Gerard Dou, zwany też Gerrit Dou, urodził się w Lejdzie w 1613 roku Syn malarza szkła, najpierw nauczył się rysunku, grawerowania i precyzyjnej pracy wymaganej przez witraże, W 1628 roku wszedł do pracowni Rembrandta, której był jednym z pierwszych uczniów Pierwsze obrazy Dou podjęły światłocień, głowy do nauki i postarzałe postacie młodego mistrza, ale szybko przeszedł w kierunku gładszego i wolniejszego malowania, używając małych pędzli i starannie przygotowanych paneli, oddał pomarszczoną skórę młodego mistrza, pióro, szkło, metal, futro i drewno z poszukiwaną przez europejskich kolekcjonerów precyzją Douij'a został liderem fine painters" Lejdy Jego sceny często pojawiają się za kamiennym oknem, łukiem lub balustradą trompe-l'oeil Srebrny Ewer łączy w ten sposób błyszczący przedmiot, niszę i światło, aby zademonstrować zdolność malarstwa do naśladowania świata Złoty Scarder, Wiejski Grocer oraz lekarze lub rzemieślnicy umieszczają codzienną pracę w gęstych przestrzeniach, gdzie każdy dodatek może nieść wartość moralną W Kobiecie Hydropicznej można przekształcić dzielność w gęstą grawitację, w której każde akcesorium może przenosić wartość moralną. W Kobiecie Hydropicznej powaga diagnozy, światło i krąg rodzinny przekształcają codzienną pracę w gęste światło tłumaczenie kilku źródeł światła na maleńką powierzchnię Sukces Dou jest wyjątkowy Jego patron Johan de Bye wystawił dwadzieścia dziewięć swoich obrazów w Lejdzie w 1665 roku, jako kolekcję dostępną dla publiczności Dou szczególnie szkolił Fransa van Mierisa i wpływał na fijnschilderów aż do XVIII wieku Zmarł w Lejdzie w 1675 roku, pozostawił sztukę, gdzie powolne wykonanie stało się spektaklem precyzji Zginął w Lejdzie w 1675 roku, pozostawił po sobie sztukę, gdzie powolne wykonanie stało się spektaklem precyzji Wybór "Gerard Dou" szczególnie faworyzuje Hermit i Kobietę Hydropicową do czytania
W Dou małość nigdy nie jest granicą: wystarczy dzbanek, zmarszczka lub odbicie, aby obraz przekształcić w kompletny świat.