Portrety Gustava Klimta mówią tyle o współczesnym Wiedniu, co o losach reprezentowanych ludzi Wokół artysty kilka rodzin pochodzenia żydowskiego - Bloch-Bauer, Lederer, Gallia, Loew, Munk, Beer czy Zuckerkandl - wsparło awangardę, po 1938 roku ich zbiory przeżywały bardzo różne trajektorie: konfiskatę, sprzedaż pod przymusem, ucieczkę z dziełami, zniszczenie, restytucję czy prywatną umowę.
Należy zatem unikać dwóch skrótów Klimt nie był Żydem, a nie wszystkie portrety żydowskich modeli zostały okradzione Poważne studium wyróżnia osobę, która dowodzi, tego, który pozuje, właściciela w czasie prześladowań i spadkobierców Następnie rekonstruuje każde pochodzenie z archiwów.
- Sponsor: osoba wnioskująca o wykonanie pracy i ją finansująca.
- Model: osoba reprezentowana; niekoniecznie jest właścicielką.
- Pochodzenie: udokumentowany zestaw właścicieli, transferów i miejsc konserwacji.
- Spoliacja: utrata mienia w wyniku prześladowania, zajęcia, przymusowej sprzedaży, dyskryminującego opodatkowania lub przeniesienia bez rzeczywistej swobody zgody.
Dlaczego te rodziny wsparły Klimta?
W Wiedniu w 1900 roku zamówienie portretu wykazało pozycję społeczną, ale także przywiązanie do nowoczesności Rodziny wzbogacone przemysłem, bankowością czy handlem wspierały artystów, których oficjalne instytucje witały z rezerwą Bywali w salonach, aranżowali swoje wnętrza z Josefem Hoffmannem i kolekcjonowali Klimta, Schielego lub innych przedstawicieli awangardy.
Wyrażenie "żydowscy patroni", obejmuje jednak różnorodne historie religijne, społeczne i polityczne Niektórzy ludzie przeszli na katolicyzm; nazistowskie prawa rasowe mimo to klasyfikowały je według pochodzenia Ich patronat sprawowano także w społeczeństwie naznaczonym antysemityzmem i barierami w dostępie do prestiżowych stanowisk Aby zrozumieć tę sieć, możemy również przeczytać nasze badanie na temat Secesja wiedeńska.
Bloch-Bauer: nakaz stał się kwestią restytucji
Ferdinand Bloch-Bauer, przemysłowiec cukrowniczy, zamówił pierwszy portret swojej żony Adeli w 1903 roku Dzieło ukończone w 1907 roku początkowo miało być przekazane rodzicom Adeli na rocznicę ślubu Łączy w sobie złoty liść, geometryczne wzory i bardzo zindywidualizowaną obecność twarzy Adele jest jedyną osobą, którą Klimt namalował dwukrotnie w pełnometrażowych portretach.
Adele zażądała w testamencie, aby obrazy Klimta powróciły do Galerii Austriackiej po śmierci Ferdynanda Prośba ta nie była prawnie wiążącą spuścizną: prace należały do Ferdynanda Po Anschlussie z 1938 roku uciekł z Austrii, a jego majątek został skonfiskowany Pierwszy portret wszedł do Belwederu pod tytułem wymazującym imię modelki.
W 2006 roku austriacki trybunał arbitrażowy nakazał zwrot pięciu Klimtów spadkobiercom Bloch-Bauerów, w tym dwóch portretów Adeli Pierwszy został następnie nabyty przez Ronalda Laudera dla nowojorskiej Neue Galerie Our analiza Złotej Damy wyjaśnia jego język wizualny; folder Maria Altmann i restytucja prześledź procedurę.
Lederer: kolekcja zajęta, rozproszona i w dużej mierze zniszczona
Serena i August Lederer należeli do najważniejszych prywatnych kolekcjonerów Klimta Serena odegrała rolę kierowcy: zamówiła swój portret w 1899 roku, następnie portret swojej matki Charlotte i jej córki Elisabeth. Rodzina miała także pejzaże, rysunki i Fryz Beethovena.
Kolekcja Lederer została oddana pod kontrolę nazistów w 1939 roku Wiele prac przechowywanych w zamku Immendorf zniknęło w pożarze w maju 1945 roku Portret Sereny, skonfiskowany w Wiedniu w 1942 roku, został zwrócony jej synowi Erichowi w 1948 roku; wszedł do Metropolitan Museum of Art w 1980 roku Portrety Sereny i Elżbiety pojawiły się ponownie w Dorotheum w 1948 roku, zanim sprzedaż została porzucona, a prace wróciły do Ericha.W przypadku tej drugiej pracy nasz artykuł na Elisabeth Lederer i jej pochodzenie wyszczególnia źródła.
