1852 -1925 · Realizm norweski, sprawiedliwość społeczna i nowoczesne kadrowanie

Robotnicy, marynarze, marginalizowane kobiety i portrety bez dystansu czynią Christiana Krohga malarzem prawdy społecznej w równym stopniu, jak wynalazcą współczesnego spojrzenia.

Christian Krohg urodził się w Vestre Aker w 1852 roku, Przeznaczony przez rodzinę do prawa, ukończył studia prawnicze w Kristianii przed wyborem malarstwa, Szkolił się w Karlsruhe następnie poszedł za Karlem Gussowem do Berlina, gdzie wielkie miasto trwale obudziło jego sumienie społeczne, W 1879 roku odkrył Skagen w Danii Podczas gdy inni artyści szukali tam głównie krajobrazu i światła, Krohg przywiązał się do mieszkańców: rybaków naprawiających swoje sieci, rodzin krojących chleb, śpiących dzieci i kobiet w pracy, Kilka razy wraca do tych modeli, dzieląc swoje codzienne życie na tyle, aby uniknąć malowniczego W Kristianii jego realizm staje się otwarcie. wyczerpany biedny tłum oczekujący na chleb i kobiety poddane kontroli policyjnej prostytucji Jego cykl albertyński, któremu towarzyszy zakazana po wydaniu powieść, prowokuje ogólnokrajową debatę W Albertynie w poczekalni lekarza policyjnego skompresowana perspektywa i ciasne ciała sprawiają, że czuje się instytucjonalne upokorzenie Krohg uważa, że sztuka musi uczestniczyć w publicznej dyskusji: prawda ma większe znaczenie niż piękno dekoracyjne Dziennikarz, pisarz i prawnik, należy do artystycznego kręgu Kristianii i broni wolności wypowiedzi, Jednak jego sztuka nie ogranicza się do donosu Jego portrety Erika Werenskiolda, Gerharda Munthe'a albo Oda Krohg wykazuje wyjątkową zdolność chwytania charakteru Pod wpływem fotografii preferował nagłe kadrowanie, postacie widziane od tyłu i zaskakujące gesty, jakby widz wchodził na scenę Od 1901 do 1909 mieszkał głównie w Paryżu i wykładał w Akademii Colarossi; jego dotyk stał się swobodniejszy, a kontury bardziej rozproszone W 1909 roku został pierwszym dyrektorem i profesorem nowej Norweskiej Akademii Sztuk Pięknych, stanowisko to zachował aż do śmierci w 1925 roku Jego praca łączy zaangażowanie, empatię i innowację formalną: przyglądając się już z bliska stał się sposobem wymierzania sprawiedliwości. "Christian Kg" naprzeciwko Walki o byt i Portretu Erika Werenskiolda Jego lektura sprzyja materiałowi.

Dla Krohga kadrowanie oznacza wybór strony: przybliżenie widza do życia, które społeczeństwo woli prowadzić poza kamerą.