zmarł w Mediolanie w 1625 roku, pozostawił dzieło, które łączy manieryzm emilijski, zapał kontrreformacji i teatralność barokową.Wybór "Giulio Cesare Procaccini" szczególnie porównuje Dziewicę z Dzieciątkiem ze św. Franciszkiem, św. Dominikiem i Aniołami oraz Wojną w pogoni za pokojem. Jego lektura sprzyja ruchowi.

W Procaccini ciało zachowuje pamięć rzeźbiarza, a kolor odziedziczony po Correggio przekształca gest religijny w bliską i świetlistą emocję.