Gallia i Piwo: dwa portrety pozostawione u właściciela
The portret Herminy Gallii pamiętaj, że ucieczka i wywłaszczenie nie są synonimami Hermine, urodzona w rodzinie żydowskiej, która następnie przeszła na katolicyzm wraz z mężem, zmarła w 1936 r. pod koniec 1938 r. jej dzieci opuściły Austrię i udały się do Australii, zabierając obraz Rodzina sprzedała go Christie's w 1971 r.; obecnie należy do National Gallery w Londynie.
Friederike Maria Beer, córka żydowskiego kupca, uzyskała swój portret Klimta w 1916 roku; Hans Böhler sfinansował zamówienie Wyjechawszy około 1934 roku do Nowego Jorku założyła tam Galerię Artystów i pomagała artystom, którzy wyemigrowali po 1938 roku Zachowała, a następnie sprzedała tam prace pod koniec lat 60. jej portret Klimta znajduje się dziś w Muzeum Sztuki w Tel Awiwie: nic nie pozwala na przedstawienie go jako zrabowanego obrazu.
Loew i Munk: uczciwe porozumienie i restytucja miejska
Portret Gertrud Loew ilustruje inną odpowiedź Dokładne warunki jej nabycia przez Gustava Ucicky'ego w okresie nazistowskim nie mogły być w pełni zrekonstruowane Badania Fundacji Klimt wykazały jednak, że gdyby austriackie federalne prawo restytucyjne miało zastosowanie do tej prywatnej kolekcji, należałoby rozważyć restytucję W 2014 roku fundacja i spadkobiercy Felsövanyi dobrowolnie zawarli umowę określaną jako sprawiedliwa i słuszna zgodnie z Zasadami Waszyngtońskimi; obraz został sprzedany w Sotheby's w 2014 roku; fundacja i spadkobiercy Felsövanyi dobrowolnie zawarli umowę opisaną jako sprawiedliwa i słuszna w muzeum w Waszyngtonie
W Linzu Lentos przeprowadzili poszukiwania pochodzenia na Portret Rii Munk III, po śmierci Klimta pozostał niedokończony Matka Rii, Aranka Munk, zamówiła ten pamiątkowy wizerunek po śmierci córki w 1911 roku Miasto zwróciło dzieło spadkobiercom Aranki w 2009 roku.
Amalie Zuckerkandl: pochodzenie, które opiera się prostym opowieściom
Otto Zuckerkandl zamówił portret swojej żony Amalie około 1914 roku Klimt pozostawił go niedokończonym w 1918 roku Obraz został udokumentowany przez Ferdinanda Bloch-Bauera w 1928 roku, ale dokładne warunki własności i przeniesienia na rodzinę Müller-Hofmann w Wiedniu 1. i Gustav Küst 1.został on przekazany do Wiednia Galerii Gustav 01. i Gustav Künstler 1.podarował go do Wiednia Vita 04. Galeria Neita i Gustav Künstler 1.podarował ją do Wiednia, a
Amalie i jej córka Nora Stiasny zostały deportowane i zamordowane w 1942 roku, Pomimo tego tragicznego kontekstu i spornego pochodzenia, Austriacka Rada Restytucyjna zaleciła utrzymanie obrazu w Belwederze, Dlatego niedokładne jest przedstawianie go jako sprawy rozstrzygniętej przez restytucję Nasze studium o niedokończony portret Amalie Zuckerkandl rozwiń tę oś czasu.
Porównaj przypadki bez zacierania różnic
| Pracuj lub razem | Podróż pod nazizmem i po wojnie | Sytuacja do zapamiętania |
|---|---|---|
| Blocha-Bauera | Majątek Ferdynanda skonfiskowany po jego locie; pięciu Klimtów wróciło w 2006 roku. | Restytucja przez trybunał arbitrażowy. |
| Kolekcja Lederera | Oddany pod kontrolę nazistów w 1939 r.; w dużej mierze zniszczony w Immendorf. | Zajęcie, częściowa restytucja i nieodwracalne straty. |
| Hermina Gallia | Zabrane do Australii przez dzieci w 1938 roku. | Praca uratowana podczas wygnania, nie zrabowana. |
| Piwo Friederike | Właściciel z siedzibą w Nowym Jorku przed Anschlussem; późniejsza sprzedaż. | Brak udokumentowanej grabieży portretu. |
| Gertruda Loew | Niekompletne pochodzenie nazistowskie; prywatna umowa ze spadkobiercami w 2014 roku. | Sprawiedliwe i sprawiedliwe rozwiązanie. |
| Ria Munk III | Poszukaj Lentosu, a następnie w 2009 roku miasto Linz dokonało zwrotu pieniędzy. | Restytucja komunalna. |
| Amalie Zuckerkandl | Sprzedaż w okresie nazistowskim; konkurencyjne wnioski i oficjalne zawiadomienie. | Konserwacja w Belvedere, złożony plik. |
Jak ustalane są zwroty?
Pochodzenie nie sprowadza się do listy właścicieli Badacze badają inwentarze, korespondencję, ewidencję podatkową, katalogi sprzedaży i prawne warunki przeniesienia Z pozoru regularna sprzedaż mogła zostać narzucona przez prześladowanie I odwrotnie, praca przewożona przez rodzinę na wygnaniu mogła nie być automatycznie pracą zrabowaną.
