1727 -1804 · Wenecja, Würzburg, Madryt i Zianigo

Znane sceny biblijne, kronika wenecka i rysunki otwarte czynią Giandomenico Tiepolo bardziej ironicznym i ziemskim obserwatorem niż jego znamienity ojciec.

Giovanni Domenico, znany jako Giandomenico, Tiepolo urodził się w Wenecji w 1727 roku Najstarszy syn Giovanniego Battisty Tiepolo, w bardzo młodym wieku kształcił się w rodzinnym warsztacie kopiując rysunki, modele i obrazy, Od lat czterdziestych XVII wieku stał się niezbędnym asystentem, ale jednocześnie potwierdził osobistą karierę Między 1747 a 1749 rokiem jego cykl dla Oratorium Krucyfiks w San Polo ujawnił już niezależnego malarza i znakomitego rytownika Między 1747 a 1749 rokiem jego ojciec dla Pałacu Krucyfiksowego lub niezależny od Battweristy 1 został już zrealizowany w 1770 roku Domenico powrócił do Wenecji i wypracował sobie coraz bardziej osobisty język Zachowuje płynność rysunku i światło warsztatu ojca, ale przybliża historie do zwykłego życia W swoim cyklu poświęconym życiu Chrystusa cuda dzieją się przed tłumem ciekawskich, kupców i dzieci obserwowanych z humorem Chrystusa i cudzołożnej kobiety czy uzdrowienie paralityka, przywiązują równie dużą wagę do reakcji świadków, jak do centrum sakralnego Giandomenico maluje również bale, spacery, szarlatany i sceny społeczne, jak Le Menuet, gdzie elegancja zawiera już ironiczny fresk W rodzinnej willi w Zianigo tworzy, on Punch; pod koniec życia rozległy Divertimento per li regazzi przekształcił postać komedii dell'arte w groteskowego bohatera całego społeczeństwa Zmarły w Wenecji w 1804 roku Domenico jest dziś uznawany za graficzny wynalazek, który prowadzi rokoko w kierunku współczesnej kroniki i satyry Wybór "Giovanni Domenico Tiepolo" szczególnie porównuje Le Menueta i Chrystusa oraz cudzołożną kobietę Jego lektura sprzyja opowieści.

Giandomenico idzie dużym teatrem Tiepolo na poziom ulicy: cud, menuet czy maskaradę można odczytać w reakcjach tłumu.