1566 -1651 · Utrecht, manieryzm, światłocień i wynalazek graficzny

Potężne ciała, odważne kolory, pasterskie krajobrazy i dramatyczne światło sprawiają, że Abraham Bloemaert jest wielkim kanałem pomiędzy manieryzmem, Caravaggio i klasycyzmem w Utrechcie.

Abraham Bloemaert urodził się w Gorinchem w 1566 roku w rodzinie rzeźbiarza i architekta Cornelisa Bloemaerta Zainstalowany w Utrechcie od dzieciństwa, przeszedł kilka lokalnych szkoleń przed pobytem w Paryżu na początku lat osiemdziesiątych XIX wieku, zwłaszcza w otoczeniu Hieronymusa Franckena, po pobycie w Amsterdamie powrócił na stałe do Utrechtu w 1593 roku i zbudował tam wyjątkowo długą karierę Jego pierwsze kompozycje przyjęły energię nordyckiego manieryzmu: napięta anatomia, naukowe pozy, wzburzone draperie i kwaśne kolory Bloemaert, jednak nadal przekształcał swój głębszy język karawików i obserwował naturalizm stopniowo daje więcej miejsca popularnym postaciom, pejzażom i scenom pasterskim Katolik w mieście, które stało się protestanckie, otrzymał liczne zamówienia religijne z południowej Holandii i projektował ołtarze, obrazy dewocyjne i tematy biblijne Jego pracownia stała się jednym z głównych ośrodków szkoleniowych miasta Jego synowie Hendrick, Cornelis, Adriaen i Frederik podążali za karierą artystyczną, podczas gdy wielu głównych malarzy przechodziło przez jego nauczanie Jego synowie Hendrick, Cornelis, Adriaen i Frederik podążali karierą artystyczną, podczas gdy wielu głównych malarzy służyło swojej praktyce artystycznej, jego synowie Hendrik, chłopi, rysowanie, a wielu głównych malarzy odbywało karierę artystyczną modele dla rytowników W Głoszeniu św. Jana Chrzciciela żywy zindywidualizowany tłum rozwija się w krajobrazie, który łączy świętą narrację i obserwację społeczną Jego alegorie, sceny mitologiczne i starcy wykazują taką samą dbałość o charakter, materiał i oświetlenie Pozostając aktywnym aż do zaawansowanego wieku, Bloemaert zmarł w Utrechcie w 1651 roku Jego znaczenie leży zarówno w jego twórczości, jak i w jego zdolności do transmisji: dał kilku pokoleniom malarzy repertuar gestów, postaci i świetlistycznych rozwiązań, które łączą manierystyczny XVI wiek z holenderskim barokiem Wybór "Abraham Bloemaert" porównuje zwłaszcza Alegorię zimy i miłość i głoszenie św. Jana Chrzciciela Jego lektura sprzyja materiałowi.

W Bloemaert rysunek jest żywym wspomnieniem: każda ręka, każda drapa i każda twarz mogą stać się rdzeniem nowej historii.