W Austrii ustawa z 1998 r. organizuje restytucję utworów należących do państwa federalnego; od tego czasu Belweder przeprowadził systematyczne badania Zbiory prywatne lub komunalne mogą podlegać innym procedurom, umowom negocjacyjnym lub Zasadom Waszyngtońskim Aby umieścić te przypadki w kontekście, zapoznaj się z naszym podsumowaniem na Klimt, nazistowskie spoliacje i restytucje.
Gdzie dziś zobaczyć te portrety?
Nowy Jork
Adèle Bloch-Bauer I należy do Neue Galerie i Sereny Pulitzer Lederer do Metropolitan Museum of Art. Portret Elisabeth Lederer został sprzedany w listopadzie 2025; nie powinien być prezentowany jako dzieło z kolekcji Neue Galerie Sprawdź otwarcia i zasłony w muzeach przed wizytą.
Londyn, Wiedeń i Tel Awiw
Hermina Gallia jest w Galerii Narodowej, Amalie Zuckerkandl w Belwederze i Piwo Friederike Maria w Muzeum Sztuki Tel Awiwie.
Najczęściej zadawane pytania
Czy Gustav Klimt był Żydem?
Nr Klimt pochodził z rodziny katolickiej Kilku jej głównych sponsorów i modeli należało jednak do wiedeńskich rodzin pochodzenia żydowskiego.
Dlaczego mówimy o żydowskich patronach wokół Klimta?
Rodziny takie jak Bloch-Bauers, Lederer i Gallia zamawiały portrety, gromadziły jego prace i wspierały wiedeńską nowoczesność w kontekście społecznego i politycznego antysemityzmu.
Czy wszystkie przedstawione portrety zostały okradzione?
Nr Portrety Gallia i Beer na przykład opuściły Austrię wraz z właścicielami lub zostały później sprzedane bez udokumentowanej grabieży.
Dlaczego Adele nie załatwiła majątku Klimta?
Adele chciała, aby prace trafiły do Galerii Austriackiej po śmierci Ferdynanda, ale obrazy legalnie należały do jej męża Jego prośba nie była wiążącą spuścizną.
Ile obrazów Klimta zwrócono spadkobiercom Blocha-Bauera?
W 2006 roku zwrócono pięć obrazów: dwa portrety Adeli, Brzozowego Lasu, Jabłoni I i Domów w Unterach.
Co się stało z kolekcją Lederer?
Został oddany pod kontrolę nazistów w 1939 roku Duża część prac przechowywanych w Immendorfie została zniszczona przez pożar w maju 1945 roku; niektóre kawałki pojawiły się ponownie i zostały zwrócone po wojnie.
Czy portret Hermine Gallia został odrestaurowany?
Nr Dzieci Gallia pod koniec 1938 roku zabrały portret do Australii Rodzina sprzedała go w 1971 roku, a obecnie jest własnością National Gallery w Londynie.
Co to jest uczciwe i sprawiedliwe porozumienie?
Jest to rozwiązanie wynegocjowane pomiędzy posiadaczem a spadkobiercami, gdy rygorystyczne prawo nie jest wystarczające lub nie ma zastosowania, zgodnie z duchem Zasad Waszyngtońskich z 1998 roku.
Czy portret Amalie Zuckerkandl został zwrócony?
Nie. Po zbadaniu złożonego pochodzenia i konkurencyjnych wniosków Austriacka Rada ds. Restytucji zaleciła jego utrzymanie w Belwederze.
Od czego zacząć sprawdzać pochodzenie?
Konieczne jest zapoznanie się z muzealnymi bazami danych i raportami, inwentarzami, archiwami sprzedaży i aktami restytucji, a następnie rozróżnienie każdego transferu zamiast zakładać, że trajektoria dotyczy wszystkich dzieł.
Źródła instytucjonalne
- Neue Galerie: Kobieta w złocie
- Metropolitan Museum of Art: Serena Pulitzer Lederer
- Galeria Narodowa: Portret Hermine Gallia
- Belvedere: szukaj pochodzenia
- Baza Klimtów: rodzina Blochów-Bauerów
- Baza Klimtów: rodzina Ledererów
- Fundacja Klimta: Badania pochodzenia Gertrud Loew
- Lentos: raport z wyszukiwania pochodzenia
- Sotheby's - sprzedaż portretu Elisabeth Lederer, 18 listopada 2025.
- Austriacka Rada ds. Restytucji - Amalie Zuckerkandl, opinia z dnia 29 czerwca 2005 r.
- Fundacja Klimta - Friederike Maria Beer, zamówienia i wyjazd do Stanów Zjednoczonych.
- Parlament austriacki - arbitraż, wola i restytucja Blocha-Bauera w 2006 roku.
Ostatnia weryfikacja redakcyjna i faktyczna: 27 września 2026 r.
Komentarze: 0